Schoolpraat

Alweer een week voorbij, één week waarin 2 keer heel droevig 'uit de school geklapt' werd. Op maandag moest ik werken, invallen in de groepen 6 en 7, toen ik voor het eerst hoorde over de gruwelijke gebeurtenis in Wilbertoord. Als school waren we daar heel direct bij betrokken omdat de 2 kinderen van het slachtoffer in groep 4 en 5 zitten. De stemming op school was onwerkelijk, alle kinderen behoorlijk aangeslagen. Hoe kon zoiets gebeuren? Vragen en vertwijfeling bij iedereen: kinderen, leerkrachten en ouders.

Ook elders hoorde ik er veel over praten, niet altijd op een respectvolle manier. Wat is dat toch dat sommige mensen de neiging hebben om verhalen nog erger te maken dan ze al zijn? Willen ze hiermee zichzelf belangrijker maken? Hebben ze dat nodig om ook ergens bij te horen? In dit geval was de situatie al gruwelijk genoeg en hoefde er echt niks 'aangedikt' te worden. Om misselijk van te worden als je hoort dat het toch gebeurt!

Met het hoofd nog vol 'moordzaken' werd ik vrijdag midden in het hart getroffen door het nieuws uit Hoogerheide. Wetend dat een school helemaal ontregeld kan zijn door een droevig sterfgeval, besefte ik meteen dat het hier om een nóg moeilijkere situatie ging. Hier had iemand toegeslagen die in één klap de veiligheid van schoolgaand Nederland onderuithaalde. Zulke wild-westverhalen horen wij met enige regelmaat wel uit de Verenigde Staten overwaaien, maar hier bij ons in Brabant gebeurt zoiets gewoon niet. Dat had je dus gedacht, het is wél gebeurd. En wel op zo'n verschrikkelijke manier, op een plek waar niemand het verwacht. Want op school moet je je net zo veilig kunnen voelen als thuis, school is voor heel veel kinderen ook net zo vertrouwd als hun eigen huis.

Laten we hopen dat dat voor de meeste leerlingen blijft gelden, kinderen hebben gelukkig erg veel veerkracht. Vooral de jonge kinderen zullen hopelijk hun eigen situatie niet gaan vergelijken met die in Hoogerheide. Misschien dat ze er wel even bij stilstaan als er bijvoorbeeld in de kring over gesproken wordt, maar daarna is het weer gewoon over tot de orde van de dag. Sinterklaas bijvoorbeeld, ook heel spannend!

Maar hoe moet de Nederlandse juf en meester met het gebeurde in Hoogerheide verder? Hoe gaat dat hun dagelijkse werk beïnvloeden? De tijd zal het leren, maar voorlopig zal dit incident ongetwijfeld regelmatig door het hoofd spoken. Als we er dan maar allemaal voor blijven waken dat we het niet gaan vertalen in allerlei regels en beperkingen om zoiets in de toekomst te voorkomen. Het is een illusie om te denken dat zoiets kan worden voorkomen, het had overal kunnen gebeuren. Het is op een school gebeurd en dat is toevallig wel héél erg verkeerd!

Stemmen in Milll

Met het hoogste opkomstpercentage van de regio (84,6% - ( landelijk 80,1%)) heeft de gemeente Mill een flinke steen bijgedragen aan de landelijke uitslag voor de Tweede Kamerverkiezingen 2006. De verdeling van de stemmen in Mill wijkt niet noemenswaardig af van de totaaluitslag. Weliswaar is de CDA-aanhang in Mill groter en de PvdA-aanhang kleiner dan landelijk het geval is (respectievelijk 44,30% tegen 27% en 14,71% tegen 21,5%), maar dat wordt gelukkig ruimschoots goedgemaakt door de geweldige overwinning van de SP (20,64% tegen landelijk 16,9%). Er is dus nog volop hoop in Mill op een sociale toekomst!

