donderdag 25 augustus 2011

Schilders in weer en wind


Wie deze week door de Stationsstraat liep, moet het zijn opgevallen: er wordt hard gewerkt om ons pand rondom weer goed in de verf te zetten. Wat een klus! Al 4 dagen wordt er geschuurd en geplamuurd en hier en daar al gegrond. Het ziet er nu al een stuk beter uit en dan moet het echte schilderen nog beginnen. Misschien heb ik het op deze plek al eens vermeld, maar het aantal ramen en deuren dat wij in onze buitenmuren hebben, is groot. Om precies te zijn, gaat het beneden om 11 ramen, 4 buitendeuren en dubbele garagedeuren; boven zijn er ook nog eens 5 ramen en een zolderraam. De moed zinkt me al in de schoenen als ik het alleen maar opschrijf, maar de schilders zijn er heel laconiek onder. "Gewoon beginnen", was het devies maandagochtend. En dat deden ze.

Op dinsdag werden ze onderbroken door de hevigste bui ooit die wij hier in Mill hebben meegemaakt. Het werd donker, écht pikkedonker en daarna brak er een ongekend noodweer los. Later las ik dat er in een half uur tijd ongeveer 35 mm regen was gevallen, het normale gemiddelde voor augustus is 62 mm voor de hele maand! Jammer genoeg gaan wij dit jaar ver boven dit maandgemiddelde uitkomen, volgens de neerslagkaart van het KNMI is er t/m vandaag al 116,4 mm in Mill gevallen (zie afbeelding). Als je op die kaart kijkt, zie je dat je deze zomer beter niet in het oosten van het land kunt zijn. Maar daar wonen we wel! De voorspellingen zijn al niet veel beter, komend weekend wordt weer nat. Erg vervelend, want wij verwachten zaterdag ongeveer 30 mensen die voor onze jaarlijkse potluck naar Mill komen. Gelukkig zijn wij voorbereid en hebben de grote tent al klaarliggen. Morgen, weer of geen weer, gaan we die opzetten en dan trekken wij ons van de regen niks meer aan.

Voorlopig staan de steigers nog wel op Stationsstraat 5, de schilders zijn zeker nog wel een week bezig. Dan moeten er natuurlijk niet teveel van die ontregelende buien vallen, want dan halen ze dat niet. 'Regen en wind trotserend' (deze zomer toepasselijker dan 'ijs en weder dienende') werken ze zoveel mogelijk door. En gelukkig is het vandaag droog en zelfs mooi weer. Morgen zien we wel weer, weeronline voorspelt niet veel goeds. Gelukkig een lichte verbetering voor zaterdag, maar ik denk niet dat we de tent voor niks zullen opzetten!

Over een paar weken staat ons huis strak-in-de-lak weer te pronken. Later nog een voortuin toe te voegen en zeg eens eerlijk, dan moet je toch wel gek zijn als je het níet wilt kopen! Een volgende keer meer over ons pand: staat het nu nog wel of niet te koop?

Deze week op Lievendag's WeBlog: Een bedrijf meer en/of minder

woensdag 22 juni 2011

Voortuin met heg!

Vorige week waren wij in Bangladesh, maar net voordat we vertrokken, heb ik de gemeente gebeld om te vragen hoe het met de besluitvorming omtrent onze voortuin gesteld was.
In tegenstelling tot de belofte die me gedaan was om te bellen zodra er iets over bekend was, bleek dat er een brief naar ons onderweg was en dat het plan goedgekeurd was. Die brief hebben wij zondag pas kunnen lezen en wij zijn verbaasd over de voortvarendheid waarmee de gemeente nu opeens aan de slag wil. Behalve een brief is er een koopovereenkomst in drievoud bijgesloten, of we maar even willen tekenen. Op de kadastertekening die erbij zit, heeft de gemeente ook maar meteen onze bestaande tuin veranderd: de heg is op tekening teruggeplaatst voor meer ruimte voor een voetpad. Dat punt hebben wij inderdaad in een eerder gesprek aangedragen en in het plan gearceerd met de opmerking dat daarover overleg zou kunnen plaatsvinden. Maar het aanbod van de gemeente is nou niet zo fantastisch dat wij de onkosten van het verplaatsen van de bestaande heg er nog eens extra bij willen tellen.

