zondag 29 juni 2008

Lange-termijn plan van Mill wordt werkelijkheid?

Heeft déze burgemeester het dan toch voor elkaar? Zal zíjn naam blijvend aan het vernieuwde centrum van Mill gekoppeld worden. Na jarenlange discussies over 'Het Centrumplan' heeft de gemeenteraad van Mill op donderdag 26 juni unaniem groen licht gegeven voor dit prestigieuze plan. Nu zou er dan iets moeten gaan gebeuren.
Maandag 30 juni wordt de symbolische aftrap gegeven door het pand van voormalig garagebedrijf Vlaar echt te gaan slopen. Eerder stond er boven een bericht op deze blog al dezelfde (truc)foto, maandagavond weten we of het dit keer wél werkelijkheid is geworden!
En dan....gebeurt er tot eind 2009, begin 2010 weer helemaal niks zichtbaars. Het is te hopen dat het terrein na de sloop van Vlaar tot die tijd niet als een kale vlakte blijft liggen. De periode is lang genoeg om er wat tegels in te leggen met een paar struiken er omheen, desnoods als tijdelijke parkeerplaats. Nú is het geen gezicht als je Mill inrijdt, maar anderjalf jaar níks op die punt is ook niet bepaald mooi.
De tijd tot het begin van de werkelijke werkzaamheden zal gebruikt moeten worden om met betrokken ondernemers en particulieren om de tafel te gaan zitten. In het persbericht dat ik daarover las, stond dat die onderhandelingen verder afgerond moeten worden. Van diverse kanten heb ik echter begrepen dat die onderhandelingen nog maar nauwelijks begonnen zijn.
Het staat er allemaal zo mooi en het lijkt of de gemeenteraad het - voor deze ene keer - helemaal met elkaar eens was. Maar in De Gelderlander lees ik toch ook enkele kritische noten waaruit je zou kunnen afleiden dat die unanimiteit een beetje geforceerd is. De naam Hans Verheijen komt naar voren op die punten waar bezwaren weggepoetst moeten worden. Henk Baltussen (auteur van het artikel in De Gelderlander van 27 juni) laat de burgemeester tot 3 keer toe eventuele belemmeringen luchtigjes van tafel vegen.
Het zal mij ook benieuwen hoe lang de euforie blijft duren. Er zullen nog heel wat raadsvergaderingen en discussies op ander niveau nodig zijn voordat het eerste nieuwe gebouw (het Sociaal Cultureel Centrum waarvoor Mariënweerd, de bibliotheek en de Concertzaal zullen moeten wijken) er werkelijk staat.

Tegelijk met het nieuws over het Centrumplan, kwam ook het Kees Bastiaanshuis weer in beeld. Nu Maasland de zekerheid heeft dat het plan doorgaat, heeft ze aangekondigd de sloop van het pand niet uit te willen stellen. Een tegenslag voor de stichting Kees Bastiaansmanifestatie, die eind 2009 in het pand aan de Bernhardstraat 6 een expositie wil houden van het werk van de Millse kunstenaar, om zo zijn honderdste geboortejaar te vieren. Vertraging zou namelijk wel een kostenpost van € 20.000 opleveren. Een heel bedrag, vergeleken met de 11,6 miljoen die de gemeente Mill zal moeten ophoesten om haar aandeel in het Centrumplan te kunnen leveren. Kom op gemeente, dat geld valt heus wel ergens op terug te verdienen. Van de ene kant (te) grootse plannen met Mill hebben en van de andere kant van die kleinburgerlijke zuinigheid ten toon spreiden, dat past niet bij elkaar.

Een gedenkwaardige dag voor Mill, die 26 juni 2008. Vanaf deze datum gaan de basisscholen De Leeuwerik en De Straethof onder één naam verder als LenS. Daarmee is de fusie tussen de katholieke basisscholen een feit. Later zal deze nieuwe basisschool LenS samen met openbare basisschool De Kameleon een nieuwe brede school betrekken. Maar daarover zijn de plannen nog (steeds) niet rond. Recentelijk werd zelfs het plan geopperd om géén nieuwe locatie te bouwen, maar gebruik te maken van de 2 huidige schoolgebouwen.