Waar ik wel degelijk van geschrokken ben, is de 5,22% die op de Groep Wilders gestemd heeft. Hoe kun je nou in Mill wonen en de ideeën van Wilders onderschrijven? Het kan volgens mij niet zo zijn dat 5,22% van de bevolking van Mill en St. Hubert 'last' heeft van islamisering. Het is sowieso al bijzonder als je per dag één Islamiet in Mill tegenkomt. Hoofddoekjes worden in dit dorp enkel gedragen tegen de regen en de kou, enige religieuze bijbedoelingen heb ik de draagsters in ieder geval nooit toegedacht. Marokkaans of Turks is een taal die ik nog nooit gehoord heb in het dorp. Hoe is het mogelijk dat er hier mensen wonen die er blijkbaar behoefte aan hebben om op de Groep Wilders te stemmen? Onbegrijpelijk, maar ook heel erg jammer. Het lijkt verdacht veel op de angst voor het onbekende en dat is precies waar de PvdV (Groep Wilders) zich op richt.
Het zou mooi zijn als we daar met z'n allen (en dan bedoel ik niet alleen de mensen in Mill, maar alle Nederlanders) iets aan konden doen. Door bijvoorbeeld ons meer te verdiepen in de wereld van de Islam. Of door bewust contact te zoeken met mensen van Marokkaanse of Turkse afkomst. Heel gewone mensen die met dezelfde zorgen en problemen worstelen als alle Nederlanders. Mensen die moeite hebben om rond te komen door de gestegen kosten van levensonderhoud, moeders die graag helpen op de school van hun kinderen, jongeren die op zoek gaan naar leuke leeftijdgenoten enz. enz.
Misschien dat er in het socialere Nederland dat er nu ongetwijfeld gaat komen gezien de verkiezingsuitslag, meer en betere rolmodellen in de regering zullen plaatsnemen. Nederlanders met een achtergrond waar we nog wat van kunnen leren, niet alleen de mannen met een VOC-mentaliteit! Potentie genoeg in de partijen die we hopelijk binnenkort in de regering terug zullen zien. Wat te denken van Sadet Karabulut van de SP of Nebahat Albayarak en Khadija Arib, beide van de PvdA, drie vrouwen die staan te popelen om hun persoonlijkheid, ervaring en opleiding in te zetten voor een beter Nederland. En natuurlijk vergeten we niet de gewone Jan (Marijnissen), Wouter (Bos), Agnes (Kant), Femke (Halsema) en al die andere echte Hollandse namen waar we op konden stemmen. Maar voor een beter en socialer Nederland zal er gezorgd moeten worden voor een goede mix tussen mannen en vrouwen, Friezen en Limburgers, Hollanders en Brabanders met allemaal verschillende achtergronden en overtuigingen die ons land alleen maar sterker kunnen maken!

