zaterdag 28 oktober 2006

Doktersbezoek

Om op alles voorbereid te zijn, moest onze hond deze week een bescherming tegen kennelhoest halen. In verband met een eventueel bezoek aan een hondenpension, dat bij nader inzien misschien voorlopig wel helemaal niet gaat plaatsvinden, werd ons opgedragen om onze hond te laten vaccineren. Nou waren we in juni nog geweest voor de jaarlijkse cocktail tegen allerlei mogelijke enge ziektes, maar dat nam niet weg dat de kennelhoest alsnog voorkomen moest worden. Dus was een afspraak snel gemaakt en wandelden wij op woensdagmiddag via de - nog steeds - opengebroken Spoorstraat naar dierenartsenpraktijk De Peelkant.

Daar aangekomen had Muis, zo heet onze hond nu eenmaal, niet zo heel veel zin om mee naar binnen te gaan. Er hingen daar waarschijnlijk nog teveel herkenbare geurtjes die niet zo'n beste herinneringen naar boven brachten bij ons trouw viervoetertje. Die voeten bleven namelijk pal op de grond staan en het kostte me al mijn overredingskracht, lees: ik pakte haar dus maar op, om haar binnen te krijgen. Maar toen we eenmaal aan de beurt waren, werd de dierenarts met veel gekwispel begroet en leek alle angst verdwenen. Boven op de onderzoekstafel lijk je als Jack Russell ook een hele grote hond en hoef je nergens bang voor te zijn, zeker niet voor die aardige dokter.
Die aardige dokter was vervolgens druk met het voorbereiden van de injectie en ik zag daar nog helemaal niks verkeerds in. Al kletsend werd Muis gevaccineerd en terwijl de gegevens in de computer ingevoerd werden, keek ik nog eens goed in het net ingevulde boekje. In dat officiële paspoort voor gezelschapsdieren zag ik opeens dat Muis bijna dezelfde cocktail had gekregen als 3 maanden geleden, maar beschermde die dan ook tegen kennelhoest? Dat bleek dus een slimme vraag van me, want de injectie had helemaal niet gehoeven!!


De kennelhoest wordt zonder prikje bestreden, namelijk d.m.v. een neusspray. Moest die arme Muis er nog een keer aan geloven en kreeg ze in dat piepkleine neusje van haar aan beide kanten ook nog eens een spray ingespoten. Dat ze daar uiteindelijk harder tegen protesteerde dan tegen de prik, begreep ik maar al te goed. De aangeboden hondensnoepjes na afloop werden dan ook niet door haar geaccepteerd. 'Kom zeg, hou die dan ook maar', hoorde je haar bijna denken. En daarmee reageerde ze precies hetzelfde als onze jongste zoon ongeveer 18 jaar geleden toen hij na veel tegenstribbelen en een injectie in beide armen een plaatje mocht uitzoeken op het consultatiebureau. Hij dacht niet alleen iets dergelijks, maar gaf met een brede armzwaai ook uitdrukking aan zijn ongenoegen: de plaatjes van de dienstdoende wijkverpleegkundige vlogen toen door de lucht!

zaterdag 21 oktober 2006

Live from Mill

Een besloten feestje leek het, het muziekspektakel van de Ondernemersvereniging Mill dat zaterdagavond plaatsvond in Fitland. Met The Eightball Boppers en Elvis from Mill, die wij door een wat late aankomst gemist hebben, en de klappers van de avond Armand en Peter Koelewijn ('Peter Koelepoep' volgens Armand).
Om een uur of 11 arriveerden wij in de grote zaal van Fitland, net op tijd voor de thuiswedstrijd van Armand. Zijn Millse familie was er helemaal klaar voor en daar speelde hij handig op in. Lekker op zijn Brabants converserend met de mensen vooraan en af en toe een sneer uitdelend aan diegenen die te dichtbij kwamen ('Dè speul ik vur jou, mar dan moete ge naw van het podium af!'). En ook 'De groeten van ons moeder' voor de hele zaal.
Heel verrassend bracht Armand enkele nieuwe nummers ten gehore ('Even genieten') die ook moeiteloos door Vader Abraham uitgevoerd hadden kunnen worden.
Maar ook de eigen versie van 'Nederland, oh Nederland...' mocht er zijn!