Wat de uitkomst van de diverse onderhandelingen en discussies ook zal zijn, vast staat dat er toch iets dreigt te gaan gebeuren in ons tot nu toe zo rustige dorp. De bewoners van Mill kunnen zich gaan voorbereiden op een centrum dat gedurende langere tijd meer op een puinhoop zal lijken dan op een plek waar je graag je boodschappen doet.

maandag 23 juni 2008

Weer terug van Schiermonnikoog

Koud terug uit IJsland - en dat bedoel ik heel letterlijk - voeren we zaterdag alweer naar Schiermonnikoog. De tussenliggende dagen werden gevuld met allerlei activiteiten die vooral buiten Mill plaatsvonden. Het is niet voor niks dat ons huis te koop staat, wij reizen heel wat kilometers per week om 's avonds in ons eigen bed te kunnen slapen.
Dit weekend lukte dat natuurlijk niet, van Schiermonnikoog kom je niet 'even' naar huis. Ruim 2½ uur met de auto naar Lauwersoog en dan nog een klein uur op de boot. Je krijgt er werkelijk het gevoel van dat je in een ver buitenland vertoeft. Gelukkig hadden we wel mazzel met het weer, alleen vanochtend toen we vertrokken regende het flink en stond er een harde wind. Maar wij hebben er 2 dagen van de zon kunnen genieten voordat we zondag aan het einde van de middag bij een congres aanwezig moesten zijn.
Van het Millse nieuws heeft ons deze week niet veel bereikt, dat ligt echter geheel aan ons. We waren nog even bang dat ook hier hagelstenen als pingpongballen de deuken in mijn auto hadden geslagen, maar daar bleek bij thuiskomst gelukkig niks van. Ons huis lag er nog vredig bij en staat nog steeds 'Te Koop'! Het grote bord is niet meer teruggevonden en nu hangt er een zogenaamd V-bord aan het raam op de 1ste verdieping. Knappe jongen die dat ongemerkt meeneemt!
Maar het liefst zien wij natuurlijk dat dat bord zo snel mogelijk verdwijnt. Op de goede manier dan wel te verstaan: wij hopen dat het niet te lang gaat duren voordat de nieuwe eigenaar van ons huis zich meldt.
Voor meer informatie: www.funda.nl of vraag de brochure aan (met nog meer foto's) via www.vandevengarantiemakelaars.nl of klik voor meer detailfoto's op tekoop.station-mill.nl.

zondag 15 juni 2008

Vermist

Na een kleine week van afwezigheid kwamen wij op een hele vroege vrijdagochtend weer thuis in de Stationsstraat. Het eerste wat ons opviel, was het grote 'te koop' bord op de hoek van de straat. Het stond er prominent aanwezig te zijn, misschien iets té duidelijk. We hebben er maar een dag van kunnen 'genieten', want toen wij diezelfde avond laat thuiskwamen, stond het er waarschijnlijk niet meer. Helemaal zeker is dat niet, want door de wegwerkzaamheden verderop in de straat, kwamen wij van een andere kant aan. Maar de volgende ochtend zag ik vanuit het keukenraam dat er iets niet klopte. Het grote geel met groene bord dat ik daags daarvoor overduidelijk in het raam van de buren weerspiegeld zag, stond er niet meer. Nader onderzoek leverde helemaal niks op, het bord bleef vermist en alleen de paal is blijven staan. Toen ik de makelaar erover berichtte, stelde hij mij gerust door te zeggen dat het wel vaker voorkwam maar dat de borden ook altijd wel weer ergens anders opdoken. Of ik dan wel de paal eruit wilde halen, dan kwam de rest maandag wel. Die paal kreeg ik met geen mogelijkheid van zijn plaats, wat ook meteen verklaarde waarom die er nog stond! Het bord is nog steeds weg, ik hoop dat het een eenmalige actie was en dat we volgende week weer duidelijk 'te-koop-staan'. Misschien was het een actie van feestvierende oranjefans?
Mocht iemand anders in Mill opeens een groot geel met groen 'te-koop-bord' in de tuin hebben staan, dan kunnen ze het op Stationsstraat 5 weer op de juiste plek komen zetten!