Het plan was een kleine voortuin zoals onze tuinman voor ons getekend heeft en de rest van onze grond voor het huis 'verkopen' aan de gemeente. Nou wisten wij al dat die grond niet zoveel op zou brengen als wij er uiteindelijk voor betaald hebben, maar we hadden er niet op gerekend dat het zo weinig zou zijn. Het lijkt ook behoorlijk oneerlijk: wij kopen een perceel met daarop ons huis tegen de geldende vierkante meterprijs in de gemeente Mill. Dat is op dit moment ongeveer € 250,- per m2 voor bouwgrond. Maar omdat de gemeente de vierkante meters voor ons huis al jaren in gebruik heeft, hoeft ze ons daar officieel geen vergoeding voor te geven. Die grond zijn we dus 'kwijt'. Om ons tegemoet te komen, krijgen we nu - schrik niet - € 11,34 per m2, dat betekent krap € 600,- voor 52m2 en daar moeten we dan nog blij mee zijn ook! Dat is een verlies voor ons van € 12.500,-!

Voor het geboden bedrag kan er helemaal niemand een tuin aanleggen, zelfs niet als we 2 keer het aantal vierkante meters aan de gemeente verkopen als dat we voor de tuin zelf houden.
Die tuin die willen we uiteraard nog steeds en we zullen rekening houden met de kabel die er ligt en de noodzakelijke ruimte voor rolstoelers op de stoep. Maar de heg blijft staan, daar lopen de mensen al jaren omheen en dat zullen ze moeten blijven doen;-)

Deze week op Lievendag's WeBlog: Luxeproblemen

maandag 9 mei 2011

Er komt een voortuin!

Na een wat moeizaam eerste contact hebben wij nu een prima relatie met de gemeente met betrekking tot het in gebruik nemen van onze voortuin. Vorige week zijn wij bij de wethouder geweest en hebben een goed gesprek gehad. Uit eerdere, soortgelijke situaties blijkt dat de gemeente het recht kan 'opeisen' om particuliere grond in gebruik te nemen als dat nodig is voor het ruimtelijk beleid.
In ons geval betekent dat, dat we rekening gaan houden met een strook ter breedte van ongeveer een rolstoel die over moet blijven om als voetpad te dienen.
Onze tuinman komt woensdagavond kijken en dan laten we hem een plannetje tekenen dat we in overleg met de gemeente gaan uitvoeren. Tegelijkertijd moet dan notarieel vastgelegd worden waar ons perceel eindigt en gemeentegrond begint, zodat er bij toekomstige eigenaren van ons pand geen onduidelijkheid meer kan ontstaan. Wij zijn heel tevreden dat het zo opgelost kan worden en verheugen ons erop dat we wat meer ruimte kunnen creëren tussen de bank in de kamer en de voorbijgangers die van en naar het centrum lopen.
En dan heb ik het nog niet eens over de bussen van de handelaren die ieder jaar op de braderie en/of de jaarmarkt komen. Die werden (dát kan ik nu zeggen) bij voorkeur strak tegen ons huis (lees: raam) geparkeerd en ik kan je zeggen dat dat geen fijn gevoel geeft als je daar de hele dag tegenaan moet kijken! Die handelaren bedoelden het niet kwaad, maar wij vonden het niks.
Zo was het ook dit jaar weer met de 'Lenterie' zoals de braderie dit jaar heette. Voor ons huis stond een kraam met sjaaltjes, riemen en andere accessoires en 'de bus' was onderdeel van de kraam. Een tuin vol zogezegd, maar gelukkig was het een rustige handelaar. Geen cd's of andere herriemakende koopwaar.
Ik had sowieso het idee dat de braderie behoorlijk rustig was. Lijkt het andere jaren nog wel eens of er een constante file door de straat loopt, ik vond het nu eigenlijk helemaal niet zo druk. Er waren de hele dag wel belangstellenden, maar van een file was geen sprake. Ook bij de kramen was het niet bijzonder druk en zoals gezegd was het geluidsniveau heel acceptabel! Zou dat komen omdat ook de gebruikelijke biertent niet aanwezig was? Op de plaats waar anders een geïmproviseerd terras was, met vaak ook nog harde muziek, wordt nu gebouwd aan het Sociaal Cultureel Centrum. De draaimolen stond nu bijna tegen de kerk aan, het wordt zo wel dringen in het centrum!