Nog meer bijzonder waren de enkele country- en zelfs bluesnummers die hij meende te moeten spelen. Het viel niet mee om Bobby McGee in de Armand-versie te volgen, maar origineel was het wel!
Armand eigen, stopte hij natuurlijk niet toen dat van hem verlangd werd, na zijn topnummers 'Bloemenkinders' en vanzelfsprekend 'Ben ik te min' kon hij het niet laten om nog een extra toegift van zijn nieuwe elpee (zoals hij zijn nieuwe cd zelf noemt) te spelen.
Na een kort intermezzo door de plaatselijke dj werd Peter Koelewijn aangekondigd. Die ging moeizaam van start, hij zong mee met een geluidsband waarvan het niveau te hard stond terwijl zijn stem niet goed doorkwam. Het kostte enkele pogingen om dat te herstellen, de geluidsman die ze voor dit evenement ingehuurd hadden, begreep niet zo snel wat er van hem verwacht werd. Jammer dat zo'n rasartiest niet goed uit de verf komt op het podium door technische onvolkomenheden. Gelukkig is Peter professioneel genoeg om daar weer een eigen draai aan te geven, ook hij maakte handig van het Brabants gebruik om het publiek op zijn hand te krijgen. Zelfs een verzoeknummer als 'Speel die dans...', dat blijkbaar niet op de geluidsband stond, wist hij op een acceptabele manier a capella te brengen, samen met een fan uit het publiek. Het laatste half uur werd de Brabantse showman begeleid door The Eightball Boppers en dat maakte meteen hét verschil waar het publiek op gewacht had. Nummers als 'Alice, Alice, who the fuck is Alice?' en 'Kom van dat dak af' spetterden opeens door de zaal. Zo werd het toch nog een leuk optreden, wij vonden het eigenlijk wel een goede combinatie: Peter en zijn Eightball Boppers. Klinkt ook prima, misschien een idee voor al deze heren op leeftijd? Het kan zo maar het begin zijn van een carrièreswitch die nog veel moois in het verschiet heeft...

zaterdag 14 oktober 2006

Poep op de stoep

Er is al veel over geschreven en nog meer over gemopperd. Vanochtend was het hier ook weer raak. Bij het opendoen van de luiken in de kamer zag ik het al: een grote hondendrol recht voor onze deur. Lekker als er straks visite komt, ook lekker voor al die voorbijgangers die er onvermijdelijk doorheen gaan lopen of fietsen. De eerste fietser had er zelfs zijn sporen al in achter gelaten. (En ik zeg 'zijn' sporen, omdat volgens mij geen enkele vrouw door een drol wil fietsen!!) Fijn begin van de dag hoor, dankjewel!
Als het nou de eerste keer geweest zou zijn, maar het komt (te) vaak voor dat er midden op de stoep voor ons huis zo'n pakketje achtergelaten wordt. De hond valt niks te verwijten, voor dat beest is iedere plek goed als bij de zindelijkheidstraining de plaats waar de behoefte gedaan mag worden niet aangeleerd is. Zelf hebben wij ook een hond(je), die poept ook natuurlijk. Maar altijd in het zand, liefst met haar achterwerk in of tegen dichte struiken. Zo hebben we haar dat geleerd en het gaat bijna altijd goed. Áls er dan al eens iets op de stoep valt, hoor je dat als hondenbezitter gewoon op te ruimen.
Nou is Mill een van de weinige gemeenten die geen hondenbelasting heft, maar zoals ik het nu ervaar, hoeft dat ook niet. In ons dorp lijkt het normaal dat de ene hondenbezitter de andere belast door de aanslag op de stoep te deponeren: ruim maar lekker op! Maar waarom wíj dan een aanslag krijgen van een grote hond terwijl we zelf een hond van zo ongeveer muizenformaat hebben, is me niet helemaal duidelijk. Wel sta ik dus in alle vroegte met schep, emmer en schrobber mijn stoep schoon te maken.
Als centrumbewoner van Mill ruimen wij sowieso al veel rotzooi op die achteloos op straat gegooid wordt door voorbijgangers. Zakje chips gekocht bij Jan Linders of de Edah? Ongeveer bij ons voor de deur zijn de chips op en wordt het zakje in de tuin of gewoon op de stoep voor de deur achtergelaten. Pakje sigaretten leeg? Laat maar vallen... Blikjes Red Bull, allerlei verpakkingen, kapotte plastic tasjes, noem maar op. Ik heb het allemaal al eens opgeraapt en in onze vuilniszak gestopt, kost me dus gewoon extra 'tariefzakken'.
Misschien moet er in het nieuwe centrumplan ook iets worden opgenomen aan voorzieningen die deze problemen op kunnen lossen. Extra vuilnisbakken bijvoorbeeld en speciale bakken met 'poepzakjes' zoals je die in Nijmegen ziet, of wellicht ergens een hondenuitlaatplaats voor de honden die in het centrum wonen. Dan zal wel de hondenbelasting centraal geregeld moeten worden, dat zal ook wel gemopper opleveren. Het wordt er misschien wel schoner van, hondenbezitters gaan er ook beter over nadenken. Nu wordt er helemaal niks aan gedaan en dat wekt de indruk dat iedereen tevreden is. Iedereen misschien, behalve ik dan...