Als je een week weg bent geweest, dan ligt er bij thuiskomst een grote stapel kranten en post. Oude kranten worden meestal meteen weggegooid, want oud nieuws is geen nieuws. Toch viel me meteen de berichtgeving over de brede school op en heb ik de Maasdriehoek alsnog uit de bak met oud papier gevist. De grote openingskop 'Later besluit brede school Mill' trok mijn aandacht. Alwéér een uitstel? Nu de Leeuwerik en de Straethof volop aan het fuseren zijn, verwacht je dat er schot in de zaak komt. Hoe langer de beslissing uitgesteld wordt, hoe moeilijker het wordt om alle neuzen dezelfde kant op te houden. Toch moet ik zeggen dat ik, na lezen van het bericht, het idee van AB'90 helemaal niet zo gek vind. Er zíjn 2 prima schoolgebouwen in Mill die in principe groot genoeg zijn om alle basisschoolkinderen in te huisvesten. Bij allebei de gebouwen zijn faciliteiten voor de gymlessen in de buurt en is er ruimte voor buitenschoolse opvang en andere 'brede' toepassingen. De scholen zijn beide op een voor basisonderwijs geschikte locatie gelegen. Plus een enorm groot voordeel: het voorstel van AB'90 is de helft goedkoper. Als ik in de gemeeteraad zat, dan zou ik het wel weten...

maandag 9 juni 2008

Groeten uit IJsland

IJsland is práchtig, kijk op onze reislog voor meer foto's en verhalen. Klik hier.

vrijdag 6 juni 2008

Officieel

Vanaf dit weekend is het officieel, Stationsstraat 5 staat te koop op de website van de makelaar http://www.vandevengarantiemakelaars.nl en op Funda.
Met nóg meer foto's dan al op http://tekoop.station-mill.nl te zien waren en natuurlijk met een wervende tekst om de potentiële koper enthousiast te maken.
Hopelijk helpt dat allemaal om het snel te verkopen.

Omdat wij morgen voor een paar dagen naar IJsland vertrekken, ben ik met het schrijven op de weblog iets eerder dan normaal. Misschien vind ik zondag nog tijd om hier een leuke foto van een geiser of ander natuurschoon te plaatsen, dat ga ik in ieder geval proberen.

Volgende week alles weer gewoon, voor zover je daar bij ons óóit over kunt spreken!

Tips voor deze week:
http://tekoop.station-mill.nl
www.vandevengarantiemakelaars.nl
www.funda.nl
www.landenweb.net/ijsland
Reisverhalen

zaterdag 31 mei 2008

TE KOOP

Dit zal zeker niet het laatste schrijfsel zijn dat ik op Station Mill zet, maar je zou wel kunnen zeggen dat dit het begin van het einde is. Het einde van onze tijd in Mill.
Het is niet dat wij het niet naar onze zin hebben in Mill, we wonen er graag. Maar de afstand tot Utrecht en het steeds drukker wordende woon-werkverkeer op dat traject laten ons geen andere keus. We moéten wel als we er samen ook nog zoiets als een sociaal leven op na willen houden. We hebben dus stevige verhuisplannen.

Onze eerste stap is het aanbieden van onze fijne woning op de huizenmarkt. Dat doen we niet zonder verdriet, want bijna drieënhalf jaar geleden dachten wij dat we heel lang in het huis van onze dromen zouden blijven wonen.
Deze week is de makelaar geweest voor de eerste afspraken en volgende week worden er foto's gemaakt en zal er een presentatie op Funda komen. Én natuurlijk een bord met in grote letters ´Te Koop´ erop in de tuin.
En dan volgt het grote wachten... en dat is nou net iets waar ik helemaal niet goed in ben. Actie moet er komen, en snel graag. Om het idee te hebben dat ik er zelf ook alles aan doe, heb ik vast een voorproefje op internet gezet. De link daarheen (http://tekoop.station-mill.nl) heb ik in een begeleidende mail aan al mijn vrienden en bekenden gestuurd, in de hoop dat ze toevallig iemand weten die een huis zoekt in de omgeving van Nijmegen.

Vanaf nu gaan wij er dus rekening mee houden dat ons huis te koop staat en we, hopelijk binnen afzienbare tijd, gaan verhuizen. Er kunnen kijkers komen, het huis moet opgeruimd worden. Vandaag heb ik maar vast de ramen gelapt, dan glimmen ze mooi op de foto's die woensdag door de makelaar gemaakt worden. Terwijl stap 1 pas gezet is, zijn we in gedachte soms al met stap 2 bezig: het zoeken naar een ander huis. Waar zal dat staan? Kunnen we alles wel meenemen? Gaat het straks qua tijd wel lukken om iets anders te vinden terwijl dit huis al verkocht is?

