vrijdag 4 augustus 2006

Groeten uit Metz

Vandaag hebben wij een regenachtig Mill verruild voor het even natte Metz in Frankrijk. We hopen natuurlijk op beter weer, maar om daar meer kans op te hebben, gaan we morgen verder naar het zuiden. Komende week zullen wij aan de voet van de Mont Ventoux verblijven, in Faucon. Over onze belevenissen daar in de Provence doen wij volgende week weer melding vanuit Metz. Tot dan.

zondag 30 juli 2006

Vakantiejaarmarkt in Mill

(foto: www.millonline.nl)

Toen ik woensdag over de jaarmarkt in Mill liep, hoorde ik iemand achter mij zeggen dat het net was alsof we in Zuid Frankrijk op de markt waren. En inderdaad, de hele ambiance kwam ook mij bekend voor.
Slenteren in een Frans dorpje, koopwaar die je helemaal niet nodig hebt, massa's mensen die wèl van alles kopen, hoge temperaturen en vooral heel veel felle zon. Het plaatje was daarmee compleet, echt vakantie dus.
Dat het parcours altijd pal voor mijn huis loopt, heeft minder met een vakantiegevoel te maken. Over zo'n markt heenlopen is één ding, maar de hele dag tegen zo'n markt aankijken en vooral het aanhoren van de bijbehorende muziek is iets anders. Omdat er ook gewerkt moet worden, zat ik me dus achter gesloten luiken te verbijten bij alwéér een cd van Marianne Weber. Want jawel, de cd-specialist of hoe hij ook heten mag, had zich net zoals tijdens de braderie weer recht tegenover mijn raam opgesteld. Van 's ochtends half 10 tot 's middags 5 schalden de Nederlandstalige hits door de straat. Soms afgewisseld door flarden muziek die bij het gemeentehuis ten gehore werden gebracht. Het schrijven van teksten en het verrichten van administratieve bezigheden wordt dan opeens heel ingewikkeld. Het zal inmiddels duidelijk zijn dat het bepaald niet om mijn favoriete muziek ging! Om de afleidende factoren daarom meer zelf in de hand te houden, heb ik na enkele uren ergernis mijn eigen muziek maar op volle sterkte door het huis laten knallen. Werken bij de klanken van bijvoorbeeld Janis Joplin gaat mij bijzonder goed af, al stond de volumeknop nu wel op ongekende sterkte. Of ze op de vakantiejaarmarkt nu ook last van míjn muziekkeuze hebben gehad, is mij niet bekend. Zelfs al hadden er 10 mensen aan de bel gehangen, mijn gehoor was volledig verzadigd. Ik hoorde even helemaal niks meer dan 'I'm the singer...' en meer van dat moois!

zondag 23 juli 2006

Nieuwe bewoners?

Sinds een week 'wonen' er nieuwkomers in de Stationsstraat. Tot nu toe zijn het eigenlijk daklozen, dat zal wel duren tot de zomer is afgelopen. Ze zitten gezellig met z'n tweeën in de tuin op nummer 5. Het lijkt wel of ze het nietsdoen tot kunst hebben verheven. Op een bepaalde manier stralen ze de rust uit die in deze vakantieperiode in Mill heerst.
Nu ook de bouwvak begonnen is, zijn veel inwoners van ons dorp vertrokken naar elders. Met de noorderzon is nu niet de juiste uitdrukking en de zon achterna hoeft al helemaal niet. Daar hebben we hier ook genoeg van, net als van het aanhoudende warme weer.
Dat betekent lekker luieren in de tuin, minder auto's voor de deur en de dagelijkse bezigheden op een wat lager pitje. De kunst is om het binnen zo koel mogelijk te houden en je nergens druk over te maken. Want alhoewel er genoeg warme dagen zijn, heb ík er zeker nog geen genoeg ván. Ik vind het heerlijk, maar om me heen hoor ik toch wel veel mensen klagen dat het te heet is. Het moest maar eens gaan regenen, dat hebben we zo hard nodig? Moet je ze horen als het aanhoudend regent, dan wenst iedereen zich veel warmte en droog weer toe. Tja, hadden ze toch niet zo massaal dit weertyoe moeten wensen, de notoire klagers die vaak geen ander gespreksonderwerp hebben dan het weer van het moment. Want nu zitten ze er mooi mee te kijken, is hun wens eindelijk eens uitgekomen!
(Beelden van Anja Taverne uit Mill)

zondag 16 juli 2006

Voor de helft uit Mill...

