Burgemeester van Mill en St. Hubert

Deze week heb ik eens rondgekeken op de weblog van de nieuwe burgemeester van onze gemeente. Hans Verheijen vertelt daarop iedere week over zijn werk als burgemeester. Als je die berichten leest, lijkt het er een beetje op dat het burgemeestersvak niet al te vermoeiend is. In de 5 berichten die er sinds zijn benoeming op staan (die dus de 5 weken vertegenwoordigen dat hij onze burgemeester is), wordt vaak melding gemaakt van recepties, carnavalsbijeenkomsten, concerten etc. Heel grof geteld loopt de burgemeester één op één: voor ieder overleg dat hij vermeldt, wordt ook gewag gedaan van een receptie, concert, pronkzitting, expositie etc. Zelfs de carnavalsfeesten en -gebruiken in Velden worden genoemd. Omdat die Noordlimburgse plaats erg vaak in de verhalen voorkomt, trek ik de voorzichtige conclusie dat de burgemeester van Mill en St. Hubert in Velden woont. Niet echt handig, zeker niet als je (meer dan eens) op zijn weblog leest dat hij bij avondactiviteiten eerder naar huis moet om de oppas af te lossen! Dat klinkt heel geëmancipeerd, zouden we dat ook zomaar geaccepteerd hebben als de nieuwe burgemeester een vrouw was geweest? Ik vraag het me af! Echt professioneel is het in ieder geval niet.

Daar mag echter iedereen van vinden wat hij wil, maar een burgemeester die niet in zijn 'eigen' gemeente woont, vind ik niet erg geloofwaardig. Om burgervader te zijn moet je toch een beetje in hetzelfde 'huis' wonen als je kinderen. Dezelfde dagelijkse dingen tegenkomen, tussen de mensen wonen. Hij hoeft nou ook niet meteen alle wijken van Mill uit te gaan proberen, zoals de vorige burgemeester van Nijmegen deed, en zich ieder jaar in een andere kern van de gemeente vestigen om zich eigen te maken met de lokale problematiek. Gewoon midden in het dorp gaan wonen, lijkt me heel nuttig. Dan kan hij zich, als bewoner, ook een beter beeld gaan vormen van het centrumplan. Want ook dat staat op zijn weblog: "...versterken mijn idee dat het voor het Centrumplan Mill “d’r op of d’r onder” is; laten we de trein nu voorbij rijden dan doet deze Mill ook niet meer aan."
Ten eerste, beste burgemeester is mijn vraag "Welke trein?". Ik had niet het idee dat er al iets reed, of is er opeens wel geld gevonden voor een kaartje? Bovendien is op een rijdende trein springen een gevaarlijke bezigheid! Ten tweede zou ik graag wat preciezer willen weten wat het standpunt van de burgemeester ís met betrekking tot het centrumplan. Als er na zo'n lange tijd van overleg en voorbereiden nog niks echt concreet is, dan is het voor iemand die sinds begin van dit jaar zijn werkdagen hier doorbrengt bijzonder moedig om met deze trein mee te durven. Op de informatieavond in december is ons - de bewoners van het centrum - beloofd dat er in februari 2007 gestart zou worden met het inspraaktraject. Vóór die tijd zou contact opgenomen worden met direct betrokkenen waar nog niet mee gesproken is. Nog niets gehoord dus!
En voor het geval de burgemeester aan het zoeken is naar een passende ambtswoning: in de Stationsstraat staat iets moois te koop, groot genoeg ook voor een gezin met 3 kinderen!
Weblog van de burgemeester: http://www.hansverheijen.nl

Wegens sterfgeval gesloten...

Deze week geen 'nieuws' uit Mill vanwege een droevige familiegebeurtenis. Mijn moeder is zaterdag overleden. Volgende week ben ik weer 'aanwezig'.

