Groeten uit Parijs, waar vandaag officieel het rookverbod voor de horeca van kracht is geworden. 'Zero tolerance' stond er vanochtend in de krant. Wij zaten tijdens de lunch in een restaurant waar toch nog gerookt werd, alhoewel erg weinig. Wie gaat het controleren? Hoe willen ze dat gaan doen als de restauranteigenaar er niks van gaat zeggen? Onze 3 dagen Parijs zitten er weer bijna op, we hebben genoten! Kijk voor een foto-impressie op Picasaweb:
De laatste week van het oude en de eerste van het nieuwe jaar beginnen wij in Parijs. Geen nieuws uit Mill dit weekend, maar misschien meld ik later nog iets uit de lichtstad. Voor nu: een gelukkig Nieuwjaar!
Zo vlak voor kerstmis is het tijd om de ontwikkelingen van het laatste jaar in Mill nog eens de revue te laten passeren. Dit wordt geen opsomming maar meer een sprookje over de situatie in Mill net voor het begin van een nieuw jaar.
Er was eens een gemeente in Brabant met 6000 inwoners in de kern en nog eens ongeveer 6000 in de dorpen daaromheen. In die kern, die we nu voor het gemak maar Mill zullen noemen, leek al jaren onvrede te heersen over het centrum. Die onvrede kwam met enige regelmaat terug in de vorm van krantenberichten en officiële nieuwsbrieven van de gemeente. In de plaatselijke politiek speelt het Centrumplan van tijd tot tijd, maar verder gebeurt er niet zo veel. Zo zijn er meer onderwerpen die, na even in het nieuws te zijn geweest, naar de achtergrond verdwijnen. Bijvoorbeeld de brede school of het Duitse lijntje. Waarom worden de mensen in Mill niet enthousiast voor nieuwe plannen? Waarom heeft iedereen hier zo'n houding van 'het zal mijn tijd wel duren'? Komt dat omdat de ervaring deze houding rechtvaardigt? Of ligt de oorzaak ergens anders, niet bij de inwoners die écht wel verandering (ten goede tenminste) willen, maar bij de plaatselijke politiek zelf. Zijn de plannen die gemaakt worden wel reëel? Denken de plannenmakers vaak te groot en verliezen ze daarbij de realiteit uit het oog? Waarom presenteert de nieuwe burgemeester zo enthousiast een plan voor een nieuw centrum waar hij zelf niet wil wonen? Gelukkig zijn er in het centrum van Mill spontaan al reële kleine centrumplannetjes ontstaan. Bewoners knappen hun eigen panden op en nieuwe bewoners zorgen ervoor dat panden die al jaren leegstonden er weer mooi en bewoonbaar uitzien. Eerlijk gezegd kunnen de bewoners zich helemaal niet voorstellen dat er binnenkort appartementen in hun dorp worden gebouwd. Op een 'verblijfsplein' bij de kerk zitten ze ook niet te wachten: 'veel te koud en het waait daar altijd uit de verkeerde hoek'. Verder dan in de dorpspolitiek leven de plannen voorlopig niet, de inwoners van Mill hebben wel andere dingen aan hun hoofd. Kerstmis bijvoorbeeld, of de naderende Carnaval en de zittingen in het Concertgebouw. Er leeft van alles in het centrum van Mill, vooral saamhorigheid. Bij de supermarkten staan lange rijen bij de kassa's, de mensen bereiden zich voor op een paar gezellige dagen. Op straat wordt naar elkaar geroepen en wensen de mensen elkaar prettige dagen. Daar in Mill, daar zijn ze best tevreden met wat ze hebben. En zo leefden ze al lang en gelukkig.