Reacties:
mula 14-10-2006 11:07
ach kom eens gezellig een dagje in amsterdam

Station Mill 14-10-2006 11:23
Doe ik regelmatig! Maar daarmee is de hondenpoep in Mill (voor míjn deur) niet opgelost. Het zijn niet vergelijkbare situaties, ik ben juist vanuit de Randstad naar Brabant verhuisd vanwege verbetering van leefomgeving.

Peter 23-03-2007 20:45
Ben het zelf ook zat poep op de stoep.
Ik heb bordjes gemaakt, die zeggen meer dan 100 woorden.Praten helpt toch niet.
Kijk eens op www.poepopdestoep.nl

Echt het werkt!!

MvG,
Peter

zondag 8 oktober 2006

Brede school laat op zich wachten?

(© gevels schoolwoningen Mill van ArchiQuad BV)

Voor kinderen en leerkrachten op De Kameleon kan het niet snel genoeg gebeuren: de bouw van een nieuwe (brede) school. Hun eigen schoolgebouw wordt letterlijk te smal, ze groeien er aan alle kanten uit! Op het schoolplein is al een echte directiekeet geplaatst, waarin directeur Arthur Denkelaar zijn intrek heeft genomen om extra ruimte voor het groeiende leerlingenaantal in het hoofdgebouw te creëren. Maar nu is de school dan ook echt vól.
Gelukkig lag er iets moois in het verschiet: nieuwbouw van de Brede School Mill waarin ruim voldoende plaats zou komen om iedereen weer gelukkig te maken.
Deze week echter konden wij allemaal in 'De Koerier' lezen dat er nieuwe plannen gemaakt moeten worden. In plaats van samen met RK Basisschool De Leeuwerik (plus de kinderopvang, peuterspeelzaal, buitenschoolse opvang en de Thuiszorg) in één gebouw tegenover de huidige locatie te komen, komt er nu eerst een extra organisatieslag om de hoek kijken. Vanuit het schoolbestuur van de Stichting Katholiek Basisonderwijs Mill (SKBM) is er nu namelijk bekendgemaakt dat haar twee basisscholen De Leeuwerik én De Straethof intensiever met elkaar gaan samenwerken en uiteindelijk één katholieke basisschool moeten vormen. Die moet dan samen met het Openbaar Onderwijs (i.c. De Kameleon) en bovengenoemde voorzieningen in een nieuw te bouwen Brede School ondergebracht worden op een andere locatie dan voorheen werd gepland, namelijk naast het Merletcollege aan de Langenboomseweg.
Dat is een totale omslag van plannen en iedereen die ooit met een fusie te maken heeft gehad, weet dat daar erg veel tijd in gaat zitten om dat goed voor elkaar te krijgen. Er zal een tijd aanbreken van overleggen tot je erbij neervalt, los van alle besprekingen over de nieuwbouw zelf. Organisatorisch zullen er bergen verzet moeten worden en de praktijk zal leren in hoeveel stapjes voorwaarts én stappen terug dit zal gebeuren.
In alle hectiek zou je dan bijna vergeten dat er een school bij betrokken is waarvan het leerlingenaantal níet terugloopt, maar juist steeds verder stijgt. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat met de aanvang van schooljaar 2007-2008 extra keten op het schoolplein van De Kameleon worden geplaatst, terwijl er elders in Mill lokalen leegstaan? Voor de schoolbesturen is nu de schone taak weggelegd om hier een creatieve oplossing voor te verzinnen, eentje waarvan de uitkomst iedereen tevredenstelt!