Myllesweerd, zoals het sociaal cultureel centrum zal gaan heten, vordert gestaag. Het lijkt erop alsof het nog groter wordt dan ik me ooit voor kon stellen. Vooral heel erg hoog voor deze plek tegenover de kerk. Alsof het hiermee moet wedijveren wat het belangrijkste gebouw van Mill moet worden. Misschien wordt het prachtig in zijn soort, maar ik denk dat mooie constructies vooral tot hun recht komen als ze de ruimte krijgen om zich te laten zien...

Deze week op Lievendag's WeBlog: Gips en Gaudi

zaterdag 16 april 2011

Nieuwe (huis)plannen

Vorige keer schreef ik dat er helemaal niemand naar de openhuizendag was gekomen. Dat heeft ons voor de zoveelste keer aan het denken gezet. Wát kunnen we doen om ons huis toch binnenkort te kunnen verkopen.
Dit keer hebben we het groot aangepakt, de vraag is echter of alle plannen gaan lukken. Er zijn 2 dingen die we willen doen, ze hebben allebei met het aanzien van ons huis te maken.
Ten eerste hebben we besloten om de buitenkant in zijn geheel opnieuw in de verf te zetten, dus niet een beetje bijwerken voor het oog, maar echt een grote 'verfbeurt' zogezegd. Er zijn schilders komen kijken, we hebben offertes gekregen en dat alles heeft geresulteerd in een echte afspraak. Als het niet al te hard en te veel gaat regenen, zal ons pand nog voor de bouwvak rondom geschilderd zijn. Niet alleen het houtwerk, ook de pironnen op het dak, de muurankers en het gietijzeren hekwerk op de deuren en de lambrisering rondom. Vooral het opknappen van die gepleisterde rand rond het huis zal ervoor zorgen dat het er weer mooi afgewerkt uitziet.

Het is ook al lang een wens van ons dat we onze voortuin weer in gebruik kunnen nemen. Daar gaan we nu serieus werk van maken. Omdat de strook grond voor ons huis in gebruik is als openbare ruimte, vond ik het wel zo netjes om de gemeente hierover te informeren. Nu blijkt dat het allemaal niet zo eenvoudig is als we dachten. De gemeente is niet onmiddellijk bereid om dat goed te vinden en heeft de zaak 'in onderzoek'.

Wij kochten eind 2004 ons huis op een perceel dat bij de gemeente Mill kadastraal bekend is onder nummer 1170. Zo staat het ook in onze koopakte en als we er de kadastertekening bij pakken, is het heel duidelijk waar onze erfgrens loopt. Over bestemmingsplannen en mondelinge afspraken die voor die tijd gemaakt zijn (volgens een woordvoerder van de gemeente), kunnen wij niks terugvinden. Met ons is daar nooit over gesproken, wij vinden het heel duidelijk wat van ons is en waar de gemeentegrond begint. Eigenlijk zouden we huur moeten vragen voor het gebruik, in plaats van nu te moeten wachten totdat de gemeente de straatstenen eruit komt halen. Dat kunnen we trouwens zelf ook.
Om ons huis nog leuker te maken, willen wij namelijk een voortuintje maken. Dat is goed voor het aanzien van het pand en bovendien is het voor ons ook rustiger als niet half Mill vlak langs ons raam loopt of fietst, of nog erger met de brommer bijna bij ons binnen rijdt.