Vandaag las ik in de krant dat er in Varik een redacteur van 'De Dikke van Dale' woont die nieuwe woorden 'verzamelt'. Jammer dat hij woensdagavond niet in het gemeentehuis van Mill was. Daar was namelijk de informatieavond over het nieuwe Centrumplan, concept nummer zoveel. Het plan heeft trouwens ook een andere naam gekregen: 'Concept Ontwikkelingsplan Centrum Mill' (OCM) heet het tegenwoordig. Het nieuwe woord waar het woensdagavond allemaal om draaide was: 'herontwikkelen'. 'Hoezo nieuw?', hoor ik u al vragen. Het klinkt inderdaad heel gewoon en lijkt ook een echt bestaand woord, maar schijn bedriegt. Herontwikkelen bestaat niet en heeft dus officieel ook geen enkele betekenis. Misschien dat het nog ooit 'gespot' wordt door Ton den Boon van De Dikke van Dale, maar voorlopig wordt het vooral gebruikt door de stedenbouwkundigen en de projectontwikkelaars die zich bezighouden met het OCM. De betekenis die ze eraan gegeven hebben is niet echt verrassend. Als de heren het over het herontwikkelen van een kwadrant hebben (voor het gemak is het centrum van Mill opgedeeld in 4 gebieden, doorsneden door een x- en een y-as), dan bedoelen ze gewoon 'afbreken'. Want alhoewel er nog veel onduidelijk is, blijkt er in ieder geval herontwikkeld te moeten worden. Oké, het goede van dit plan is dat er dan onmiddellijk gestart zou kunnen worden met de herontwikkeling van Garage Vlaar. Daar is iedereen het over eens. Maar dat is te eenvoudig, Vlaar is pas in 2009 aan de beurt. Welke logica daarachter zit, is mij in ieder geval woensdagavond niet duidelijk geworden. Dat de locatie Concertzaal pas wordt herontwikkeld als het nieuwe Sociaal Cultureel Centrum (SCC) klaar is en in gebruik genomen, is voor iedereen duidelijk. Dat het dus ook nog wel een aantal jaren kan gaan duren voordat dat zover is, snapt ook iedereen. Dat de locatie Mariënweerd moet wachten op herontwikkeling op datzelfde SCC is klip en klaar. Maar waarom kan er niet gewoon een duidelijk antwoord komen op de vraag wanneer Vlaar wordt afgebroken?
Informatieavonden die door gemeenten georganiseerd worden, hebben een schijn van openheid. De burger denkt gehoord te worden. Maar ook hier geldt: schijn bedriegt. Behalve het achterwege blijven van een concreet antwoord op de Vlaar-kwestie, was de informatie over het afhaken van de Rabobank als marktpartij van een totale vaagheid. Op vragen uit het publiek hierover kon burgemeester Hans Verheijen niet duidelijk maken wat precies de reden was. Ook de extra poging die hij deed om het begrip 'strategisch partner' te verklaren, bracht absoluut geen helderheid in deze kwestie. Maar de inwoners van Mill zijn slim genoeg om te begrijpen dat het hier waarschijnlijk om een financiële kwestie zal gaan. Ja, de financiën, het zoveelste onwaarschijnlijke punt van deze avond. De gemeente, Woonmaatschappij Maasland en Rialto Vastgoedontwikkeling zullen samen opdraaien voor de kosten. Gemeentes en woningcorporaties hoeven er niets aan te verdienen, maar voor een projectontwikkelaar (en dat ís Rialto) ligt dat toch echt anders. Hoe geloofwaardig wordt dan een informatieavond waarop een woordvoerder van Rialto een betoog houdt over hoge investeringen die gedaan moeten worden om het plan te realiseren. Wie heeft er ooit gehoord van een projectontwikkelaar die er geld bijlegt om een complex en moeilijk plan van de grond te krijgen? Natuurlijk wordt er door Rialto geïnvesteerd, maar niet als ze die kosten niet dik en dubbel terug denken te verdienen! En wie moet uiteindelijk die dure herontwikkeling van Mill gaan betalen? Als er daarna nog maar geld over is om het Ontwikkelingsplan te realiseren!
Herontwikkelen. Is inderdaad een mooi woord voor sloop. Het klinkt lief en daarom wordt het gebruikt. Veel blabla taal op een avond als deze. Maar dat moet eigenlijk ook wel. De gemiddelde aanwezige op bijeenkomsten als deze wil in het algemeen maar een ding. Zoveel mogelijk de bestaande situatie handhaven. Geen nieuwe woningbouw in de omgeving, maar de eigen kinderen wel graag t.z.t. een mooie woning in een dorp dat met de tijd is meegegaan... Dus moet een gemeente wel veel blabla taal gebruiken om de tegenstand weg te masseren.
Peter15-12-2007 21:04
Herontwikkelen, klinkt wel als herverbouwen, dat doen de Biereco's in het Fam.Doorzon stripverhaal regelmatig. Als je de ontwikkelingen rond het centrumplan volgt zie je wel meer overeenstemmingen tussen de strip en het centrumplan v.w.b. de vakbekwaamheid.