Er zullen waarschijnlijk nog veel afleveringen volgen op dit blog. Want zelfs al komen er al snel kopers, verhuizen gaat meestal niet van de ene op de andere week. Het zal een rare tijd worden, terwijl het normale leven natuurlijk gewoon doorgaat. Zo lang als we nog in Mill wonen, blijf ik er uiteraard over schrijven.
Tot volgende week! (En vergeet niet ook even op 'TE KOOP' te kijken!)

zaterdag 24 mei 2008

Schapen en kikkervisjes in het landschapspark

Bijna een jaar geleden, om precies te zijn op 26 augustus 2007, schreef ik over schapen. Iemand had me toen ingefluisterd dat er besloten was om een kudde schapen naar Mill te halen ter ondersteuning van het gemeentelijke groenbeleid. Ik had er zo mijn gedachtes over, maar de schapen kwamen er. Niet dat ik er veel van merkte, zo heel af en toe zag ik ze wel eens op de tot recreatieheuvel heuvel getransormeerde vuilnisbelt. Ik wíst dat de kudde zich ergens in Mill bevond, maar ik kwam de schapen jammer genoeg nooit tegen. Tot vrijdagmiddag!

Deze week werkte ik weer eens sinds lange tijd als juf op De Kameleon. Het lag helemaal aan mij dat het zo lang geleden was, gewoon te druk gehad om er dat bij te doen. Maar qua beschikbare tijd kon het weer en natuurlijk probeerde ik er iets leuks van te maken. De leerstof die aan de beurt was, hielp mij daar uitstekend bij. Er stond namelijk een biologieles op het programma over 'waterdiertjes'. Daar kun je een hoop over leren door in een boekje te kijken, maar het is beter om daarvoor 'echte' beestjes te bestuderen. Aanschouwelijk onderwijs noemen ze dat. Met de kinderen van groep 6 had ik afgesproken dat ze vrijdagmiddag schepnetten en glazen potten mee moesten brengen. De voorbereidende les in de klas hielden we kort. Na een korte instructie wandelden we naar het dicht bij school gelegen nieuwe landschapspark en zochten een geschikte plek om de potten te vullen met water. Wij hoopten dat in de aangelegde poelen dicht bij het kanaal veel waterdiertjes zouden zitten, het onderwerp van onze les. Om te zien of er echt wat te ontdekken viel in het geschepte slootwater, mocht er eerst één groepje 'proefscheppen'. De oogst was geweldig, een pot met watervlooien, tubifex en bloedzuigertjes. De kinderen werden nog enthousiaster. De poel was groot genoeg om op voldoende afstand van elkaar te 'scheppen'. Toen de potten vol genoeg waren en we eigenlijk geen excuus meer hadden om nog langer aan de waterkant te blijven, besloten we aan de andere kant van het kanaal terug te wandelen. En toen zagen we ze: de schapen. Aan de overkant van de Graafseweg stond de hele kudde te wachten om over te steken, terwijl wij op dat moment over de brug liepen om aan de andere kant van het kanaal te komen. Een extra stukje biologieles, het leek wel een cadeautje!

Wij hebben natuurlijk gewacht tot de schapen aan onze kant waren, zodat we goed konden zien hoe de honden de kudde bij elkaar hielden. Ook de onwillige schapen werden de juiste kant op gestuurd. De kinderen zagen meteen een overeenkomst tussen de kudde en zichzelf. Of de juf nou de hond was of de herder, werd niet helemaal duidelijk ;-)
In ieder geval genoot de juf er net zo van als de kinderen en liep ze met haar 'kudde' op een veilige afstand (waar schapen lopen, ontwikkelt zich een enorme stofwolk) achter de schapen aan.

Op school gingen we met behulp van een determineerpapier bepalen wat voor beestjes we gevangen hadden. Bootsmannetjes, watervlooien, waterkevers, slakjes en zelfs nog kikkervisjes. We hadden een geweldige vangst gedaan. Met een emmer extra slootwater ging de inhoud van de potten in één grote bak om nog een paar dagen van te genieten. Daarna kan alles dan weer terug naar de poel, liefst voordat de kikkervisjes pootjes krijgen!

Helaas had ik gisteren mijn fototoestel niet bij me, maar vanmiddag ben ik even terug gelopen naar het landschapspark waar de schapen op een afgesloten stuk staan te grazen.
Toch leuk, zo 'n Millse kudde.

zondag 18 mei 2008

Mill en St. Hubert: een verrassende ontmoeting!