Gevraagd: nieuwe buren

Toen wij ruim 2 jaar geleden voor de eerste keer in Mill rondkeken, op zoek naar een huis, stond het al te koop. Het pand dat ooit de woning van onze nieuwe buren zal worden. Stationsstraat 5, ons eigendom, en Stationsstraat 7 flankeren samen op monumentale wijze de Julianastraat. Wij kozen voor nummer 5 om diverse redenen, maar de belangrijkste daarvan was de uitstraling van het pand. Ons huis heeft geen rare moderne uitbouwen en ziet er aan de buitenkant daarom ook nog authentiek 19^de eeuws uit. Bovendien is het ongeveer in het midden van het perceel gebouwd wat de symmetrie van het pand benadrukt. En natuurlijk was de vraagprijs van nummer 5 toen nog veel redelijker dan die van nummer 7. Zo komt het dat wij al bijna 2 jaar met veel plezier in de Stationsstraat wonen, maar helaas staat het pand van onze nieuwe buren nog steeds te koop. In het begin zagen we zo heel af en toe wel eens belangstellende kijkers, maar verder gebeurde er niks. Tot begin zomer 2006, toen hing er opeens een bord 'VERKOCHT' aan de gevel! Natuurlijk werden wij toen erg nieuwsgierig, want eindelijk zou er iets gaan gebeuren. Dachten wij. Het bleef echter erg stil rondom nummer 7, geen verbouwingen, geen verhuiswagen, helemaal niks.

Een paar weken later hing er opeens weer een bord: 'OPNIEUW IN DE VERKOOP'! De nieuwe eigenaar had dus andere plannen met het pand, het was wel duidelijk dat hij er zelf niet zou gaan wonen. Tijd dus om eens op de website van de verkopend makelaar te gaan kijken! Daar stond het pand inderdaad weer te koop, maar nu met aangepaste omschrijving én aangepaste verkoopprijs. Het pand wordt nu aangeboden als 'herenhuis in verbouwing', wat daar dan ook mee bedoeld wordt. Op de foto's die erbij geplaatst zijn, is dat in ieder geval niet te zien. Wel kun je een brochure aanvragen en dat hebben wij dan ook gedaan. Je wilt toch weten wat er bij de buren gebeurt en er is verder niemand om het aan te vragen!
Ook in de brochure staan foto's waar je niet veel wijzer van wordt, maar gelukkig zijn de tekeningen wel heel informatief. De bedoeling is dat het perceel in tweeën gesplitst wordt en er ergens aan de achterkant een stuk van het huidige pand verloren gaat. Op het nieuwe stuk grond wordt dan een extra woning gebouwd. Vooralsnog is daar helemaal niks van te zien. Wij schatten in dat er pas gebouwd kan worden als het huidige pand verkocht is. Er wordt dus een koper gezocht die niet teveel haast heeft om het pand te betrekken, want na de aankoop zal er eerst gebroken en gebouwd moeten worden! Er wordt zo wel behoorlijk wat voorstellings-vermogen van onze nieuwe buren gevraagd! Wat zeg ik? Ooit krijgen we dus twee stellen nieuwe buren als het allemaal goed komt! In ieder geval zou het fijn zijn voor het aanzicht van de Stationsstraat én de Julianastraat als die hoek weer gewoon bewoond wordt!

Hoor de wind waait...

Ook in Mill heeft de storm deze week huisgehouden. Toen ik vrijdagochtend de hond uitliet, waren daar overal bewijzen van te zien. Zo waren er makelaarsborden omgewaaid en lag de boom van de overbuurvrouw dwars over de stoep. Op mijn vaste ochtendrondje steek ik ook altijd de Schoolstraat over op het kruispunt met de Spoorstraat. Daar zag ik dat de Wanroijseweg afgesloten was en vermoedde daar dus schade die zelfs het verkeer hinderde. Dat bleek ook zo te zijn. Later hoorde ik al van kinderen op school dat er dakstukken van Van Hout waren weggewaaid. In de klas hield de storm de gemoederen nog geruime tijd bezig, het duurde even voordat alle verhalen over omgewaaide bomen en kapotte ramen waren verteld.

Omdat ik altijd graag precies wil weten hoe iets zit, keek ik er later op de dag de krant maar eens op na. Waarom was de Wanroijseweg afgesloten? Op de foto* die oorspronkelijk boven dit stukje stond, zag je eigenlijk het antwoord al: een enorm stuk zinken dakbedekking is dwars de weg overgewaaid en heeft zich tegen een woonhuis aan de overkant 'gevlijd'. Dat dat niet zonder slag of stoot ging, kun je zien aan het overgebleven stukje lantaarnpaal links op de foto! De bewoonster van het pand vertelt in De Gelderlander: "Samen met mijn man Rob zit ik in de huiskamer. `s Middags, een uur of vier. `Goh, wat waait het ineens hard`, zeg ik tegen Rob. We kijken naar buiten en zien een groot, metaal stuk dakbedekking op ons afkomen. Afkomstig van de voormalige houtfabriek Van Hout, aan de overkant van de straat." De bewoners zien vervolgens dat de plaat een boom in tweeën snijdt en de lantaarnpaal doet knakken. Gelukkig kwamen de bewoners met de schrik vrij, ook al kwam er nog een tweede dakstuk dat vervolgens dwars door hun serre gaat. Dit was een storm waar deze mensen nog vaak aan terug zullen denken.