Centrumplan Mill

"Op dinsdag 14 november 2006 heeft het college van burgemeester en wethouders van Mill en St. Hubert de Modellenstudie en het voorkeursmodel Centrumplan Mill vastgesteld.
Dit stedenbouwkundig model is in feite een plattegrond van Mill waarop staat aangegeven welke ontwikkelingen er in het centrum van Mill worden nagestreefd om te komen tot een nieuw centrum van Mill."
Zo begint het persbericht van de gemeente over de nu al te lang uitgestelde plannen met het centrum van Mill. Gelukkig staat er óók in het persbericht dat het belangrijk is om te weten dat er nog geen concreet vastgesteld plan ligt, oftewel dat het nog nader uitgewerkt moet worden. En dat is maar goed ook.
Wat zagen wij namelijk tot onze grote verbazing op de bijgaande tekening? In het gekozen model loopt er opeens een weg over onze grond en door onze tuin! Daarvoor hebben wij als grondbezitter nooit een 'inspraaktraject' gestart en dat vinden wij ook helemaal niet nodig. Volgens het kadaster ligt precies vast waar de erfgrenzen liggen en die willen wij ook graag zo houden. Tot nu toe gaan wij al heel coulant met 'het gebruik van derden van ons eigendom' om door de ongeveer 2-meter-brede strook voor het huis. Alhoewel die kadastraal tot ons perceel behoort, wordt die in de praktijk gebruikt als openbare weg: op zondagochtend bijvoorbeeld wandelt half Mill door onze 'tuin' richting kerk en doordeweeks rijden er massa's boodschappenkarretjes over dat gedeelte wat onze voortuin zou kunnen zijn! Helemaal niet erg, maar dan moet er niet iemand van een stedenbouwkundig bureau gaan bedenken dat er ook wel een weg dwars door onze garage kan gaan lopen. Zijn ze nou helemaal achterlijk daar bij de gemeente? Is er nou nooit iemand op het idee gekomen om voorafgaand aan het inspraaktraject dat begin 2007 moet plaatsvinden even contact met belanghebbenden op te nemen? Het is niet erg chique van de gemeente om haar inwoners op deze wijze te laten weten dat ze geïnteresseerd is in eigendommen van die inwoners! Toen wij nu bijna 2 jaar geleden ons pand kochten, is er uitvoerig overleg met de gemeente geweest over het bestemmingsplan. Op onze woning rustte namelijk volgens het nieuwe centrumplan een winkelbestemming en die wilden wij graag omgezet hebben in een woonbestemming. Dat is toen overigens heel soepel opgelost met als gevolg dat wij nu in een pand wonen waar officieel een woon/winkelbestemming op van toepassing is. We hebben toen geen enkel geluid gehoord over eventuele interesse in een stukje van onze grond, terwijl het toen waarschijnlijk al lang bekend was uit welke modellen er later gekozen zou moeten worden. Als nieuwe inwoners hoorden wij toen wel van alle kanten geruchten over doorgetrokken straatjes die de diverse oude en nieuw te bouwen winkels in Mill zouden moeten verbinden. Geruchten over woning- en grondbezitters die daarover in de clinch lagen met de gemeente. Maar nóóit werd daarbij over de achterkant van ons perceel gesproken! Ook over de eventuele gemeentelijke monumentenstatus moesten wij zelf inlichtingen inwinnen bij de gemeente. De 'actuele' informatie die wij in 2005 ontvingen, dateerde van 2003! Wij kregen toen het gevoel dat het in Mill allemaal niet zo'n vaart loopt als er plannen gemaakt worden. Laten we hopen dat dat in het geval van het nu gekozen model voor het centrumplan ook zal gelden. Wat ons betreft kan het namelijk nog héél lang duren voordat het plan dat er nu ligt in zijn geheel kan doorgaan!

D'n elfde van d'n elfde

Het feest kan beginnen, de datum is gepasseerd. Elf-elf, voor menigeen een magische grens waar het hele jaar naar uitgekeken wordt. Zo ook door fans en leden van Stichting Carnaval Mill die vanaf deze speciale dag weer in 'ut Germelaand' wonen. Het komend seizoen hebben ze als motto: 'We dréje dur', dat belooft toch wat.
Er staat dan ook weer van alles op het programma dit jaar, om te beginnen de bekendmaking van het nieuwe prinsenpaar. Het jeugdprinselijk paar en hun nar zijn al een dag eerder bekendgemaakt: Thomas, Annet en Sharon zullen gaan regeren met de muzikale omlijsting van het Straetmekkerslied.
Wat kunnen we allemaal gaan verwachten het komende carnavalsseizoen? Vanaf gisteravond 10 november t/m carnavalsdinsdag 20 februari 2007 staan er maar liefst 30 activiteiten op de lijst! Voor elk wat wils zeggen ze wel eens en dat geldt zeker voor ut Germelaand. Voor jong en oud (seniorenmiddag), voor gezonde en minder gelukkige carnavalsvierders (ziekenbezoek door het prinsenpaar), voor echte carnavallers en voor de andere Millenaren die er niet zo mee bezig zijn, maar het wel leuk vinden om het van een afstandje te bekijken (optocht). En dan als slot natuurlijk de officiële sluiting en afscheid van het prinsenpaar. De uitgebreide versie van het programma kun je natuurlijk bekijken op www.germelaand.nl.