zondag 1 oktober 2006

Edah wordt Albert Heijn

Gaan we naar Edje of gaan we naar Appie? De Edah in Mill wordt dit jaar nog een grote Albert Heijn zo is ons beloofd. Dan hoef ik me deze vraag in ieder geval niet meer te stellen, want dan kan ik lekker dicht bij huis naar mijn favoriete supermarkt. Dit gaat op reclame lijken, maar dat is het niet helemaal.
Wel ben ik heel erg blij dat we in Mill een AH krijgen, want nu rijd ik toch zeker één keer per week naar Uden of Boxmeer voor bepaalde artikelen die ik niet in Mill kan krijgen. Noem het verwend, want het is natuurlijk absurd om kilometers te maken voor alledaagse boodschappen als je in een dorp woont met zoveel supermarkten per inwoner, maar ik heb het er wel voor over!
Want als je jaren klant bent geweest bij een bepaalde grootgrutter dan ga je wennen aan een aantal zaken en rijd je daar graag een stukje voor om. Dat wil niet zeggen dat ik niks in de supermarkten in Mill koop, verre van dat. Met de Edah als achterbuurman en Jan Linders als overbuur is er niks gemakkelijker dan de zware wekelijkse boodschappen daar te halen. Vooral bij mijn achterbuurman zijn wij een grote klant, want deze supermarkt is zeer ruim gesorteerd. En eerlijk gezegd begon ik na ruim een jaar ook al behoorlijk te wennen en ging steeds minder naar Appie. Eigenlijk was ik best tevreden over het aanbod, de kwaliteit en de prijzen van deze Lekker&Laag supermarkt.
Maar toen kwamen de berichten dat Laurus niet kon overleven zonder o.a. de Edah-supermarktketen te verkopen. Ik riep toen al hoopvol: "Misschien krijgen we dan wel een Albert Heijn...". Maar in de pers werd over deze keten niet gerept, wel over andere grote partijen die de Edah-supermarkten zouden overnemen. Het bleef spannend tot er een groot artikel voor op 'De Koerier' stond met de bekendmaking dat Edah van der Ven tot Albert Heijn zal transformeren:

"Albert Heijn is de top als het gaat om levensmiddelen: vernieuwend en vers", zegt winkeleigenaar Luc van der Ven, die duidelijk trots is op de samenwerking. De winkel blijft even groot."

Zo, dat is dan geregeld! Onze Edah wordt een hele grote Albert Heijn en dan hoef ik geen extra tijd en geld meer te besteden aan de boodschappen bij mijn favoriete grutter. Want als dochter van een kruidenier wil ik graag op de kleintjes blijven letten!

Reactie:
Rob 01-10-2006 13:21
Mooi, dat logo. Is dat die supermarkt vlakbij dat parkje aan het kanaaltje? Ik heb er nog rondgedwaald bij de overblijfselen van de Peel-Raamstelling.

zondag 24 september 2006

Fietsen voor Pater Konings


De ballonnen hangen weer. Net zoals vorig jaar kregen wij deze week weer keurig een zakje met een aantal kleurige ballonnen en het verzoek om die op zondagmorgen op te hangen. Want, zoals de uitleg op het begeleidende briefje vermeldt, de jaarlijkse fietstocht, georganiseerd door de Millse Missie Vrienden voor (de jubilerende) Pater Konings, zal langs onze woning komen. De organisatie wil de deelnemers aan deze tocht graag langs een mooi versierde route laten fietsen. Die ballonnen zijn dus eigenlijk de eerste aanzet voor een bonte versiering. Gelukkig nemen ze ook genoegen met enkel de vlag uithangen met daaraan natuurlijk wel de ballonnen.

Over een klein uur zullen de eerste fietsers voorbijkomen, de start is hier vlakbij in de Stationsstraat. Het weer ziet er goed uit, de afstanden van 20 en 40 km. zijn voor iedereen te doen.

Waar vind je ze nog, deze bevlogen mensen die wij vroeger (of nu nog??) missionarissen noemden. Bij dat woord denk ik vooral aan kraaltjes, spiegeltjes en veel bidden om tot het juiste geloof te komen en niet zo zeer aan praktische hulp aan mensen die het echt kunnen gebruiken. Gelukkig heeft 'missie' niet alleen betekenis in religieuze zin, maar staat het ook voor iets écht willen.

Iemand met een missie zoals die van Pater Konings wil iets bereiken wat écht mogelijk is, maar heeft daar wel hulp voor nodig van bijvoorbeeld de Millse Missie Vrienden!