Ook elders in Mill en omgeving zie je overal omgewaaide bomen, kapotte dakpannen enz. Ook de oude caravan op het pompoenenveld aan de Volkelseweg heeft het niet gered, hij biedt nu een troosteloze aanblik zoals hij op zijn kant ligt.
Wij prijsden ons al gelukkig dat we er zo goed vanaf gekomen waren. Totdat we zaterdagochtend pas ontdekten dat er een flinke deuk met schaafplekken op de zijkant van een van onze auto's zat. Die kan alleen maar veroorzaakt zijn door iets wat er tegenaan gewaaid is donderdag overdag. De auto stond toen geparkeerd bij het Antoniusziekenhuis in Nieuwegein, maar er werd pas in het donker weer mee gereden. Ook vrijdagochtend was het nog donker toen de auto weer gebruikt werd, evenals vrijdagavond voor de terugweg. Op zaterdag zagen wij dus pas wat er gebeurd moest zijn. Zo kregen wij na 2 storm-schadevrije dagen toch nog een flinke windstoot achteraf!

*foto is weggehaald vanwege copyright-perikelen. Klik op het woord foto voor de afbeelding op de oorspronkelijke plek.

Herkent u deze foto wel?

De website www.inmill.nl heeft regelmatig een leuke prijsvraag voor mensen die denken hun woonplaats goed te kennen. Deze keer wordt er gevraagd waar de Canadese Kangaroo te vinden is. Echt waar, een Canadese Kangaroo in Mill. Waarschijnlijk ben je er al vaak langs gelopen of gereden. Zo op het eerste oog zou je dan ook niet denken dat het een kangeroe is. Het gaat om een historisch punt in onze gemeente, ook al ziet het er op de foto op de website www.inmill.nl redelijk nieuw uit. 'Armatos Fundit'... rara??

Deze week laaide weer even de discussie over de brede school op. Van de 167 belangstellenden die een enquêteformulier ingevuld hebben, vinden 74 mensen (44%) de brede school een goed idee en 43 personen (26%) maakt het niet uit. De overige 30% (50 personen) is tegen een brede school en wil liever 2 of 3 kleine(re) scholen. Als we nu naar de 117 mensen kijken die in ieder geval niet tégen zijn, moeten we dan concluderen dat we het hier over een relevante steekproef hebben? Hónderdzeventien, spreken we dan over een goede vertegenwoordiging van ouders en of gezinnen met kinderen in de gemeente Mill? Mogen we nu stellen dat de meerderheid van de Millse ouders tegen de locatie bij het Merletcollege is, als we weten dat het om 87% van 117 ouders gaat? (Hierin zitten dus ook de ouders die 'het niet uitmaakt'...). Concreet zijn dat dus 102 ouders, waarvan we van 43 ouders niet weten of het ze wel echt uitmaakt! Het lijkt me niet verantwoord om dit als een serieus uitgangspunt voor verdere discussie te nemen. Gelukkig stelt de politiek in Mill dat er meer onderzoek moet komen naar de mogelijkheden. We blijven de discussie volgen en hopen op een snelle oplossing.

Even tijd over? Puzzel snel een oplossing bij elkaar in de onderstaande Sudoku!

Free sudoku by SudokuPuzz

Het nieuwe jaar is begonnen

Pas een week voorbij in 2007 en de feestdagen zijn al vergeten in Mill. Tenminste op straat. Toen wij dinsdagavond thuiskwamen van een lekker lang weekend Parijs was onze eigen feestverlichting nog aan, op straat waren de feestdagen echter al over. Waarschijnlijk op 2 januari overdag weggehaald. Terwijl de kerststal nog bij de kerk staat en bij diverse huizen nog lichtjes twinkelen, haalt de gemeente Mill haar lampjes weer binnen. Waar is de traditie gebleven dat kerstversieringen pas ná Driekoningen opgeruimd worden? Of bestond er in Mill niet zo'n traditie?