Begin februari 2007 zal weer de carnavalskrant in de bus vallen, maar dan staat de carnaval al zo goed als voor de deur. Het allerleukste van het ontvangen van de carnavalskrant vond ik vroeger altijd de moppen die erin stonden. Als kind keek ik ernaar uit, die moppen en de rare tekeningetjes die er vaak bij stonden. Om vast een beetje in de stemming te komen, zet ik hieronder een aantal echt flauwe mopjes. Maar tóch moet je er mee lachen, of je dat nu wilt of niet!
=====
Jan komt thuis van de zoveelste carnavalsavond en heeft weer eens te diep in het glaasje gekeken.
Wilma! roept hij beneden in de gang, wil je alsjeblieft beginnen te zingen, want anders kan ik het bed niet vinden.
=====
Komt een dronken carnavalsvierder bij de muziekhandel en zegt: 'Ik wil die rode trompet en die witte mondharmonica.'
Zegt de verkoper: 'M'n brandblusser mag je meenemen maar m’n kachel blijft staan.'
=====
Er zit een carnavalsvierder aan de bar.
Opeens haalt hij zijn glazen oog uit z'n kas en keilt 'm tegen de ruit.
Het glazen oog stuitert terug op de bar en de man doet hem weer in.
'Wat doe je nou?' vraagt zijn vriend naast hem.
'Ik kijk even of mijn fiets er nog staat.'
=====
Een carnavalsvierder heeft behoorlijk in het glaasje gekeken en strompelt naar zijn auto.
Hij probeert met een sigaret zijn autoportier open te maken.
Een voorbijganger ziet het en zegt:
'Dat is een sigaret hoor waarmee u het portier probeert open te maken.'
'Verrek,' zegt de dronken man, 'dan heb ik net mijn sleutels opgerookt!'
=====
Een beschonken carnavalsvierder loopt `s ochtends door het centrum van Eindhoven en ziet een mooie jongedame hem tegemoet komen.
Hij twijfelt even, loopt op haar af en vraagt aan haar:
Mefrauw,...hik,.. kende gij mu wa v`rttellu..?
Iz da, hik, nauw de zon of de maan...?
Waarop zij antwoordt; Awel meneer, iek zouw ut nie weten he, iek zij nie van hier!!!
=====

Offline Nieuws uit Mill

(op de foto een echte duikboot...)

Al twee keer is er in de geschreven pers aandacht besteed aan een bijzonder onderwerp uit Mill. De eerste keer al in juli in De Gelderlander en deze week stond hetzelfde berichtje een beetje aangepast in De Koerier. Het gaat hierbij om de bouw van een duikboot! Toch een opmerkelijk nieuwsfeit zou je zeggen, maar op de Millse websites www.inmill.nl en www.webridder.nl kan ik er helemaal niks over vinden. Daarom wil ik het graag op deze plaats goedmaken en dit leuke verhaal alsnog online zetten!

Het artikel van de hand van Ties Aben in De Koerier begint met:
'De duikboot die Nico Taverne uit Mill zelf aan het bouwen is, is geen echte duikboot. En toch ook weer wel.'
Een cryptische zin zo op het eerste oog, maar voor wie verder leest, wordt het al snel duidelijk dat het hier gaat om een fanatiek lid van de Millse duikvereniging de Sea Devils. De boot die Taverne in zijn achtertuin aan het bouwen is, zal gebruikt worden om vanáf te duiken. Het wordt niet zomaar een boot, maar een zeewaardig vaartuig zodat de Sea Devils zich daarmee ook echt op zee kunnen wagen.

Nico Taverne is een fervent doe-het-zelver, daarbij maakt hij geen verschil in wát er gemaakt moet worden. Hij heeft als motto dat hij alleen maar iets wil kopen als hij het zelf niet kan maken. Met die gedachte is hij ook aan het bouwen van de boot begonnen. Na een gedegen voorbereiding heeft hij afgelopen zomer hard gewerkt om de buitenkant van polyester zo goed als klaar te hebben. In de wintermaanden buigt Nico zich over de 'binnenkant' en dan met name over de motor en schroefinstallatie. Er is nog genoeg te doen voordat de duikboot te water kan worden gelaten. Maar het uiteindelijke doel wordt door Nico in het artikel mooi geformuleerd:
"In de zomer van 2007 hoop ik deze boot te water te laten. We zullen dichtbij beginnen om hem te testen, maar natuurlijk hoop ik snel de zee op te zoeken. Dan zijn we als duikers van de Sea Devils weer een stapje verder in onze vrijheid. Lijkt me heerlijk om op vrijdagmiddag te beslissen dat we een weekendje naar de kust gaan om naar scheepswrakken te duiken."
Ik hoop volgend jaar zomer op deze plaats een mooi verhaal te kunnen vertellen over de eerste succesvolle vaart van een Millse duikboot!