We hadden er onze tuinman al voor benaderd, maar nu blijkt dat hij door een blessure voor dit seizoen is uitgeschakeld. Gelukkig kregen we van hem het telefoonnummer van een mogelijke vervanger. Hoog nodig ook dat de tuin weer bijgewerkt wordt en dan als kroon op het werk een hegje, wat plantjes en een bankje onder de ramen voor het huis!

Deze week op Lievendag's WeBlog: Weken vol afwisseling

zondag 27 maart 2011

Open Huis, maar de deur bleef dicht

Gisteren was het hier Open Huis, tenminste dat was de bedoeling. Wij deden voor de zoveelste keer mee met de Openhuizendag van de NVM en weer zonder resultaat. De voordeur is niet open geweest, we hebben van 11 tot 3 zitten 'wachten' of er iemand op zou komen dagen. Niet dus.
Ik had er graag iets leuks over verteld, bijvoorbeeld over het enthousiasme voor ons huis van alle bezoekers die in grote getale naar de Stationsstraat kwamen. Over de koffie die we niet aangesleept kregen. Over het bod dat we aan het einde van de dag ontvingen...

Ik heb me sindsdien af zitten vragen hoe zinvol zo'n Openhuizendag in een plaats als Mill is. Net zoals ik me ook al enige tijd afvraag hoe zinvol het is om een huis uit Mill op Twitter, Huizentweets, Helpmee of Facebook te zetten. Ik doe het braaf, gemiddeld zo 1 keer per week twitter ik iets over ons te koop staande pand, maar behalve een piek in de online bezoekersstatistiek gebeurt er verdacht weinig.
In een gesprek met de makelaar hoorde ik dat Mill bij mensen die niet uit de buurt komen erg onbekend is en zeker niet bovenaan hun lijstje staat als ze een huis zoeken. Hij noemde een voorbeeld van een stel waaraan hij pas een huis in Uden had verkocht. Man gaat in het nieuwe ziekenhuis in Uden werken, vrouw in het ziekenhuis in Boxmeer. Ze zochten een pand met uitstraling en dat moest óf in Uden óf in Boxmeer staan, zodat ze niet allebei hoefden te reizen voor hun werk. Onze makelaar stelde - terecht - voor dat halverwege het perfect huis voor hen te koop stond. Maar door hun onbekendheid met Mill verwierpen ze dat idee onmiddellijk en ze wilden niet eens komen kijken. Hoe trek je zulke mensen over de streep? Niet met Twitter of Facebook. Maar hoe dan wel?
Wie heeft daar goede ideeën over? Anders zullen we moeten wachten tot er iemand uit Mill ons huis wil kopen. Want dat is dan wel weer heel opvallend, de mensen uit Mill wonen graag in hun dorp.


Gelukkig heb ik me niet zitten vervelen terwijl ik tevergeefs op bezoek zat te wachten. Omdat ik deze week met mijn bedrijf Tekst-Etcetera gestart ben met het aanbieden van Joomla websites met een eigen gezicht, had ik nog werk genoeg liggen. Op Spoor5 - Station Mill kun je meer lezen over zo'n website met een eigen uiterlijk. De combinatie van een op-maat-gemaakte website met de mogelijkheid om die zelf te kunnen onderhouden wordt zo betaalbaar voor iedereen.
Tekst-Etcetera heeft een zogenaamde 'fanpage' op Facebook. Ben je ook lid van Facebook dan help je me enorm door op onderstaande 'like-box' te klikken.




Deze week op Lievendag's WeBlog: Boekenweek en Brussel


donderdag 10 maart 2011

Carnaval voor de deur

Carnaval is weer voorbij, het serieuze leven in Mill is weer begonnen. Het is me nogal wat hier in het dorp, carnaval lijkt bijna belangrijker dan Kerstmis. Veel winkels zijn gesloten, niet één of twee dagen, maar wel vier dagen als je de zondag meetelt! De meeste beperkten zich tot maandag en dinsdag gesloten, maar ik heb hier en daar echt raamplakkaten gespot met die extra woensdag erop! Daar moet een hele begripvolle 'baas' werkzaam zijn, of misschien is hij of zij door schade en schande wijs geworden in voorgaande jaren. In ieder geval denk ik niet dat er winkels in Mill zijn die om een andere reden dan carnaval zo lang gesloten zouden zijn.
Alles bij elkaar waren het mooie dagen, het zonnige weer deed er een extra schepje bovenop! Wat een genot om de optocht voorbij te zien trekken zonder kou te lijden of nat te worden.