Kennen jullie Armand? Die protestzanger uit de vorige eeuw? Die man die zich hardop afvroeg of hij te min was? Juist ja, díe Armand (heel lang geleden in Eindhoven geboren als Herman van Loenhout) heeft een Millse moeder. Zijn vader was in de mobilisatietijd gelegerd in Mill en 'kreeg kennis' aan de Millse slagersdochter Marie. Dat is toch leuk om te weten, nietwaar? Dan kijk je toch anders tegen zo'n 'jongen' aan. Hij vertelt zelf erg leuk en geheel in zijn eigen stijl over zijn leven tot nu toe op zijn website http://www.armand.nl/biografie_a.htm. Gisteravond was hij te zien en te horen in Deurne tijdens de zomerfeesten van het Walhalla.
Een korte impressie over dit optreden lees je op http://lievendag.blogspot.com

Hebben jullie ook gezien hoeveel rioolbuizen er nog klaar liggen bij de Wissel aan de Spoorstraat? Als er iedere dag 10 worden verwerkt, dan zal er minstens nog 10 dagen gewerkt moeten worden om ze allemaal de grond in te krijgen. Aan hoeveel dagen de gemeente hiervoor gedacht heeft, is niet meer helemaal duidelijk, maar dat het er meer zijn dan 2 is zonneklaar! Hoe moet dat nu met de bouwvakvakantie voor de deur? Rustig laten liggen of doorwerken? Ik ben erg benieuwd en de mensen die daar langs de opengebroken weg wonen zullen zich zeker afvragen of ze nog ooit via de openbare weg bereikbaar zullen zijn...

Wat is het stil in Mill nu er veel mensen op vakantie zijn. Op de woensdagmarkt staat maar de helft van de kramen, er zijn winkels 'wegens vakantie' gesloten, het politieloket is even niet bereikbaar, het gemeentehuis laat de avondopenstellingen vervallen en er rijden minder bussen. Bij veel huizen blijft het ook opvallend stil. Even op adem komen allemaal, zodat we na een verdiende vakantie allemaal weer vrolijk verder kunnen. Met het centrumplan bijvoorbeeld, met de zorgen om een nieuwe burgemeester, met nieuwe ideeën en met de verdere ontwikkeling van ons dorp. Misschien is Mill na deze warme zomer uitgeslapen genoeg om fris van start te gaan!

zondag 9 juli 2006

Langer dan een dag...

Half juni werd er in de gemeente Mill gestart met werkzaamheden aan het riool. Na een grondige inspectie door een gespecialiseerd bedrijf werd op verschillende plaatsen de weg opengebroken en moest er onderaards het een en ander verbeterd worden. Zo ook op de kruising Spoorstraat/Schoolstraat. Maar in tegenstelling tot de andere locaties, was de klus hier niet in een dag geklaard. Het is nu 9 juli en de kruising is nog steeds één grote zandmassa. De bewoners van het gedeelte van de Spoorstraat tussen Melkweg en Schoolstraat zijn al weken 'onbereikbaar' en komen met zand aan hun schoenen thuis.
De gemeente heeft de werkzaamheden keurig aangekondigd, maar was erg optimistisch in het schatten van de duur ervan. In het krantenbericht boven dit artikeltje wordt melding gemaakt van 'langer dan een dag'. Dat klopt natuurlijk wel, maar bij het lezen van het berichtje was het toch niet aannemelijk dat het om meer dan een paar dagen zou gaan.
Vrijdag waren de grootste gaten gedicht, maar er ligt nog wel materiaal dat in de grond hoort. Mogelijk zullen deze werkzaamheden nog steeds 'langer dan 1 dag' kunnen duren!

zondag 2 juli 2006

Groeten uit Strasbourg

Deze week geen lange verhalen, maar slechts een korte groet uit Strasbourg. Stad van le grand départ de Tour de France. Ook stad van een prachtige kathedraal en een indrukwekkend centrum met veel prachtige oude panden en gezellige straten en pleintjes. Internationale stad die prima berekend is op grote bezoekersstromen door haar goed georganiseerde infrastructuur.
Door het mooie weer ook een stad om eindeloos op terrassen te zitten en lekker te eten en te drinken.