Doktersbezoek

Om op alles voorbereid te zijn, moest onze hond deze week een bescherming tegen kennelhoest halen. In verband met een eventueel bezoek aan een hondenpension, dat bij nader inzien misschien voorlopig wel helemaal niet gaat plaatsvinden, werd ons opgedragen om onze hond te laten vaccineren. Nou waren we in juni nog geweest voor de jaarlijkse cocktail tegen allerlei mogelijke enge ziektes, maar dat nam niet weg dat de kennelhoest alsnog voorkomen moest worden. Dus was een afspraak snel gemaakt en wandelden wij op woensdagmiddag via de - nog steeds - opengebroken Spoorstraat naar dierenartsenpraktijk De Peelkant.

Daar aangekomen had Muis, zo heet onze hond nu eenmaal, niet zo heel veel zin om mee naar binnen te gaan. Er hingen daar waarschijnlijk nog teveel herkenbare geurtjes die niet zo'n beste herinneringen naar boven brachten bij ons trouw viervoetertje. Die voeten bleven namelijk pal op de grond staan en het kostte me al mijn overredingskracht, lees: ik pakte haar dus maar op, om haar binnen te krijgen. Maar toen we eenmaal aan de beurt waren, werd de dierenarts met veel gekwispel begroet en leek alle angst verdwenen. Boven op de onderzoekstafel lijk je als Jack Russell ook een hele grote hond en hoef je nergens bang voor te zijn, zeker niet voor die aardige dokter.
Die aardige dokter was vervolgens druk met het voorbereiden van de injectie en ik zag daar nog helemaal niks verkeerds in. Al kletsend werd Muis gevaccineerd en terwijl de gegevens in de computer ingevoerd werden, keek ik nog eens goed in het net ingevulde boekje. In dat officiële paspoort voor gezelschapsdieren zag ik opeens dat Muis bijna dezelfde cocktail had gekregen als 3 maanden geleden, maar beschermde die dan ook tegen kennelhoest? Dat bleek dus een slimme vraag van me, want de injectie had helemaal niet gehoeven!!

De kennelhoest wordt zonder prikje bestreden, namelijk d.m.v. een neusspray. Moest die arme Muis er nog een keer aan geloven en kreeg ze in dat piepkleine neusje van haar aan beide kanten ook nog eens een spray ingespoten. Dat ze daar uiteindelijk harder tegen protesteerde dan tegen de prik, begreep ik maar al te goed. De aangeboden hondensnoepjes na afloop werden dan ook niet door haar geaccepteerd. 'Kom zeg, hou die dan ook maar', hoorde je haar bijna denken. En daarmee reageerde ze precies hetzelfde als onze jongste zoon ongeveer 18 jaar geleden toen hij na veel tegenstribbelen en een injectie in beide armen een plaatje mocht uitzoeken op het consultatiebureau. Hij dacht niet alleen iets dergelijks, maar gaf met een brede armzwaai ook uitdrukking aan zijn ongenoegen: de plaatjes van de dienstdoende wijkverpleegkundige vlogen toen door de lucht!