De optocht. Daar moet ik toch even iets over kwijt.
Ieder jaar staan wij verwachtingsvol aan de kant, dit jaar zelfs in het gezelschap van onze 2 jongste zonen die speciaal daarvoor naar Mill waren gekomen. We hoopten op een sfeervolle middag, maar op de een of andere manier wilde dat niet lukken. Dat lag zeker niet aan de mooi gebouwde wagens en de vrolijke groepen die in de optocht meeliepen. Wat wij vooral erg misten, ik heb het er geloof ik eerdere jaren ook al eens over gehad, is muziek die de diverse groepen en wagens met elkaar verbindt. Gewoon zo af en toe een drumband die meeloopt, de harmonie, een dweilorkest. Om de gaten te vullen en de stemming erin te houden zijn die onontbeerlijk. Waarom ze dat in Mill nog steeds niet begrepen hebben, is ons een raadsel. Op maandag met de boerenbruiloft en op dinsdag bij de kinderoptocht gebeurt het namelijk wél! Misschien volgend jaar dan maar?

In de week voor carnaval leek het even of ze in de Stationsstraat ook maar vast met de uitvoering van het centrumplan begonnen waren. Opeens zag ik iemand die de stenen voor ons huis eruit wilde halen om te gaan graven. Omdat hij binnen onze erfgrens aan de slag wilde, ben ik me ermee gaan bemoeien. Wat bleek? Er moest een glasvezelkabel naast de bestaande telefoonkabel gelegd worden, helemaal van Stationsstraat 1 naar de hoek van Stationsstraat en Bernhardstraat. Nou weet ik dat zoiets niet mag zonder een zogenaamd 'Klic-rapport' (Kabels en Leidingen Informatie Centrum) en daar vroeg ik dan ook naar. Gelukkig stond daarin dat ze 3½ meter van ons huis moesten graven - en laat dat nou vér buiten onze erfgrens zijn! Ze zijn 2 dagen bezig geweest met de werkzaamheden, volgens mij zonder resultaat. Een dag later waren ze namelijk op een andere plek aan het graven en leek het erop dat ze de kabel naar de kast op het marktplein moesten trekken.
Behalve dit voorval, hadden wij deze week ook op een andere manier 'last' van het zo dicht op de straat wonen. Met carnaval zijn er altijd feestvierders die het bijzonder origineel vinden om op onze bel te drukken. Niet even, maar lekker lang ingedrukt houden. Hoe meer bier er gedronken is, hoe langer die vinger blijft hangen. Overdag is dat niet zo erg, maar 's avonds laat? Het is absoluut niet lollig om opeens recht overeind in je bed te schieten als je net aan je slaap begonnen bent. Behalve die snerpende bel hoor je dan ook wegrennende mensen. Een luidruchtig groepje, want alleen belletjetrekken is niet leuk natuurlijk. Misschien moeten we toch maar weer zelf van de anderhalve meter voor ons huis gebruik gaan maken. De heg doortrekken of een klein voortuintje schept waarschijnlijk net genoeg afstand om de wat te opdringerige feestvierders op afstand te houden. De mogelijkheid is er, ook al denkt nu iedereen dat de strook grond voor ons huis bij de openbare weg hoort.

Ons huis, nog steeds te koop! Op 26 maart doen wij weer mee met de Openhuizendag van de NVM. Voor iedereen die ons graag wil helpen met de verkoop van ons huis: KLIK HIER en verspreid de boodschap! Dank!


Deze week op IMMUUN: Gelukkkig maar
Deze week op Lievendag's WeBlog: Rust


woensdag 23 februari 2011

Afspraak is afspraak bij KPN?