Wat jammer dat op de site van de VVV een verkeerde datum staat, daar is de fietstocht gisteren al verreden...

zondag 17 september 2006

Kermis in Mill

(foto ©Rini Cornelissen)

Alhoewel ik er, behalve het opbouwen, nog helemaal niks van gezien heb, hoor ik duidelijk dat het weer kermis is in Mill. Een evenement dat altijd samenvalt met ons jaarlijkse familieweekend, zodat we er in ieder geval de eerste 2 avonden van missen. Dat vinden wij gelukkig niet heel erg, want echte kermisklanten zijn wij niet. Misschien dat ik er morgen nog even heen loop om een kaneelstok voor mijn echtgenoot te kopen en dan heb ik weer kermis genoeg gezien voor een jaar. De keuze is geheel aan ons, als we niet wíllen, hoeven we er niks van te zien. Dat ligt geheel anders als het om het hóren van de kermis gaat. Want hoewel ons huis uitstekend geïsoleerd is tegen de geluidsoverlast van de Volkelse straaljagers, schalt de kermismuziek ongestoord door het dubbele glas naar binnen. Vaak begeleid door gillende kinderen die een eng kermisritje maken en later op de avond door dronken kreten van andere feestvierders. Ieder zijn smaak, maar dit is echt een van de weinige nadelen van in het centrum wonen. Het anders zo rustige Mill is nog tot en met dinsdag een lawaaierig dorp. Hoe anders was dat vroeger als het kermis was in mijn geboortedorp (toevallig wél 'Het Dorp'). Ook toen woonde ik in het centrum vlak bij al het vertier, maar toen kon het me niet hard genoeg gaan en niet lang genoeg duren. Iedere kermisdag was ik paraat en gaf mijn geld uit aan allerlei kermisattracties waar ik nu de lol niet meer van kan inzien. Hoe ongelooflijk ik dat vroeger ook gevonden zou hebben, want als je de kermis niet meer leuk vindt, moet je natuurlijk al wel stokoud zijn! Net zo stok als mijn ouders die er toen ook niks aan vonden en blij waren toen wij groot genoeg werden om alleen naar de kermis te kunnen! Kermis is eigenlijk het omgekeerde van olijven of voor mijn part spruitjes: de smaak ervan verandert bij het ouder worden. Ik ben gek op olijven én spruitjes, nu wel...

zondag 10 september 2006

Groeten uit Antwerpen

Dit weekend waren wij in Antwerpen. Nog even een weekendje weg, genieten van de leuke dingen van het leven. En dat doen wij graag in Antwerpen, we winkelen er altijd bij onze vaste adresjes, we zitten er uitgebreid op terrasjes naar mensen te kijken en we nemen er minstens 2x per dag een uitgebreide Bourgondische maaltijd tot ons. Leve de lijn, maar daarover bericht ik wel weer eens in een ander stukje. Dit weekend boften wij ook nog geweldig met het weer: stralende zon aan een strakblauwe lucht.
Op vrijdagavond kwamen wij aan bij ons hotel, eigenlijk een duur 4 sterren-hotel maar in het weekend toegankelijk voor aanbiedingsprijsjes. Daar maakten wij graag slim gebruik van.
Op de Charlottalei, midden in de joodse buurt. Vooral op vrijdagavond en zaterdag is dat ook heel duidelijk te zien als hele joodse families wandelend door de straten trekken. Allemaal in orthodoxe dracht, de mannen met hoeden of grote bontmutsen en pijpenkrullen, de vrouwen meestal in het zwart en met pruiken en hoofddoeken op hun hoofd. Zelfs de kleinste kinderen zijn al volgens de traditite aangekleed met veel zwart en stemmige kleuren.
Vanaf het hotel was de afstand naar het centrum van Antwerpen goed tevoet te doen en de eerste avond liepen wij dan ook rechtstreeks richting kathedraal om te genieten van de culinaire hoogstandjes van Appelmans. Dit restaurant heet naar de bouwmeester van de kathedraal, de naam heeft verder niks met het gebodene in het restaurant te maken. Ze zitten wel in een prachtig bewaard oud pand, vroeger in gebruik door de kanunniken van de kathedraal. Op zaterdag hadden wij eerst onze 'boodschappen' te doen, vooral bij herenkledingzaak Celio zijn wij vaste klant.

Daarna begaven wij ons naar het Hendrik Conscienceplein om in de Carolus Borromeuskerk naar een expositie van beelden van Mark Swysen (Causa Vitae) te kijken. De expositie op zich viel een beetje in het niet bij de kunsttempel zelf (zoals de Carolus Borromeuskerk ook wel genoemd wordt), hier ademt alles nog de sfeer van Rubens. Er hangen originele werken uit die tijd en ook al het houtsnijwerk is bijzonder goed bewaard gebleven. De kerk wordt veel gebruikt voor exposities en muzikale evenementen.