Live from Mill

Een besloten feestje leek het, het muziekspektakel van de Ondernemersvereniging Mill dat zaterdagavond plaatsvond in Fitland. Met The Eightball Boppers en Elvis from Mill, die wij door een wat late aankomst gemist hebben, en de klappers van de avond Armand en Peter Koelewijn ('Peter Koelepoep' volgens Armand).
Om een uur of 11 arriveerden wij in de grote zaal van Fitland, net op tijd voor de thuiswedstrijd van Armand. Zijn Millse familie was er helemaal klaar voor en daar speelde hij handig op in. Lekker op zijn Brabants converserend met de mensen vooraan en af en toe een sneer uitdelend aan diegenen die te dichtbij kwamen ('Dè speul ik vur jou, mar dan moete ge naw van het podium af!'). En ook 'De groeten van ons moeder' voor de hele zaal.
Heel verrassend bracht Armand enkele nieuwe nummers ten gehore ('Even genieten') die ook moeiteloos door Vader Abraham uitgevoerd hadden kunnen worden.
Maar ook de eigen versie van 'Nederland, oh Nederland...' mocht er zijn!



Nog meer bijzonder waren de enkele country- en zelfs bluesnummers die hij meende te moeten spelen. Het viel niet mee om Bobby McGee in de Armand-versie te volgen, maar origineel was het wel!
Armand eigen, stopte hij natuurlijk niet toen dat van hem verlangd werd, na zijn topnummers 'Bloemenkinders' en vanzelfsprekend 'Ben ik te min' kon hij het niet laten om nog een extra toegift van zijn nieuwe elpee (zoals hij zijn nieuwe cd zelf noemt) te spelen.
Na een kort intermezzo door de plaatselijke dj werd Peter Koelewijn aangekondigd. Die ging moeizaam van start, hij zong mee met een geluidsband waarvan het niveau te hard stond terwijl zijn stem niet goed doorkwam. Het kostte enkele pogingen om dat te herstellen, de geluidsman die ze voor dit evenement ingehuurd hadden, begreep niet zo snel wat er van hem verwacht werd. Jammer dat zo'n rasartiest niet goed uit de verf komt op het podium door technische onvolkomenheden. Gelukkig is Peter professioneel genoeg om daar weer een eigen draai aan te geven, ook hij maakte handig van het Brabants gebruik om het publiek op zijn hand te krijgen. Zelfs een verzoeknummer als 'Speel die dans...', dat blijkbaar niet op de geluidsband stond, wist hij op een acceptabele manier a capella te brengen, samen met een fan uit het publiek. Het laatste half uur werd de Brabantse showman begeleid door The Eightball Boppers en dat maakte meteen hét verschil waar het publiek op gewacht had. Nummers als 'Alice, Alice, who the fuck is Alice?' en 'Kom van dat dak af' spetterden opeens door de zaal. Zo werd het toch nog een leuk optreden, wij vonden het eigenlijk wel een goede combinatie: Peter en zijn Eightball Boppers. Klinkt ook prima, misschien een idee voor al deze heren op leeftijd? Het kan zo maar het begin zijn van een carrièreswitch die nog veel moois in het verschiet heeft...