Klik op de afbeelding om de mail te kunnen lezen
Wij genieten alweer meer dan een week van snel internet en sinds vrijdag doet ook de telefoon weer wat we ervan verwachten. De omschakeling naar een nieuw abonnement heb ik in mijn vorig blog beschreven en ik dacht dat het daarmee klaar zou zijn.
Hoe verrassend was echter de mail die ik op 21 februari (maandag) kreeg van de KPN. Alsof er niets aan de hand was en ze zich geheel aan de afspraak hadden gehouden! Dat er 10 dagen verschil zit tussen de datum in de mail en de dag waarop die verzonden werd, laten ze buiten beschouwing. Of ik nog vragen aan de KPN wil stellen? Ik geloof het niet!




In eerdere berichten op deze blog deed ik wel eens een oproep voor een huishoudelijke hulp. Gelukkig heb ik er eindelijk een gevonden. Via Marktplaats! Dat had ik eerder moeten bedenken.
Eerlijk gezegd was ik een beetje bang dat er geen animo zou zijn voor dit baantje omdat ons huis al een tijd te koop staat. Maar dat bleek totaal geen belemmering.
Bovendien heb ik er zelf ook wat op gevonden. Eens per week zet ik een gratis tweet op www.huizentweets.nl en deze week bedacht ik dat het misschien zou helpen als ik bij ons huis een gratis hulp in de huishouding zou aanbieden. Dat wil ik graag hier herhalen:

TE KOOP: Karakteristiek huis in omgeving Nijmegen! Prachtig pand in dorpskern: http://bit.ly/fcw2j5 met 1x week huish. hulp 'n jaar lang! Graag RT!!

Deze week op IMMUUN: Afweer, weerstand en het immuunsysteem
Deze week op Lievendag's WeBlog: Verjaardagen en tradities


zondag 13 februari 2011

InternetPlusBellen

Enige tijd geleden ontvingen wij een schrijven van de KPN dat onze ADSL verbinding zou komen te vervallen en vervangen diende te worden door een ander abonnement. Wij kozen toen voor het gecombineerde InternetPlusBellen met meer internetsnelheid en een telefoonaansluiting voor minder geld dan de 2 oude abonnementen samen. Dat leek mooi geregeld. Ergens in januari maakten we de bestelling definitief en we kregen een bevestiging dat we er vanaf vrijdag 11 februari gebruik van zouden kunnen maken. Op vrijdag heb ik keurig het nieuwe modem aangesloten, de KPN Experia Box, en aanvankelijk werkte alles prima. Dat wil zeggen op de oude ADSL-lijn, want toen de KPN die eraf haalde (onderdeel van de levering) hadden wij opeens een GeenInternetNietBellen abonnement.
Omdat we 's avonds weg moesten heb ik alles ingeschakeld laten staan in de hoop dat er bij thuiskomst toch een DSL-signaal zou zijn en dat ik gewoon te vroeg was geweest met het resetten van het modem.
Helaas was dat niet het geval, de internet lijn gaf totaal geen sjoege en wij waren dus helemaal offline.

Omdat het inmiddels erg laat was geworden, heb ik gewacht tot zaterdag met het bellen van de helpdesk van KPN. Dat is trouwens ook een ontzettende ergernis, je valt van het ene keuzemenu in het andere tot je uiteindelijk een medewerker te pakken hebt. Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten, na één keer "al onze medewerkers zijn in gesprek" gehoord te hebben, was ik al aan de beurt.
Ik werd vriendelijk te woord gestaan en men was net zo verbaasd als ik dat er geen signaal binnenkwam. Vervolgens hebben we stap voor stap nog eens alle stekkertjes nagelopen. Toen we bij de telefoonstekker aangeland waren, was ik haar kwijt omdat de verbinding daarmee verbroken was. Dat was dus het gedeelte NietBellen. Toen wij onszelf ervan overtuigd hadden dat de telefoonlijn wel werkte als we die rechtstreeks op de hoofdlijn aansloten, wisten we in ieder geval dat het probleem niet aan de lijn zelf ligt. Er komt wel degelijk een signaal binnen, alleen GEEN internet.