Wat zal het nieuwe jaar ons dorp gaan brengen? Er zitten een aantal hot items in de 'gemeentepan', zoals bijvoorbeeld het centrumplan en de brede school. Beide projecten zouden wel eens heel lang kunnen gaan duren. Vooral voor de ontwikkeling van een brede school zou dat erg jammer zijn, ik ben dan ook benieuwd wat daar over gezegd wordt op de raadsvergadering van dinsdag 9 januari. De actuele verdeling van leerlingen over de schoolgebouwen in de kern Mill is verre van ideaal. De snelstgroeiende basisschool zit nu in het kleinste (te kleine) gebouw. Het zou mooi zijn als daar in ieder geval vast een tussenoplossing voor gevonden zou worden.

Wat betreft het centrumplan: dat kan mij niet lang genoeg duren. Zoals het er nu uitziet, is er weinig in terug te vinden van wat de mensen uit Mill zelf willen. Dat blijkt uit de reacties op de bijeenkomst in het gemeentehuis van maandagavond 4 december. Meer nog blijkt dat uit de gesprekken die op straat of ergens anders in Mill gevoerd worden. De plannen die gepresenteerd zijn, vertegenwoordigen níet wat de inwoners graag zouden zien. Iedereen heeft daar natuurlijk zijn eigen ideeën over, het is niet realistisch om te denken dat die allemaal uitgevoerd kunnen worden. De mensen in Mill zijn nuchter genoeg om dat te beseffen, maar er is nooit een vertegenwoordiging van inwoners van het centrum geweest bij de vorming van de plannen. Voorop staan de 'marktpartijen', maar die bestaan voornamelijk uit niet-inwoners van het centrum. Makkelijk praten als het niet over je eigen achtertuintje gaat! Op de voorlichtingsavond kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat scheidend burgemeester De Groot nog graag een stempel wilde drukken op het centrumplan. Er moest opeens heel veel heel snel, terwijl het om iets gaat dat al jaren voortsukkelt. In de verdere plannen wordt gerept over een voorlopige afronding in februari waarna de plannen de 'inspraak' ingaan. Ten eerste moeten we nog maar eens zien of het om februari 2007 gaat ;-) en ten tweede heeft Mill nu een nieuwe burgemeester. Ik hoop dat burgervader Hans Verheijen wat meer tijd neemt om zich te verdiepen in de wensen van de Millse burger...

Allemaal een heel gelukkig 2007!

Lekker lezen tijdens de kerstdagen?

Als trouwe abonnee van de Volkskrant ligt bij ons al minstens 30 jaar de krant dagelijks op de deurmat. Tenminste tot ongeveer 3 maanden geleden. Hoe het komt en waarom dat niet meer zo wil lukken, is een duistere zaak waar wij niet precies de vinger op kunnen leggen. Bij iedereen komt het wel eens voor dat de krant er niet is als je 's ochtends naar de brievenbus loopt. Bij ons is het echter de laatste tijd een verrassing als er wél een krant is, zeker als die ook nog eens compleet met bijlage en/of wekelijks magazine bezorgd wordt.
Vanochtend was het weer zo'n dag dat we een belangrijk onderdeel misten: het Volkskrant Magazine, zeker met de kerstdagen iets om naar uit te kijken. In de maand december en november hadden we al minstens 5 keer bij de lezersservice geklaagd dat we geen krant ontvangen hadden, waarvan minstens één keer ook op zaterdag. Zelfs de krant van 23 november, de dag na de verkiezingen met alle uitslagenlijsten van Nederlandse gemeentes, hebben we nooit gehad. Dat is flink balen op zulke bijzondere dagen. Bij de lezersservice van de Volkskrant werken hele aardige mensen, die er ook alles aan willen doen om de fout te herstellen. Er wordt dan ook steevast beloofd dat de krant nabezorgd zal worden, maar tot nu toe is dat nog nóóit gelukt! Aan wie ligt dat dan, vragen wij ons af.
Wat wij graag zouden willen weten, is wie er verantwoordelijk is in Mill voor de bezorging van onze krant. Bij de lezersservice kunnen (of willen) ze ons daar niets over vertellen, het enige wat ze daar voor ons kunnen doen is doorgeven dat wij door de bezorger of het agentschap ter plaatse gebeld willen worden. Het blijft echter de vraag of dat ook gebeurt, want wij worden nooit gebeld door bezorger of agentschap én wij ontvangen nooit een nabezorgde krant. Misschien dat er via deze weblog iemand is die ons kan helpen met dit probleem. Wie kan ons de naam van de Volkskrantbezorger in het centrum van Mill doorgeven, of wie weet waar wij het agentschap van de Volkskrant voor deze regio kunnen bereiken? Volgens mij moet er namelijk een logische verklaring zijn voor het feit dat wij de krant zo slecht ontvangen. Daarover willen wij graag praten met de bezorger of andere verantwoordelijke persoon. Want als de bezorging van de krant zo slecht blijft, zien wij maar één oplossing: ons abonnement na ruim 30 jaar opzeggen. Dat willen wij helemaal niet, maar wij vinden dat beter dan dat we niet op de Volkskrant kunnen rekenen. Misschien dat we dan een andere krant zullen kiezen, maar dan willen we eerst zeker weten dat die niet óók door de bezorger van de Volkskrant rondgebracht wordt...