Poep op de stoep

Er is al veel over geschreven en nog meer over gemopperd. Vanochtend was het hier ook weer raak. Bij het opendoen van de luiken in de kamer zag ik het al: een grote hondendrol recht voor onze deur. Lekker als er straks visite komt, ook lekker voor al die voorbijgangers die er onvermijdelijk doorheen gaan lopen of fietsen. De eerste fietser had er zelfs zijn sporen al in achter gelaten. (En ik zeg 'zijn' sporen, omdat volgens mij geen enkele vrouw door een drol wil fietsen!!) Fijn begin van de dag hoor, dankjewel!
Als het nou de eerste keer geweest zou zijn, maar het komt (te) vaak voor dat er midden op de stoep voor ons huis zo'n pakketje achtergelaten wordt. De hond valt niks te verwijten, voor dat beest is iedere plek goed als bij de zindelijkheidstraining de plaats waar de behoefte gedaan mag worden niet aangeleerd is. Zelf hebben wij ook een hond(je), die poept ook natuurlijk. Maar altijd in het zand, liefst met haar achterwerk in of tegen dichte struiken. Zo hebben we haar dat geleerd en het gaat bijna altijd goed. Áls er dan al eens iets op de stoep valt, hoor je dat als hondenbezitter gewoon op te ruimen.
Nou is Mill een van de weinige gemeenten die geen hondenbelasting heft, maar zoals ik het nu ervaar, hoeft dat ook niet. In ons dorp lijkt het normaal dat de ene hondenbezitter de andere belast door de aanslag op de stoep te deponeren: ruim maar lekker op! Maar waarom wíj dan een aanslag krijgen van een grote hond terwijl we zelf een hond van zo ongeveer muizenformaat hebben, is me niet helemaal duidelijk. Wel sta ik dus in alle vroegte met schep, emmer en schrobber mijn stoep schoon te maken.
Als centrumbewoner van Mill ruimen wij sowieso al veel rotzooi op die achteloos op straat gegooid wordt door voorbijgangers. Zakje chips gekocht bij Jan Linders of de Edah? Ongeveer bij ons voor de deur zijn de chips op en wordt het zakje in de tuin of gewoon op de stoep voor de deur achtergelaten. Pakje sigaretten leeg? Laat maar vallen... Blikjes Red Bull, allerlei verpakkingen, kapotte plastic tasjes, noem maar op. Ik heb het allemaal al eens opgeraapt en in onze vuilniszak gestopt, kost me dus gewoon extra 'tariefzakken'.
Misschien moet er in het nieuwe centrumplan ook iets worden opgenomen aan voorzieningen die deze problemen op kunnen lossen. Extra vuilnisbakken bijvoorbeeld en speciale bakken met 'poepzakjes' zoals je die in Nijmegen ziet, of wellicht ergens een hondenuitlaatplaats voor de honden die in het centrum wonen. Dan zal wel de hondenbelasting centraal geregeld moeten worden, dat zal ook wel gemopper opleveren. Het wordt er misschien wel schoner van, hondenbezitters gaan er ook beter over nadenken. Nu wordt er helemaal niks aan gedaan en dat wekt de indruk dat iedereen tevreden is. Iedereen misschien, behalve ik dan...

Reacties:
mula 14-10-2006 11:07

ach kom eens gezellig een dagje in amsterdam

Station Mill 14-10-2006 11:23

Doe ik regelmatig! Maar daarmee is de hondenpoep in Mill (voor míjn deur) niet opgelost. Het zijn niet vergelijkbare situaties, ik ben juist vanuit de Randstad naar Brabant verhuisd vanwege verbetering van leefomgeving.

Peter 23-03-2007 20:45

Ben het zelf ook zat poep op de stoep.
Ik heb bordjes gemaakt, die zeggen meer dan 100 woorden.Praten helpt toch niet.
Kijk eens op www.poepopdestoep.nl

Echt het werkt!!

MvG,
Peter

Brede school laat op zich wachten?

(© gevels schoolwoningen Mill van ArchiQuad BV)

Voor kinderen en leerkrachten op De Kameleon kan het niet snel genoeg gebeuren: de bouw van een nieuwe (brede) school. Hun eigen schoolgebouw wordt letterlijk te smal, ze groeien er aan alle kanten uit! Op het schoolplein is al een echte directiekeet geplaatst, waarin directeur Arthur Denkelaar zijn intrek heeft genomen om extra ruimte voor het groeiende leerlingenaantal in het hoofdgebouw te creëren. Maar nu is de school dan ook echt vól.
Gelukkig lag er iets moois in het verschiet: nieuwbouw van de Brede School Mill waarin ruim voldoende plaats zou komen om iedereen weer gelukkig te maken.
Deze week echter konden wij allemaal in 'De Koerier' lezen dat er nieuwe plannen gemaakt moeten worden. In plaats van samen met RK Basisschool De Leeuwerik (plus de kinderopvang, peuterspeelzaal, buitenschoolse opvang en de Thuiszorg) in één gebouw tegenover de huidige locatie te komen, komt er nu eerst een extra organisatieslag om de hoek kijken. Vanuit het schoolbestuur van de Stichting Katholiek Basisonderwijs Mill (SKBM) is er nu namelijk bekendgemaakt dat haar twee basisscholen De Leeuwerik én De Straethof intensiever met elkaar gaan samenwerken en uiteindelijk één katholieke basisschool moeten vormen. Die moet dan samen met het Openbaar Onderwijs (i.c. De Kameleon) en bovengenoemde voorzieningen in een nieuw te bouwen Brede School ondergebracht worden op een andere locatie dan voorheen werd gepland, namelijk naast het Merletcollege aan de Langenboomseweg.
Dat is een totale omslag van plannen en iedereen die ooit met een fusie te maken heeft gehad, weet dat daar erg veel tijd in gaat zitten om dat goed voor elkaar te krijgen. Er zal een tijd aanbreken van overleggen tot je erbij neervalt, los van alle besprekingen over de nieuwbouw zelf. Organisatorisch zullen er bergen verzet moeten worden en de praktijk zal leren in hoeveel stapjes voorwaarts én stappen terug dit zal gebeuren.
In alle hectiek zou je dan bijna vergeten dat er een school bij betrokken is waarvan het leerlingenaantal níet terugloopt, maar juist steeds verder stijgt. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat met de aanvang van schooljaar 2007-2008 extra keten op het schoolplein van De Kameleon worden geplaatst, terwijl er elders in Mill lokalen leegstaan? Voor de schoolbesturen is nu de schone taak weggelegd om hier een creatieve oplossing voor te verzinnen, eentje waarvan de uitkomst iedereen tevredenstelt!