Zo aan het einde van het jaar leeft het weer op: de voorgenomen ontwikkeling van ons Centrumplan. Eind november was daar dan opeens een principeakkoord over het Concept Ontwikkelingsplan Centrum Mill. Let daarbij vooral op het woord CONCEPT, want verder dan die status zijn we nog steeds niet gekomen. Publicaties in de regionale krant, de plaatselijke Koerier en berichten op internet doen er gewag van. Deze week ontvingen wij de Nieuwsbrief Centrumplan Mill, aflevering 4, en nog steeds zijn we eigenlijk niet veel verder dan aan het begin van de plannen. CONCEPT. Er kan dus nog van alles veranderen. en hopelijk zal dat ook gebeuren. Want na nauwkeurig bestuderen van dít concept, zie ik inderdaad een aantal verschillen met het vorige plan (het voorkeursmodel 2006). Zo op het eerste gezicht zal het er groener uit gaan zien in het centrum, maar dat wordt meteen tenietgedaan door de uitbreiding van het aantal parkeerplaatsen. De Markt wordt groter, maar als dat alleen maar is om er meer auto's te kunnen parkeren, dan is dat volgens mij een gemiste kans. Persoonlijk zou ik het prima vinden als de automobilisten die nu in de Julianastraat pal achter onze oprit parkeren, moeten verhuizen naar een parkeerplek elders. Maar we hebben het hier over iets groters, meer in het algemeen belang. Daar stelt mijn persoonlijke ergernis als ik weer eens eindeloos moet draaien om weg te kunnen rijden niets bij voor. Volgens het nieuwe concept krijg ik daar dan wel een mooie Stationsstraat - met laanbeplanting - voor terug. Ik ben toch bang dat er tussen de bomen overal weer auto's komen te staan, vast ingewortelde (parkeer)gewoontes leer je de mensen in Mill niet zo snel af. Als ik de tekst op pagina 3 in de nieuwsbrief op indeling bekijk, valt ook meteen op dat 'Parkeren' het belangrijkste item van het Centrumplan is. Jammer. Een andere verandering t.o.v. het vorige model is dat de bebouwing aan de Markt totaal zal veranderen. Dit is het punt waar wij als bewoner van de hoek Stationsstraat/Julianastraat waarschijnlijk het meeste mee te maken krijgen. De achterkant van ons perceel grenst direct aan de achterkant van de apotheek, die gevel is onze tuinafscheiding. Volgens de nieuwe tekening verschuift die grens enigszins over onze grond, we zouden het bijzonder op prijs gesteld hebben als de gemeente ons daarover vooraf had benaderd. In het vorige model gingen ze nog verder over onze grens heen, onze opmerking daarover heeft in ieder geval geholpen. Maar nu zullen we dus weer goed op moeten letten bij de verdere realisering. Om te beginnen gaan we dus naar de informatieavond in het gemeentehuis (12 december). Een derde punt wat me onmiddellijk opviel, is dat in het nieuwe concept totaal geen rekening is gehouden met een eventueel Kees Bastiaans Museum. Niet dat daar al concrete plannen voor zijn, maar misschien zou je ze wel net zo reëel kunnen noemen als het Centrumplan zelf. In een eerder bericht schreef ik over het initiatief om in ieder geval het mozaïek van Kees Bastiaans en liefst de woning waarin het zich bevindt te behouden. Volgens burgemeester Hans Verheijen zou een onderzoek onder de bevolking in Mill moeten uitwijzen of daarvoor voldoende draagvlak bestaat. Hét onderzoek heeft blijkbaar al plaatsgevonden, ik las namelijk dat bezoekers van de Millse weekmarkt weinig animo toonden voor behoud van het pand aan de Bernhardstraat. Ook bleek er een mogelijkheid tot stemmen op een speciale pagina van De Gelderlander. Helaas heb ik beide mogelijkheden gemist en met mij waarschijnlijk de meerderheid van de Millenaren. Weer zo'n onderzoek dat nergens toe leidt, maar waar wel - verkeerde - conclusies uit getrokken worden. (Er blijken namelijk nog maar erg weinig mensen gestemd te hebben, maar het kán nog: doe ook mee en klik op Poll Gelderlander.) Een serieus onderzoek verdient echter een serieuze aanpak. Behalve steun betuigen op de website www.keesbastiaans-kunstschilder.nl kan het zeker helpen om niet passief te wachten op wat er gebeuren gaat. Houd de bestemmingsplannen goed in de gaten en onderneem actie als dat nodig blijkt!