Terwijl ik de laatste blog van de burgemeester zat te lezen (www.hansverheijen.nl) over de expositie van Rob Bouw in het gemeentehuis, bedacht ik eigenlijk hoe vreemd het is dat er wel een jaarlijkse dag voor nieuwe Nederlanders is in onze gemeente maar níet voor nieuwe Millenaren.
Dat kwam door het volgende fragment:

=========
"Voor jou Rob is het een beetje thuiskomen vandaag; geboren in het Brabantse Handel heb je geruime tijd buiten Brabant gewoond en je ontwikkeld. Sinds 2001 ben je woonachtig in Mill. Met deze expositie wil je laten zien welke veelzijdigheid jou typeert; een come-back in het Brabantse als beeldend kunstenaar. Ik heet je van harte welkom hier in het hart van het Land van Cuijk en verwelkom je thuis in jouw huis, het gemeentehuis van jouw gemeente Mill en Sint Hubert."
=========

Daardoor besefte ik dat dat stukje grotendeels ook voor ons geldt: geboren elders in Brabant en als jong volwassene vertrokken, zo'n 30 jaar buiten Brabant gewoond en ons volop ontwikkeld. Sinds 2005 zijn we 'terugkom' Brabanders en wonen met veel plezier in Mill. Maar echt helemaal thuis in Mill zijn we nog steeds niet. Wél in ons prachtige huis en in de buurt, maar wat het nu precies ís om je Millenaar te voelen, hebben we nog niet ontdekt. Dat ligt natuurlijk vooral aan ons, we hebben het te druk om erg actief aan het dorpsleven deel te nemen. Het zou daarom al helpen als we op de een of andere manier meer 'nieuwe' (en gevestigde natuurlijk) Millenaren zouden leren kennen. Daar lijkt me zo'n jaarlijkse bijeenkomst op het gemeentehuis, of voor mijn part tweejaarlijkse, een heel goede gelegenheid voor.
In een ver verleden zochten wij ook al eens naar een huis in Brabant, toen in de buurt van Den Bosch. Dat is nooit iets geworden, wij bleven in de buurt van Utrecht wonen. Maar wat ik me daar nog heel goed van herinner is dat in een van de gemeentes waar wij een huis bekeken, ieder jaar de nieuwe inwoners verwelkomd werden met een speciale dag waarop ze met elkaar kennis konden maken. Waarschijnlijk heb ik het ook zo goed onthouden omdat de makelaar me toen vertelde dat er op die dag bier in plaats van water uit de dorpspomp kwam!
Dat lijkt me nou een idee dat heel gemakkelijk overgenomen kan worden door de gemeente Mill. Onze burgemeester is tenslotte ook een 'nieuwe' Millenaar (ook al woont hij dan in Langenboom) en als ik zijn weblog lees, ontmoet hij veel verschillende Millenaren. De aangewezen persoon dus om zo'n dag te organiseren, hij zou een perfecte intermediair zijn tussen de 'oude' gevestigde Millenaren en alle nieuwkomers. Dan hoeft er ook geen speciale dag meer voor nieuwe Nederlanders te worden georganiseerd, daarmee kan Mill een nieuwe impuls geven aan het begrip inburgering.

