Posts tonen met het label vakantiegevoel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vakantiegevoel. Alle posts tonen

zondag 11 mei 2008

Vakantiegevoel

Nog nagenietend van een warme middag in de zon, zit ik mijn wekelijkse stukje te typen. Het lijkt erop dat ik een beetje het ritme kwijt ben, de vorige keer is al meer dan 10 dagen geleden. Waarschijnlijk komt dat omdat er de laatste 2 weken van een normaal ritme nauwelijks sprake is. Allemaal vrije dagen tussendoor en dan ook nog eens heel mooi weer. Je zou van minder een vakantiegevoel krijgen! En dat is precies wat ik een beetje heb de laatste tijd. Ondanks dat het op zakelijk gebied nog steeds heel druk is, lijkt het toch minder te spannen. Dat gevoel krijg ik altijd van de zon, het kan me niet warm genoeg zijn. Dan voel ik me gewoon op mijn best.
's Ochtends wakker worden van de zon en overdag veel buiten proberen te zijn, helpen me dat ontspannen gevoel te behouden. Het lijkt ook of je meer tijd hebt als het niet al om 5 uur donker wordt. Het komt dan ook steeds vaker voor de laatste weken dat ik om 7 uur nog zit te werken, zonder het gevoel te hebben dat het al tijd wordt om te gaan koken. Voor mij is het helemaal duidelijk waarom ze in Zuid-Europa veel later gaan eten 's avonds, dat is een ritme dat ik prima begrijp.
Gisteren waren we in Den Bosch waar het ontzettend druk was in de stad vanwege 'Jazz in Duketown'. Op diverse podia in de stad traden jazzbands op en dat gecombineerd met de zaterdagmarkt en het overige winkelende publiek zorgde voor veel gezelligheid. Het mooie weer droeg daar nog eens extra aan bij, ik kreeg er een beetje een 'Zuid-Frankrijk-gevoel' bij. Daar had het felle zonlicht natuurlijk ook veel mee te maken. Maar ook eerder in de week, toen ik met een vriendin in Uden uitgebreid lunchpauze hield, was dat gevoel er al.
Het 'eindelijk zomer' gevoel straalt van mens en natuur af! In 2 weken tijd zagen we het heel voorzichtige groen aan de bomen veranderen in een uitbundig bladerdak. Ik reed voor mijn plezier over de Stippelberg, de weg van De Rips naar Milheeze, een weg die ieder seizoen prachtig is, maar nu op zijn mooist! Ook als ik over de Vorleweg hier in Mill rijd, waan ik me een beetje op vakantie. In mijn autootje, dak open en de radio aan, dan wordt zelfs een boodschap doen een vakantieritje!

zondag 30 juli 2006

Vakantiejaarmarkt in Mill

(foto: www.millonline.nl)

Toen ik woensdag over de jaarmarkt in Mill liep, hoorde ik iemand achter mij zeggen dat het net was alsof we in Zuid Frankrijk op de markt waren. En inderdaad, de hele ambiance kwam ook mij bekend voor.
Slenteren in een Frans dorpje, koopwaar die je helemaal niet nodig hebt, massa's mensen die wèl van alles kopen, hoge temperaturen en vooral heel veel felle zon. Het plaatje was daarmee compleet, echt vakantie dus.
Dat het parcours altijd pal voor mijn huis loopt, heeft minder met een vakantiegevoel te maken. Over zo'n markt heenlopen is één ding, maar de hele dag tegen zo'n markt aankijken en vooral het aanhoren van de bijbehorende muziek is iets anders. Omdat er ook gewerkt moet worden, zat ik me dus achter gesloten luiken te verbijten bij alwéér een cd van Marianne Weber. Want jawel, de cd-specialist of hoe hij ook heten mag, had zich net zoals tijdens de braderie weer recht tegenover mijn raam opgesteld. Van 's ochtends half 10 tot 's middags 5 schalden de Nederlandstalige hits door de straat. Soms afgewisseld door flarden muziek die bij het gemeentehuis ten gehore werden gebracht. Het schrijven van teksten en het verrichten van administratieve bezigheden wordt dan opeens heel ingewikkeld. Het zal inmiddels duidelijk zijn dat het bepaald niet om mijn favoriete muziek ging! Om de afleidende factoren daarom meer zelf in de hand te houden, heb ik na enkele uren ergernis mijn eigen muziek maar op volle sterkte door het huis laten knallen. Werken bij de klanken van bijvoorbeeld Janis Joplin gaat mij bijzonder goed af, al stond de volumeknop nu wel op ongekende sterkte. Of ze op de vakantiejaarmarkt nu ook last van míjn muziekkeuze hebben gehad, is mij niet bekend. Zelfs al hadden er 10 mensen aan de bel gehangen, mijn gehoor was volledig verzadigd. Ik hoorde even helemaal niks meer dan 'I'm the singer...' en meer van dat moois!