Dit weekend waren we in Wenen en ik probeerde daar om een bijdrage op deze weblog te zetten. Of er nu een algemene storing was, of dat het aan mijn internetverbinding lag, weet ik niet, maar ik slaagde er niet in om op de site te komen. Ook de algemene site www.volkskrantblog.nl was niet te bereiken. Gelukkig blijkt nu bij thuiskomst dat er niets (meer) aan de hand is. In plaats van de groeten uit Wenen, dan hier maar een heel korte terugblik. Mijn indruk van Wenen: één grote slagroomtaart, zeker in de kersttijd. Alles verlicht, veel bling bling en overal spierwitte gebouwen. Voor de liefhebber van de Sissy-films een waar paradijs. Wat het centrumplan van Wenen betreft: dat is zonder meer geslaagd te noemen!
Terwijl wij in Verona zitten, lees ik via internet dat er weer nieuwe ontwikkelingen zijn inzake het Centrumplan Mill. Van hieruit raad ik de betrokkenen dan ook aan om een voorbeeld te nemen aan het centrum van Verona. In deze oude Italiaanse stad weten ze hoe ze met historische panden om moeten gaan! Al of niet in de oorspronkelijke staat, geen moderne appartementen en eventuele verbouwingen en restauraties zijn altijd aangepast aan de stijl van de overige bebouwing. Pleinen zijn er genoeg, maar gelukkig niet voor auto's. In de verschillende smalle straatjes is een groot assortiment aan koopwaar, verspreid over kleine(re) winkels. Grote supermarkten bevinden zich buiten het centrum, zodat ze met de auto wel goed te bereiken zijn. Voor de vermoeide voetganger zijn er veel terrassen van waaruit je onder het genot van koffie of iets sterkers een leuk uitzicht hebt op de voorbijgangers. Half december is er weer een informatieavond voor bewoners van het centrum van Mill. Uitgangspunt is hetzelfde model als vorig jaar om deze tijd. Nu maar hopen dat de inzichten wél veranderd zijn...
Reacties: tonnie kremers25-11-2007 12:12
ben ook benieuwd wat ze nu weer uit de hoge hoed toveren,maar dat ik ga luisteren is wel zeker. en ik hoop dat er dat vele komen doen
Peter26-11-2007 23:34
Terassen in Mill, hmmm bij Royal zit je in de schaduw, bij het Centrum kijk je tegen de zon in, en bij de Geminte racen de auto's op 1 meter afstand voorbij. Maar misschien dat er een mooi terras voor de "schouwburg" komt met een actieve uitbater... Mediterranee in Mill, palmen, gekleurde lichtjes en terrasverwarming. Hebben we ook geen tent meer nodig met de kermis!
De laatste tijd valt het me op dat er regelmatig berichten in de plaatselijke pers staan over 'hoe het was' in Mill. In plaats van zich bezig te houden met de toekomst en een vernieuwd centrum wil de gemiddelde Millenaar het verleden graag bewaren. Dat is een nobel streven waar ik het grotendeels mee eens kan zijn. Want waarom zou je warmlopen voor nieuwbouw en - nog erger - hoogbouw, als vernieuwing niet overal tot verbetering leidt. Wat las ik dan allemaal over het goede oude Mill? Een opsomming:
Mill van toen terug als ansichtkaart Op initiatief van Toon Willems worden een aantal foto’s uit het echte verleden van Mill als ansichtkaart uitgebracht. Hierbij gaat het om foto’s van bijvoorbeeld de vroegere jongensschool, brouwerij ’t Anker, het klooster en nog een aantal andere bekende en beeldbepalende panden.
Voor 10e keer balpennenruilbeurs in Mill Een dorp waarin al 10 jaar lang met succes een ruilbeurs voor balpenverzamelaars wordt georganiseerd, dat is ook Mill.
Kanobaan waar ooit het land werd verdedigd De kunstmatige waterweg het Peelkanaal is een onderdeel van de Peel- en Raamlinie uit de Tweede Wereldoorlog en sinds 2001 een nationaal monument. Het Peelkanaal was bij de Duitse inval op 10 mei 1940 het decor van felle gevechten waarbij tientallen doden vielen. De Stichting Sporen van de Oorlog is dan ook nauw betrokken bij de inrichting van het nieuwe landschapspark dat rond het kanaal gerealiseerd wordt. Fitland mag een kanovijver aanleggen tussen het eigen pand en het kanaal en ook de natuurliefhebber zal in het park aan zijn trekken komen. Het in maart 2008 te openen park is een mooi voorbeeld van hoe het wél kan in Mill!