's Avonds voor het eten streken wij neer onder de kathedraal op een terras in de zon en tot onze grote verbazing begonnen daar na enkele minuten De Deurdouwers uit Erp te spelen. Na enkele feestnummers, waaronder Rosa Munda, speelden ze zelfs zoiets als 'Wij komen uit Erp...' en zongen daar uit volle borst bij. Na een kwartier of zo hielden ze het weer voor gezien, maar het is toch wel bijzonder dat je als Millenaren opeens in Antwerpen naar de muziek van een dweilorkest uit Erp zit te luisteren! Op zondagochtend hebben wij uiteraard nog even de vogeltjesmarkt bezocht om daarna richting Nederland te vertrekken. Onderweg in Turnhout nog een laatste Belgische lunch naar binnen gewerkt en nu maar weer wachten tot het weer 'ns is...

zondag 3 september 2006

Alweer een zondag zonder zon...

Om er moe van te worden, zo triest is het de laatste tijd met het weer gesteld. De zomer die we in juli hadden lijkt al weer heel lang geleden. Alle mopperpotten die toen verzuchtten dat ze hoopten op een buitje hebben nu wel hun zin gehad. Stop er maar eens mee, stop alsjeblieft met al die regen! Maar dat is een verzoek dat ik helaas aan niemand kan richten en net zoals ieder ander moet ik het weer maar nemen zoals het komt. En óf het komt, de laatste week met al die flinke regenbuien kwam het zelfs weer bij ons binnen. Door het niet goed functioneren van de dakgoot hebben we dan een natte berging. Het gekke is dat zelfs dát went als het al de hele maand heeft geregend en geplenst.
Maar op deze zoveelste zondag zonder zon kijk ik nu toch echt wel uit naar het beloofde mooie weer dat er aan zit te komen. Dat soort boodschappen geloof ik altijd heel graag en onvoorwaardelijk. Om dat gevoel een beetje te voeden, kijk ik ook regelmatig op websites waar ze voorspellingen doen over het weer. Een van mijn favoriete sites op dat gebied is www.weeronline.nl. Je kunt er elke willekeurige plaats invullen waarvan je het weer in de komende dagen wilt weten en je wordt op je wenken bediend. Voor Mill ziet de voorspelling er heel gunstig uit. Vandaag stellen ze regen in het vooruitzicht - en dat dat klopt kan ik met mijn eigen ogen zien als ik naar buiten kijk - maar voor de rest van de week komt er een zonnetje achter de wolken uit gekropen. Het wordt zelfs weer een beetje warm! Niet zo warm dat alle mopperpotten weer opnieuw om regen gaan vragen, maar lékker warm. Voor iedereen een aangenaam temperatuurtje, we hebben het wel een beetje verdiend na alle nattigheid.
Elke week op zondag schrijf ik een stukje op deze plek, ik hoop dat ik volgende week kan terugkijken op een prachtige zonnige week en dat het eindelijk weer eens een echte ZONdag wordt!

zondag 27 augustus 2006

Kunst

Alhoewel wij al meer dan anderhalf jaar in ons nieuwe huis in Mill wonen, zijn wij nog steeds bezig met 'inrichten'. Zo waren we al tijden op zoek naar kunst voor aan de muur. Ongeveer een maand geleden vonden wij schilderijen die de toets van onze selectiecriteria konden doorstaan en sinds vandaag hangen ze ook echt bij ons aan de muur. Het ziet er meteen veel aangekleder uit in onze woonkamer.

De schilderijen zijn van Max de Winter (Rescueteam2, zie ook www.artolive.nl) en
Mieke Chantrel (When they meet/3, zie foto en www.artolive.nl).
De schilderijen hebben wij eerst in bruikleen en als ze ons goed (blijven) bevallen, kunnen we ze kopen. Een prima systeem om te wennen aan kunst in je huis, je zit er niet meteen aan vast. Het is een hele investering en in een galerie ziet een schilderij er heel anders uit dan thuis in je eigen kamer. Op deze manier kan het niet echt fout gaan, want raak je erop uitgekeken dan gaat zo'n doek gewoon na een half jaar terug en huur je eventueel een ander werk. Maar vandaag vind ik dat ze precies op de juiste plek hangen, ik geniet er erg van.

Over een half jaar hoop ik dat nog steeds te doen, zodat we deze schilderijen ook echt ónze kunstwerken mogen noemen.
Dan zal blijken of we de juiste keus hebben gemaakt.