Kortom: groeten uit Strasbourg!




zondag 25 juni 2006

Bijna zomervakantie

Nu de laatste schoolweek bijna aanbreekt, voel ik me tegelijkertijd weemoedig omdat er wéér een jaar voorbij is en vrolijk omdat de vakantie voor de deur staat. Voor mij als invaljuf betekent school natuurlijk niet zoveel als voor de kinderen die er dag in dag uit naar toe gaan. Meestal met plezier, maar gelukkig ook wel eens met flinke tegenzin. Dat hoort ook zo. Zo op het eind van het jaar is het meestal met plezier, er gebeuren veel leuke dingen en de sfeer is wat losser. Ook het wereldkampioenschap voetballen is de school binnengedrongen en overal zie je oranje vlaggen en andere versiersels. Er zijn zelfs groepen die het een sport vinden om zich helemaal in het oranje te steken. Bijvoorbeeld groep 7 van de Straethof, die haalde er zelfs de plaatselijke krant mee!
Voor alle kinderen geldt dat ze over 6 weken, na de vakantie weer een jaartje 'ouder' zijn. Kleutertjes worden schoolkinderen, onderbouwers worden bovenbouwers en groep 7 wordt 'de baas' volgend jaar.
Groep 8 begint echter weer helemaal opnieuw. Zij zijn volgend jaar weer de jongsten; waar ze ook heengaan in het voortgezet onderwijs, ze zullen met een heleboel nieuwe onzekerheden te kampen krijgen.
Maar eerst is het nog even genieten voor ze, de afscheidsmiddag met de kinderen en de -avond met de ouders komt eraan. Daarvoor moet natuurlijk flink geoefend worden, niet alleen door groep 8. Want ook alle andere groepen zullen een steentje bijdragen aan een onvergetelijk laatste optreden. Dansjes en versjes, liedjes en meer. Waarschijnlijk wordt er deze 2 nachten voordat het zo ver is weinig geslapen door de kinderen van De Straethof in Mill. Dat geldt voor de kinderen die optreden vóór groep 8, maar dat geldt nog meer voor de 8ste groepers zelf. Voor hen is dit afscheid een mijlpaal in hun nog jonge leventje, vol goede moed doen ze daarna hun intrede in een nieuwe wereld. Begeleid door meesters en juffen die het beste met hen voorhebben en ze ook door en door kennen, worden ze nu 'overgeleverd' aan nieuwe leerkrachten die hen hopelijk met liefde en aandacht ontvangen.
In ieder geval wens ik alle kinderen van groep 8 het allerbeste toe, ik heb het geluk gehad dat ik ze de laatste 6 weken een aantal dagen per week mee heb mogen maken. Ik hoop ze nog vaak te zien in het dorp om even bij te kletsen!

zondag 18 juni 2006

Zwaluwen in de zomer

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar een zwaluw in je slaapkamer kan je alleen maar overkomen ín de zomer! Terwijl de raam slechts een klein beetje openstaat op de kantelstand, weet een zwaluw zich er toch door naar binnen te wurmen. Gevangen tussen de raam en het rolgordijn fladdert de vogel paniekerig heen en weer.
Zo ongeveer was de situatie toen ik vanochtend naar de badkamer wilde gaan. Duidelijk genoeg, maar hoe los je zoiets op? Door het rolgordijn op te trekken geef je de vogel alle ruimte, maar daarmee wordt het bijna onmogelijk om het beestje weer buiten te krijgen.
Het raam moest van kantel- naar draaistand, maar hoe kom je bij de hendel met een fladderende vogel die volledig de weg kwijt is? Heel voorzichtig dus.
Door het rolgordijn zo strak mogelijk tegen het raam aan te houden en voorzichtig de vogel tegen te houden. Vervolgens weer heel voorzichtig het raam een klein stukje opendoen en tegelijkertijd de zwaluw naar de opening 'dwingen'. Het kostte wat tijd en moeite om de fladderaar duidelijk te maken dat de vrijheid voor het grijpen lag, maar na wat buitelingen koos die toch voor de zomer buiten. Met achterlating van een 'lekkere vogelflats' bij wijze van dank!
Toen ik later buitenkwam zag ik nog veel meer zwaluwen terwijl ze duikvluchten uitvoerden die rakelings langs het slaapkamerraam scheerden. Het was dus een kans van 1 op heel veel, maar 'onze' zwaluw scheerde zo waarschijnlijk naar binnen. Onze poes vindt het trouwens nog steeds een prachtig gezicht, zoveel vogels vlak boven haar in de lucht. Ze zit het op haar gemak te bekijken, met haar kopje flitsend van links naar rechts naar boven gericht. Nu maar hopen dat er geen zwaluw zo dom is om rakelings langs onze kat naar beneden te duiken. Het is welhaast uitgesloten dat een 'reddingsoperatie' dan nog mogelijk is!

maandag 12 juni 2006

Over hoeden en meisjes

Deze week zijn wij in Vietnam en vandaag reisden wij met een gids van Ho Chi Minh City naar Phan Thiet. Onderweg vertelde hij ons allerlei wetenswaardigheden over het leven in Vietnam en één daarvan is me in het bijzonder bijgebleven.
Langs de weg zagen we overal een soort bladeren te drogen liggen die bijna helemaal hun kleur verloren hadden. Omdat Bièn een goede gids is, hoefden wij niet te vragen waar die bladeren voor dienden.