Wie gaat museum Bastiaans betalen? Het pand waar de Millse kunstenaar Kees Bastiaans (1909-1986) heeft gewoond en gewerkt, staat leeg en dreigt gesloopt te worden. Met dat laatste zal het voorlopig wel meevallen, gezien de voortvarendheid waarmee de gemeente hier meestal te werk gaat, maar de leegstand kan niet goed zijn voor het pand. Nu zijn er een aantal mensen in Mill, waaronder zoon Bas Bastiaans, die er voor ijveren om het pand te behouden en om te vormen tot een heus Museum Bastiaans. Een goed initiatief, alhoewel de financiën hier een wel groot struikelblok zullen gaan vormen. Sponsors gezocht dus! Zie voor meer info op www.keesbastiaans-kunstschilder.nl.
10e nieuwjaarsduik 1 januari 2008 Ook na 10 jaar nog steeds volop belangstelling voor een koude duik in De Kuilen. Zij liever dan ik!
Niet in de pers, maar wel passend in deze rij: Hoe lang denkt de gemeente nog te wachten met het vaststellen van de gemeentelijke monumentenlijst? Als ze nog langer wachten, zijn straks alle monumenten verbouwd, afgebroken, vervallen enz. Wij wonen nu al bijna 3 jaar in een pand dat genomineerd is voor de gemeentelijke monumentenlijst. Maar ook na diverse keren navraag gedaan te hebben bij de gemeente, worden wij niets wijzer over de stand van zaken m.b.t. deze lijst. Ook na zoeken op de gemeentelijk website kunnen wij er geen actuele informatie over vinden. Misschien zijn er lezers die hier iets meer van weten?
Sinds de zomer is het huis naast ons verkocht. Op deze plek heb ik al eens eerder (januari 2007) om nieuwe buren gevraagd, omdat het huis al zo lang als wij in Mill wonen te koop stond. Ik heb zelfs ooit gesuggereerd dat het een prima burgemeesterswoning zou zijn. Midden in Mill, een monumentaal pand, mooier kun je het eigenlijk niet treffen. Gelukkig is na een paar jaar leegstand en voor de meeste mensen uit Mill een ondoorzichtige verkoopprocedure het pand uiteindelijk weer bewoond. Een jong gezin heeft er sinds een paar maanden zijn intrek genomen, maar voorlopig zullen ze nog tussen de bouwmaterialen moeten wonen. Er wordt namelijk flink gebroken en er zal nog heel veel moeten worden opgebouwd voordat alles klaar is. Alleen de voorkant van het pand ziet eruit alsof er niks aan de hand is, maar aan de zijkant in de Julianastraat lijkt het wel of er een bom dwars doorheen is gegaan. Ook aan de andere zijkant, de tuinkant is de verbouwing goed te zien.
Toen de huidige bewoners het huis kochten, stond al vast dat de achterste helft van het pand gesloopt zou worden om plaats te maken voor een nieuw perceel met een nieuw woonhuis erop. Donderdag waren daar de eerste werkzaamheden van te zien, maar pas op vrijdag en zaterdag werd er echt gesloopt. Het gevolg daarvan is op de foto's goed te zien. Het kan nu alleen nog maar mooier worden, maar dat zal nog heel wat tijd en arbeid kosten. Zelfs de achtergevel van het voorhuis is gedeeltelijk verdwenen. Het achterhuis heeft geen buitenmuur meer aan onze kant. De oude stenen zullen opnieuw gebruikt moeten worden om het aanzien van het pand niet teveel te schaden.
Zo zijn onze buren bezig met hun eigen kleine centrumplan! Wij zijn erg blij met de vooruitgang, nu de lelijke aanbouw eraf is, kan het eigenlijk alleen nog maar mooier worden. Het is ook fijn om weer buren te hebben, dat is gezelliger dan zo'n leeg huis waar nooit iets gebeurt.
Vandaag maken we een uitstapje naar Neerkant, ruim 40 km van Mill in het uiterste zuidoosten van Noord-Brabant. We gaan er niet echt heen, alleen in gedachten, maar Neerkant vormde eind jaren 60, begin jaren 70 van de vorige eeuw het decor van 'Het Nieuwe Leven' van een aantal Amsterdamse jonge muzikanten met aanhang.
