Na de kermis

Na de kermis in Mill blijven er altijd wel wat 'herinneringen' in onze tuin achter. Bedoeld of onbedoeld, dat is meestal niet helemaal duidelijk. Het nog bijna volle blikje bier met bijbehorend (plastic) glas stonden heel uitnodigend op het muurtje dat onze tuin van de straat scheidt. Alsof er zojuist iemand even opgestaan was en zo dadelijk terug zou komen om het op te drinken. Maar 's ochtends vroeg als je de hond uit wilt gaan laten, heeft zo'n blikje niks uitnodigends meer en moet het gewoon opgeruimd worden. Net zoals de verpakking van een 'erotic toy' die niets aan duidelijkheid te wensen overliet. Ik wist niet dat ze tegenwoordig op de kermis dat soort prijsjes uitdeelden, ik hoop maar dat het niet bij het touwtrekken gewonnen kon worden.

Heel eerlijk gezegd weet ik helemaal niet of er wel een kraam op de kermis stond waar je aan een touwtje mag trekken en waar het bord 'altijd prijs' prominent aanwezig is. Als kind vond ik dat het mooiste op de kermis, dat je bij sommige kramen 'altijd prijs' had.
Behalve de restanten in onze tuin heb ik niet zoveel van de kermis gezien. Niet omdat ik niet in de gelegenheid was of geen tijd had, wel omdat ik sinds mijn kinderjaren helemaal niks meer om kermis geef. Omdat we er zo dichtbij wonen, hoor en zie ik er natuurlijk wel iets van, maar dat is dan ook meteen genoeg. Het is leuk om alle blije mensen langs mijn raam te zien lopen, onderweg naar de kermis. Kleine kinderen die vol vertrouwen met hun handje in de grote hand van hun vader en gezonde spanning op hun snoetjes naar de kermis lopen. Tienermeisjes die giechelend in groepjes op weg zijn naar wat een spannende middag of avond moet worden. Opa's en oma's met kleinkinderen, jonge ouders voor het eerst met hun peuters, het is zo ongelooflijk leuk om dat alles van een afstandje te bekijken. Van werken komt die kermisdagen niet veel, vanuit mijn plekje achter mijn pc droom ik graag weg om in gedachte een stukje met de kermisgangers mee te wandelen. Dat is mijn kermis en daar geniet ik van.

Nu de kermis is afgelopen, gelden de blauwe parkeerzones in Mill. Dat wil zeggen dat er niet meer de hele dag dezelfde auto's voor ons huis geparkeerd staan. Eigenlijk vind ik dat wel een vooruitgang, dat geeft na de kermis toch nog wat afleiding als ik tijdens het werken even naar buiten kijk. Ook het parkeerterrein aan de achterkant van ons huis is behoorlijk opgeknapt, er kunnen zo ook veel meer auto's staan. Het ziet er in ieder geval een stuk opgeruimder uit.
Dat is ook fijn als er weer eens belangstellenden naar ons huis komen kijken. Ondanks dat we niet meedoen aan de open dag op 9 oktober aanstaande, hopen we dat er binnenkort toch eens wat gaat gebeuren op onze eigen huizenmarkt. Prachtig huis te koop voor redelijke prijs tegen ongelooflijk lage rente!. Volgend jaar met Mill kermis mag er iemand anders van de voorbijgangers genieten, dat zou jij kunnen zijn!
Voor meer info, klik hier! Wacht niet op een open huizendag, bij ons mag je altijd komen kijken.

In maart deden wij wél mee met het Open Huis, maar ons pand staat nog steeds te koop...


Deze week op Lievendag's Weblog: De tijd vliegt en wij zijn onze eigen piloot...

Kermis in Mill

(foto ©Rini Cornelissen)

Alhoewel ik er, behalve het opbouwen, nog helemaal niks van gezien heb, hoor ik duidelijk dat het weer kermis is in Mill. Een evenement dat altijd samenvalt met ons jaarlijkse familieweekend, zodat we er in ieder geval de eerste 2 avonden van missen. Dat vinden wij gelukkig niet heel erg, want echte kermisklanten zijn wij niet. Misschien dat ik er morgen nog even heen loop om een kaneelstok voor mijn echtgenoot te kopen en dan heb ik weer kermis genoeg gezien voor een jaar. De keuze is geheel aan ons, als we niet wíllen, hoeven we er niks van te zien. Dat ligt geheel anders als het om het hóren van de kermis gaat. Want hoewel ons huis uitstekend geïsoleerd is tegen de geluidsoverlast van de Volkelse straaljagers, schalt de kermismuziek ongestoord door het dubbele glas naar binnen. Vaak begeleid door gillende kinderen die een eng kermisritje maken en later op de avond door dronken kreten van andere feestvierders. Ieder zijn smaak, maar dit is echt een van de weinige nadelen van in het centrum wonen. Het anders zo rustige Mill is nog tot en met dinsdag een lawaaierig dorp. Hoe anders was dat vroeger als het kermis was in mijn geboortedorp (toevallig wél 'Het Dorp'). Ook toen woonde ik in het centrum vlak bij al het vertier, maar toen kon het me niet hard genoeg gaan en niet lang genoeg duren. Iedere kermisdag was ik paraat en gaf mijn geld uit aan allerlei kermisattracties waar ik nu de lol niet meer van kan inzien. Hoe ongelooflijk ik dat vroeger ook gevonden zou hebben, want als je de kermis niet meer leuk vindt, moet je natuurlijk al wel stokoud zijn! Net zo stok als mijn ouders die er toen ook niks aan vonden en blij waren toen wij groot genoeg werden om alleen naar de kermis te kunnen! Kermis is eigenlijk het omgekeerde van olijven of voor mijn part spruitjes: de smaak ervan verandert bij het ouder worden. Ik ben gek op olijven én spruitjes, nu wel...