Het wordt weer Kerst

Zoals overal in Nederland, en ver daarbuiten, wordt er in Mill veel werk gemaakt van de kerstversieringen. In veel voortuinen staan verlichte bomen en door de ramen zie je mooie kerstbomen staan. Ook de winkels en andere bedrijven hebben hun best gedaan om er iets moois van te maken. Op vrijdag 15 december werd daar nog eens extra de nadruk opgelegd tijdens de jaarlijkse Midnightshopping. Een geslaagde activiteit van de Ondernemersvereniging Mill en naar ik heb begrepen ook volgend jaar gecombineerd met een kerstmarkt.

Maar voor de meeste mensen is Kerstmis toch een echt 'thuisfeest' en worden de meeste kerstversieringen dus ín huis aangebracht. Zo doen wij dat zelf ook.

Sinds wij in Mill wonen zetten wij niet één maar twee kerstbomen in huis, het is namelijk moeilijk kiezen welke kamer het meest geschikt is om de boom te plaatsen. Wij zitten natuurlijk veel in de huiskamer, maar als we alleen daar een boom neer zouden zetten is dat niet erg gezellig tijdens ons kerstdiner. Dat nuttigen wij in de eetkamer en daar is ook ruimte genoeg voor een flinke den.

Daarom hebben wij dus in beide kamers een boom, in de huiskamer een blauwe en in de eetkamer een rode. Alle versieringen in die kamers zijn ook aangepast aan die kleuren, zodat wij spreken van de blauwe en de rode kerstkamer.
Voor het totaalplaatje ziet ons huis er vanaf de straat ook sfeervol verlicht uit. Het hele jaar door hebben wij géén gordijnen, maar sluiten wij 's avonds de wereld buiten door onze luiken te sluiten, met Kerstmis echter hebben wij lichtgordijnen!
In de blauwe kerstkamer is de versiering stemmig en de boom een beetje chique, in de rode kerstkamer daarentegen is het allemaal wat uitbundiger. In de rode boom hangen alle kerstversieringen met een 'verhaaltje', zoals de Amerikaanse kerstsok van een van de zonen en het zelfgeknutselde rendier (inderdaad met rode neus). Zo moet een kerstboom eigenlijk ook zijn: een zichzelf vertellend verhaal dat je mee terugneemt naar vroegere kerstmissen. Je wordt er dus een beetje sentimenteel van. Dat hoort ook zo in deze dagen.

De kerstkaarten die nu iedere dag op de deurmat vallen, dragen daar ook hun steentje aan bij. Ze worden met zorg opgehangen en sommige kaarten lees je steeds opnieuw. Ook de modernere, digitale kerstwensen komen binnen en worden glimlachend bekeken. Zo groeien wij langzaam naar Kerstmis 2006 toe. Vanmiddag komen de buren vast een voorproefje nemen tijdens de kerstborrel die wij voor hen georganiseerd hebben. Bij het heffen van het glas zullen we allemaal zo onze eigen kerstgedachten hebben. Ieder voor zich, zonder die gedachten uit te spreken, zal een toast uitbrengen op een goed en gezellig kerstfeest!