zondag 11 mei 2008

Vakantiegevoel

Nog nagenietend van een warme middag in de zon, zit ik mijn wekelijkse stukje te typen. Het lijkt erop dat ik een beetje het ritme kwijt ben, de vorige keer is al meer dan 10 dagen geleden. Waarschijnlijk komt dat omdat er de laatste 2 weken van een normaal ritme nauwelijks sprake is. Allemaal vrije dagen tussendoor en dan ook nog eens heel mooi weer. Je zou van minder een vakantiegevoel krijgen! En dat is precies wat ik een beetje heb de laatste tijd. Ondanks dat het op zakelijk gebied nog steeds heel druk is, lijkt het toch minder te spannen. Dat gevoel krijg ik altijd van de zon, het kan me niet warm genoeg zijn. Dan voel ik me gewoon op mijn best.
's Ochtends wakker worden van de zon en overdag veel buiten proberen te zijn, helpen me dat ontspannen gevoel te behouden. Het lijkt ook of je meer tijd hebt als het niet al om 5 uur donker wordt. Het komt dan ook steeds vaker voor de laatste weken dat ik om 7 uur nog zit te werken, zonder het gevoel te hebben dat het al tijd wordt om te gaan koken. Voor mij is het helemaal duidelijk waarom ze in Zuid-Europa veel later gaan eten 's avonds, dat is een ritme dat ik prima begrijp.
Gisteren waren we in Den Bosch waar het ontzettend druk was in de stad vanwege 'Jazz in Duketown'. Op diverse podia in de stad traden jazzbands op en dat gecombineerd met de zaterdagmarkt en het overige winkelende publiek zorgde voor veel gezelligheid. Het mooie weer droeg daar nog eens extra aan bij, ik kreeg er een beetje een 'Zuid-Frankrijk-gevoel' bij. Daar had het felle zonlicht natuurlijk ook veel mee te maken. Maar ook eerder in de week, toen ik met een vriendin in Uden uitgebreid lunchpauze hield, was dat gevoel er al.
Het 'eindelijk zomer' gevoel straalt van mens en natuur af! In 2 weken tijd zagen we het heel voorzichtige groen aan de bomen veranderen in een uitbundig bladerdak. Ik reed voor mijn plezier over de Stippelberg, de weg van De Rips naar Milheeze, een weg die ieder seizoen prachtig is, maar nu op zijn mooist! Ook als ik over de Vorleweg hier in Mill rijd, waan ik me een beetje op vakantie. In mijn autootje, dak open en de radio aan, dan wordt zelfs een boodschap doen een vakantieritje!

donderdag 1 mei 2008

Kofferbakverkoop voor de deur

Toen ik vanochtend de luiken van de huiskamer opendeed, was het net of er iets mis was met mijn ogen! Het werd er namelijk niet lichter van. Dat kwam door een bestelbus die zo ongeveer strak tegen onze ramen was geparkeerd. Ergens ging er toen een lichtje bij me branden: kofferbakverkoop vandaag. Heel Mill ruilt nu weer de oude troep van zolder met elkaar. Waar ze dat elders in Nederland al een dag eerder deden, doen wij dat dit jaar in Mill op 1 mei. Het is niet zo dat we daadwerkelijk een dag achter lopen op de rest van het land, al ben ik daar niet altijd helemaal zeker van, maar de vrije dagen vallen nu wel heel mooi op een rij. En dan blijkt spreiding van activiteiten een uitermate slimme actie, daar kan de rest van Nederland dan weer een voorbeeld aan nemen.
Vanuit mijn kantoor waar ik zit te werken, daar staat gelukkig geen auto voor het raam zodat mijn uitzicht vrij is, zie ik wat mensen lopen met de blik op de koopwaar gericht. Hier en daar zie je er een paar die blijkbaar al iets naar hun gading gevonden hebben, maar de meeste kijkers zijn nog geen kopers. Het is wel een erg rustig evenement, het stoort me totaal niet in mijn bezigheden.
Dat zal zondag wel anders worden, dan is het weer Braderie Sportief. Traditiegetrouw staat dan bij ons aan beide kanten de stoep vol gebouwd met kramen en bestelbussen en aan de overkant schalt de muziek van de cd-specialist dan de hele dag door de straat. Een Millse activiteit, die braderie, die ze wat mij betreft over mogen slaan. Ik krijg er altijd een 'opgesloten' gevoel van. Het is ook niet zo'n braderie waar je nog originele spullen tegenkomt, maar het standaardassortiment dat je overal waar zoiets georganiseerd wordt, aantreft. Echte handel met kooplui die het hele seizoen van plaats naar plaats trekken om de dorpsfeesten en braderieën op te luisteren. Het verschil met de Millse Jaarmarkt, een nog groter evenement met nóg meer kramen, handel en herrie, is dat er op de Braderie Sportief aandacht is, al is het minimaal, voor de sportverenigingen uit Mill. Maar gelukkig zal ik er dit jaar geen last van hebben, want zondag kom ik pas aan het eind van de middag thuis en dan moet alles opgeruimd zijn in verband met de dodenherdenking op het plein voor het gemeentehuis. Met een beetje geluk merk ik helemaal niks van de braderie dit jaar.
Terug naar de kofferbakverkoop. Als het met de verkoop niet zo bleek te gaan als gehoopt, is het misschien wel een idee om de rest van de koopwaar aan te bieden op de pagina's van www.station-mill.nl. Op het prikbord aldaar is ruimte genoeg. Je hoeft er niks uit te stallen om het na een paar uur weer op te moeten ruimen en het kan er blijven staan totdat het verkocht is. En misschien vind je er zelf ook nog iets waar je altijd al naar gezocht hebt!