Edah wordt Albert Heijn

Gaan we naar Edje of gaan we naar Appie? De Edah in Mill wordt dit jaar nog een grote Albert Heijn zo is ons beloofd. Dan hoef ik me deze vraag in ieder geval niet meer te stellen, want dan kan ik lekker dicht bij huis naar mijn favoriete supermarkt. Dit gaat op reclame lijken, maar dat is het niet helemaal.
Wel ben ik heel erg blij dat we in Mill een AH krijgen, want nu rijd ik toch zeker één keer per week naar Uden of Boxmeer voor bepaalde artikelen die ik niet in Mill kan krijgen. Noem het verwend, want het is natuurlijk absurd om kilometers te maken voor alledaagse boodschappen als je in een dorp woont met zoveel supermarkten per inwoner, maar ik heb het er wel voor over!
Want als je jaren klant bent geweest bij een bepaalde grootgrutter dan ga je wennen aan een aantal zaken en rijd je daar graag een stukje voor om. Dat wil niet zeggen dat ik niks in de supermarkten in Mill koop, verre van dat. Met de Edah als achterbuurman en Jan Linders als overbuur is er niks gemakkelijker dan de zware wekelijkse boodschappen daar te halen. Vooral bij mijn achterbuurman zijn wij een grote klant, want deze supermarkt is zeer ruim gesorteerd. En eerlijk gezegd begon ik na ruim een jaar ook al behoorlijk te wennen en ging steeds minder naar Appie. Eigenlijk was ik best tevreden over het aanbod, de kwaliteit en de prijzen van deze Lekker&Laag supermarkt.
Maar toen kwamen de berichten dat Laurus niet kon overleven zonder o.a. de Edah-supermarktketen te verkopen. Ik riep toen al hoopvol: "Misschien krijgen we dan wel een Albert Heijn...". Maar in de pers werd over deze keten niet gerept, wel over andere grote partijen die de Edah-supermarkten zouden overnemen. Het bleef spannend tot er een groot artikel voor op 'De Koerier' stond met de bekendmaking dat Edah van der Ven tot Albert Heijn zal transformeren:

"Albert Heijn is de top als het gaat om levensmiddelen: vernieuwend en vers", zegt winkeleigenaar Luc van der Ven, die duidelijk trots is op de samenwerking. De winkel blijft even groot."

Zo, dat is dan geregeld! Onze Edah wordt een hele grote Albert Heijn en dan hoef ik geen extra tijd en geld meer te besteden aan de boodschappen bij mijn favoriete grutter. Want als dochter van een kruidenier wil ik graag op de kleintjes blijven letten!

Reactie:
Rob 01-10-2006 13:21

Mooi, dat logo. Is dat die supermarkt vlakbij dat parkje aan het kanaaltje? Ik heb er nog rondgedwaald bij de overblijfselen van de Peel-Raamstelling.