Centrumplan, aflevering 2

Maandagavond 4 december waren wij aanwezig bij de informatiebijeenkomst over het nieuwe Centrumplan voor Mill. In de hal van het gemeentehuis had zich een flink aantal inwoners verzameld om meer te weten te komen over het gekozen voorkeursmodel. In de week daarvoor was huis aan huis een nieuwsbrief verspreid met daarin uitleg over de stand van zaken. Eerder stond daarover op de website van de gemeente Mill ook al een persbericht dat ik als uitgangspunt gebruikte voor mijn stukje van 3 weken geleden.
Toen waren we nog redelijk ongerust over de plannen, met name over wat de plannen zijn met het nu braakliggende terrein aan de Julianastraat. Op het voorkeursmodel staat daar namelijk een weg gepland die gedeeltelijk door onze tuin loopt.
Bij het binnengaan van het gemeentehuis echter liepen wij met iemand mee die vertelde dat hij 40 jaar eerder ook al eens op een bijeenkomst voor een nieuw centrum was geweest. Sinds die tijd waren er geen grote veranderingen in Mill geweest volgens hem. Dat stelde ons al enigszins gerust!
De informatieavond begon met een aantal presentaties over de plannen tot nu toe. De gemeente, de stedebouwkundige en vastgoedontwikkelaar Rialto hadden ieder een eigen presentatie voorbereid waarin vooral benadrukt werd hoe geweldig het allemaal moet worden. Er werden termen gebruikt als 'de pit van het dorp', 'autoluwe pleinen' en vooral de populaire term 'synergie' werd meermalen gebruikt. Jammer dat de organisatie van deze avond niet vooraf bedacht had dat een gezámenlijke presentatie beter was geweest om het begrip synergie uit te leggen. Nu waren er nogal wat overlappende passages in de verschillende verhalen. Ook de opbouw van de dia's was nogal divers, terwijl ze toch allemaal over hetzelfde centrumplan gingen. Wat de communicatie betreft had de gemeente Mill hier nog heel wat kunnen leren!

Maar wat was nou eigenlijk de boodschap die aan de burgers overgebracht moest worden? Behalve de informatie in het persbericht en de nieuwsbrief kregen we niet veel nieuws te horen. Op één belangrijk aspect na: de financiën zijn nog lang niet rond. Welk voorkeursmodel er ook gekozen zou zijn, er is voor geen enkel plan genoeg geld aanwezig. Voorkeursmodel 3 was toevallig wel datgene met de minste tekorten, maar hoe het geld er moet komen, is tot nu toe een onbeantwoorde vraag. Ambities genoeg, poen te weinig!
De stedebouwkundige nam ons op een paar dia's met foto's mee naar het Mill van vroeger. Mooie brede, autoloze straten met weinig of zelfs geen auto's, hoge bomen en prachtige oude huizen. Daar moesten we naar terug, jammer alleen dat daar in de plannen niet echt veel van te zien is. Bovendien bleek al gauw tijdens het vragenuurtje dat de grootste zorg van de inwoners van Mill het aantal geplande parkeerplaatsen is. De discussies liepen hoog op toen het over de te verdwijnen parkeerplaatsen voor de kerk en het gemeentehuis ging. Er waren weinig aanwezigen die warmliepen voor een gezellig dorpsplein, dat vonden wij nou weer jammer. Uit alle presentaties bleek wel dat er nog heel veel gebouwd zal worden als alles doorgaat. Maar daarvoor is dus ook heel veel geld nodig.
Omdat wij van de discussie niet veel wijzer werden en ons niet wilden mengen in het vermeende 'parkeerprobleem', hebben wij na afloop nog even met de stedebouwkundige gepraat. Wij legden hem de kadastertekening voor waarop duidelijk onze erfgrenzen te zien zijn. Dat was inderdaad heel anders dan bij het voorkeursmodel! Maar, verzekerde hij ons, na de vrijblijvende schetsen zullen er nu tekeningen komen waarbij de kadastergrenzen strikt worden aangehouden. Áls er dan over onze erfgrens heen getekend wordt, zal men zeker contact met ons opnemen. Veel dure plannen zijn er al gemaakt, maar hoe lang zal het nog duren voordat daar iets concreets uitkomt? Wij wachten het maar weer af...