Hij vertelde dat van deze plataanbladeren de bekende Vietnamese hoeden worden gemaakt, 'non la' genaamd. De zachtste bladeren worden in elkaar gevlochten en men laat ze meestal voor verwerking ook nog een nacht in de dauw weken. De hoeden hebben velerlei functies en de echte kun je herkennen aan 16 ringen aan de binnenkant. De ringen zorgen ervoor dat de hoed passend gemaakt kan worden en het aantal van 16 heeft te maken met de leeftijd waarop meisjes vroeger tot de volwassenen werden gerekend. Op die leeftijd kregen ze een hoed met 16 ringen aan de binnenkant, ze werden verondersteld die als bescherming tegen de zon en de regen op te zetten. Daarnaast was zo'n hoed erg handig als zo'n meisje even in verlegenheid gebracht werd door een leuke jongen, ze kon er dan haar gezicht een beetje achter verbergen.
Later, als ze mee moest werken op het land werd de hoed gebruikt om er eten in te bewaren en om er water in te doen om het gezicht mee te wassen.
Als de vrouw eenmaal moeder was geworden, stopte ze lekkere dingen voor de kinderen in haar hoed als ze naar de markt geweest was. Tenminste de moeder van onze gids deed dat!

Tegenwoordig zie je nog veel vrouwen met deze hoeden in Vietnam, maar niet meer zoveel jonge meisjes. Zij dragen liever een baseball cap, een overblijfsel van de Amerikanen dat hier erg populair is geworden.

zondag 4 juni 2006

Jeugdgemeenteraad

Een van de verworvenheden van de gemeente Mill is het hebben van een jeugdgemeenteraad. Daarin staat Mill niet alleen, er zijn diverse andere plaatsen met een jeugdgemeenteraad. Opvallend is echter wel dat de 'grote 4', d.w.z. Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag er (nog) niet over beschikken. Tenminste als men de gemeenteraad van Madurodam niet meetelt!

Typt men 'jeugdgemeenteraad' in bij Google dan staat de gemeente Mill en St. Hubert op nummer één, zelfs bij het intypen van 'jeugdgemeenteraad Amsterdam' is dat het geval! Dat móet iets zeggen over de activiteiten van deze raad en het wordt dan ook hoog tijd om er eens wat meer ruchtbaarheid aan te geven.
Wat doet 'onze' jeugdgemeenteraad?
Op hun eigen website (http://www.mill-sinthubert.nl/jeugdwebsite) omschrijven ze het als volgt:
'De bedoeling van de jeugdraad is dat kinderen voor hun mening uitkomen, en dat ze vertegenwoordigers van de jeugd zijn. In andere gemeentes wordt er ook wel aan de jeugd gedacht door de grote gemeenteraad, maar die mensen zien de problemen niet van dichtbij.'

Uit de notulen van de vergaderingen blijkt ook dat de raad zich bezighoudt met plaatselijke politiek die dicht bij de eigen leeftijd ligt. Dat is heel goed, schijnbaar kleine problemen kunnen tot grote overlast uitgroeien als er niet op tijd iets aan gedaan wordt. In de laatste raadsvergadering is er daarom gesproken over hondenpoep op plaatsen waar kinderen spelen, hangjongeren, het aanleggen van een ijsbaan, veranderingen in de dorpskern van Langenboom, losliggende stoeptegels, verdwijnen van het zwembad en plannen met de concertzaal. Alle vragen worden door twee wethouders beantwoord en de kinderen krijgen eerlijke voorlichting over eventuele plannen en veranderingen. Op deze manier voelen ze ook de eigen verantwoordelijkheid voor het meedenken over en meewerken aan een betere leefomgeving.
In de jeugdgemeenteraad in Mill zitten van alle 6 basisscholen in de gemeente 2 leerlingen, eentje uit groep 7 en eentje uit groep 8. Bij de jaarlijkse verkiezingen op de scholen wordt een nieuwe 7de groeper gekozen, zodat de 'zittenblijver' in de raad doorschuift als 8ste groeper. Deze 12 jeugdgemeenteraadsleden vergaderen ongeveer 4 keer per jaar na schooltijd.

Op de website van de Jeugdgemeenteraad van Mill en St. Hubert is veel meer te vinden over dit prima initiatief. Ook zijn er foto's te zien van alle jeugdgemeenteraden, vanaf 1996 tot heden. Het lijkt mij dat het bestaan van deze belangrijke gemeenteraad nog lang mag voortduren!