Toen ik enkele weken geleden met een vriendin naar Frankrijk reed, draaide ik na lange tijd weer eens een cd van CCC Inc. in de auto. En of het nou toeval is of niet, sinds die tijd hoor en zie ik steeds vaker nieuws van deze voor mij heel bekende band. Dat heeft zeer waarschijnlijk ook te maken met het uitbrengen van hun uitgebreide cd/dvd-box ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de band. Op 23 oktober waren ze zelfs te zien op TV bij 'De Wereld Draait Door': CCC Inc., de belangrijkste Nederlandse hippieband uit de jaren zeventig. Puur jeugdsentiment voor mij, want CCC Inc. is de band die ik het vaakste live heb gezien. Misschien een gedeelde eerste plaats met Static, maar daar heeft na Pinkpop 1969 waarschijnlijk niemand meer iets van gehoord.
Terug naar Neerkant, naar de commune die de bandleden van CCC Inc. daar samen met hun vrouwen, vriendinnen, kinderen en honden vormden. Ze spraken enorm tot de verbeelding van veel jongeren in de omgeving, zo ook in mijn geval! Bij ieder optreden dat een beetje in de buurt was, was ik van de partij. De meeste nummers kon ik feilloos meezingen en natuurlijk had ik hun elpees. Wat was het nou precies dat zo'n indruk maakte? Was het hun muziek, hun verschijning, het idee van een commune?? Het zal wel de combinatie geweest zijn die zo tot de verbeelding sprak. De muziek zorgde in ieder geval altijd voor een bepaalde sfeer die zo karakteristiek was voor de band. Bij alle optredens traden niet alleen de bandleden op, maar stond aan het eind van de avond meestal de hele commune op het toneel. De samenzang die dat opleverde was kenmerkend voor de band. Nu noemen we hun muziekstijl 'Americana', maar toen kenden we dat begrip nog niet. Het was 'gewoon' CCC Inc. die behalve eigen nummers ook veel traditionals speelde én op de plaat zette. Muziek die ik nog steeds graag hoor en inmiddels zijn dus de elpees vervangen door cd's. Sinds vorige week heb ik de hele geschiedenis van CCC Inc. op cd, dvd én in boekvorm. Ik hoef er niet voor naar Neerkant om terug in de tijd te gaan, maar in de auto of thuis op de bank geniet ik volop van de muziek en moet ik wel een beetje lachen om de oude beelden. Dát vonden we toen dus mooi, de mode verandert, maar de muziek blijft!
De vaste kern van CCC Inc. bestaat uit Joost Belinfante, Jaap van Beusekom, Ernst Jansz en Huib Schreurs. In 1998 overleed vast bandlid Jan Kloos. Ernst Jansz is bij het grote publiek bekend als zanger van Doe Maar, samen met Joost Belinfante speelde hij daarvoor in de Slumberlandband. Veertig jaar later komen de leden van CCC Inc. nog regelmatig bij elkaar om samen muziek te maken en bij te kletsen. En heel af en toe treden ze dus ook nog op, zoals bij de presentatie van de CD-box op 21 oktober 2007 in De Melkweg in Amsterdam en het korte optreden dat ik op TV zag bij 'De Wereld Draait Door'.
=====
Als laatste toch nog even de Millse actualiteit: In mijn stukje van 26 augustus 2007 schreef ik dat ik niet wist of het óóít werkelijkheid zou worden, maar het is echt waar. Mill hééft haar schaapskudde, geen 30 dieren, maar een kudde van 6 keer zoveel trekt al grazend door Mill. De eerste 'standplaats' is de oude vuilnisbelt aan de Graafseweg. Die witte bollen die daar lijken te zijn achtergelaten zijn dus schapen!
Is inderdaad een mooi woord voor sloop. Het klinkt lief en daarom wordt het gebruikt.
Veel blabla taal op een avond als deze. Maar dat moet eigenlijk ook wel. De gemiddelde aanwezige op bijeenkomsten als deze wil in het algemeen maar een ding. Zoveel mogelijk de bestaande situatie handhaven. Geen nieuwe woningbouw in de omgeving, maar de eigen kinderen wel graag t.z.t. een mooie woning in een dorp dat met de tijd is meegegaan...
Dus moet een gemeente wel veel blabla taal gebruiken om de tegenstand weg te masseren.
Peter 15-12-2007 21:04