Bij de volgende poging om de helpdesk te bellen, kreeg ik - ik zou bijna zeggen uiteraad - een andere medewerkster aan de lijn. die vertelde mij iets heel anders. Volgens haar is de omzetting van ons abonnement wel uitgevoerd, maar is de lijn nog niet 'klaar'. Wat ik me daar precies bij moet voorstellen, is me niet helemaal duidelijk en ze kon het me ook niet echt uitleggen. Verder dan 'helaas kan ik niet zoveel voor u doen' kwam ze niet. De KPN is 'ermee bezig' en we staan voor dinsdag op de planning. Veel meer dan dat geloven en afwachten kun je niet doen, alhoewel ik het een heel vreemd verhaal vind. Vooral omdat het al weken geleden is dat de afspraak gemaakt is en we vorige week de bevestiging hebben gekregen dat er op 11 februari geleverd zou worden.
Aan het einde van het gesprek vroeg ze me of ik nog vragen had. Mijn antwoord daarop was dat ik wel 100 vragen had, maar dat ze mij daarop waarschijnlijk helaas toch geen antwoord kon geven. Dat viel niet goed, helpdeskmedewerksters zijn niet altijd net zo geduldig als ze van hun bellers verwachten. Flauw hoor om boos te worden als je niet het verwachte antwoord geeft. Staat zeker niet in hun protocol hoe ze dan moeten reageren...

Gelukkig hebben wij allebei een dongel om te internetten en een iPhone abonnement met onbeperkt internet. Helemaal offline zijn we dus niet, maar dat is níet dankzij de KPN!

* 14-02-2011: Op maandag, één dag voor de alsnog geplande leverdatum, hebben wij wel internet en kunnen ook bellen, maar nog niet gebeld worden. InternetPlusMinusBellen dus ;-) Jammer dat bellers niks merken, het lijkt alsof wij gewoon niet opnemen. Maar hier gaat geen telefoon over, er wordt (nog) geen contact tot stand gebracht.

*17-02-2011: Eindelijk, op donderdagmiddag 5 uur is alles afgerond, de nummerportering is een feit. Snel internet, bellen en gebeld worden. Overschakelen naar InternetPlusBellen van KPN? Houd rekening met een overgangstijd van ongeveer een week, na even googlen had ik al gevonden dat dat redelijk normaal is. Het zou wel zo eerlijk zijn als de KPN dat ook ergens had vermeld.

Deze week op Lievendag's WeBlog: Van Koningstheater via Perron 3 naar Hotel Wilhelmina

woensdag 2 februari 2011

Primeur in Mill

Deze week las ik op www.inmill.nl dat Serena Pryne al in Mill komt optreden vóórdat ze in poptempel Paradiso staat. Zo, dat klinkt heel geweldig. Misschien is dat wel heel goed voor Mill en trekt het heel veel mensen. Aan de muziek die tijdens haar optreden te horen is, zal het niet liggen. Ze durft zich blijkbaar te meten met beroemdheden als Stevie Nicks, Dusty Springfield en Janis Joplin. In ieder geval houdt ze van uiteenlopende soorten muziek en voor 'Café Geert' in De Kroeg (waarvan de naam nog onthuld moet worden) is het een mooie stunt! Eerst in Mill en dan (pas) in Paradiso!

Het zou leuk zijn als Mill vaker op deze manier het voortouw zou kunnen nemen. Bedrijven in Mill die voor een primeur zorgen, verenigingen die ergens nummer één mee zijn, bedenk het maar.
Mijn buurmeisje heeft daar een uitgesproken mening over, een heel slim idee.

Om wat meer leven in het dorp te krijgen, wat meer mensen op de been om zo te zeggen, heeft ze bedacht dat er in het centrum een échte H & M (Hennes en Mauritz, internationale modeketen) moet komen. En dan het liefst een filiaal dat als eerste in Mill haar nieuwe collecties presenteert. De primeur van wat de rest van Nederland pas later in andere H & M's kan gaan kopen. Dát zou pas veel mensen trekken.
Iedereen die wel eens bij een H & M gewinkeld heeft, weet dat dit verhaal helemaal klopt. Normaal gesproken is het er altijd al druk, maar tijdens de presentatie van een nieuwe collectie 'hangt het er met de benen buiten'! Letterlijk! In sommige steden zijn meerdere filialen van deze klantentrekker en in alle winkels gaan de zaken goed. Wij hebben nog geen H & M, net zomin als Cuijk, Uden, Boxmeer, Zeeland en andere buurgemeenten. Een open kans voor Mill om zich als gemeente op de kaart te zetten!

Toevallig komen er binnenkort een aantal heel geschikte panden vrij, wat te denken van De Concertzaal aan de Stationsstraat of Mariënweerd aan de Oranjeboomstraat? Het lijkt mij een prachtidee. Mill wordt in korte tijd beroemd, H & M zorgt voor de publiciteit. We hoeven ons het hoofd niet meer te breken over de manier waarop we het toerisme hier kunnen stimuleren. Mill loopt straks voorop in de nationale modewereld! Nu alleen nog de mensen van H & M overtuigen!

Deze week op Lievendag's WeBlog: Volle dagen

zondag 9 januari 2011

Een nieuw jaar, nieuwe kansen!


Op deze blog gaat het regelmatig over ons huis dat te koop staat. Daar wil ik dit jaar ook weer mee beginnen. Helaas is dat nog steeds nodig, want de verkoop lukt gewoon niet zo vlot als we zouden willen. Daar zijn eigenlijk niet zoveel redenen voor te bedenken, maar de stagnatie op de huizenmarkt speelt ons behoorlijk parten. Kijk maar om je heen, ook in Mill staan al heel lang dezelfde woningen te koop, alleen die betaalbaar zijn voor starters worden af en toe nog verkocht. De meer bijzondere - en daarom ook duurdere - panden wachten allemaal al heel lang op een nieuwe eigenaar.

Wij bieden een speciaal huis aan, echt een pand voor mensen die van historie houden. Met een bouwjaar van 1894 is ons huis even oud als één van de eerste Mercedessen, ouder dan de uitvinding van de Röntgenstralen (1895), bestaat het langer dan de Tour de France (1903) en de eerste vlucht van de gebroeders Wright (1903). Toen de Titanic verging (1912) stond ons huis er al 28 jaar en het staat er nog steeds! Een karakteristiek huis met nog veel originele onderdelen, maar voorzien van alle moderne gemakken.
De reden dat wij het gaan verkopen is louter de afstand tot de Randstad, als het kon zouden we het meenemen om er elders in te kunnen wonen. Helaas is dat onmogelijk en zullen we dus na de verkoop op zoek moeten naar een ander bijzonder pand. Maar eerst dus een koper zien te vinden!

Nu is er een nieuwe mogelijkheid bijgekomen om te koop staande huizen te promoten en daarvoor wil ik jullie aandacht vragen. Op de website van HelpMee.KijkMijnHuis.nl kun je ontdekken hoe je ons kunt helpen met de verkoop van ons pand. Door de aanwijzingen op deze site te volgen en ons pand onder de aandacht van je eigen netwerk te brengen, help je ons de kring potentiële kopers groter te maken. Ook al ken je niemand die op dit moment een huis zoekt, het zou best kunnen dat iemand anders in je netwerkt toevallig wel iemand kent die op zoek is. Op deze manier proberen wij heel veel mensen te bereiken.

En het allermooiste van dit verhaal komt nu! Voor diegene die uiteindelijk met de gouden tip komt en voor ons een koper heeft gevonden, loven wij een beloning van € 1000 uit . Gegarandeerd! Dat kan door heel veel punten te verzamelen op de HelpMee site of natuurlijk ook door iemand rechtstreeks naar ons te verwijzen. Wij hopen op heel veel promotors voor ons huis! Succes en alvast bedankt.

Deze week op Lievendag's WeBlog: Mag het nog? Een gelukkig Nieuwjaar!