Zomertijd

Voor het eerst dit jaar zit ik buiten te werken aan mijn weblogs. Heerlijk in de frisse lucht, in de zon gaat helaas niet vanwege het zicht op mijn scherm. Maar het zonnige gevoel is er wel helemaal: zomerkleren uit de kast gehaald, blote benen die aan wat kleur toe zijn en kat en hond die lekker lui voor me liggen. Op de achtergrond hoor ik vrolijke mensen die elkaar toeroepen, net alsof iedereen weer uit zijn winterslaap is wakker geworden. In Mill is het leuker in de zomer, maar dat geldt waarschijnlijk voor iedere plaats in Nederland. Mensen lachen meer, hebben minder haast en lijken allemaal blij dat ze weer naar buiten kunnen.
Dat geldt zeker ook voor mij, een wintermens ben ik nooit geweest. Ik kom pas op stoom als de temperatuur oploopt, hoe heter het wordt, hoe meer energie ik ervan krijg. Het is dan ook heerlijk dat ik zo vroeg in het jaar al afscheid kan nemen van de winterblues.

Vorige week zijn we al een flink eind wezen fietsen, in de omgeving zijn genoeg mooie dingen om van te genieten. Bijvoorbeeld Kasteel De Tongelaar en het dorpje Linden met de Kraaijenbergse Plassen. Gisteren was ik bij de wekelijkse boodschappen iets vergeten, een kleinigheid. Ik kon natuurlijk snel teruglopen naar de Albert Heijn, maar ik koos ervoor om even de fiets te pakken en naar Wanroy te rijden. Wél zo goed voor de lijn en ik kon meteen weer even genieten van het mooie weer. Dat soort ideeën krijg ik dus niet in de winter - en dat heeft niks met de temperatuur op zich te maken, want van fietsen krijg je het niet snel koud. Het is meer mijn gevoel dat ervoor zorgt dat ik in de winter het liefst binnenblijf. Het lijkt erop alsof er iets van winterslaap in mijn genen is achtergebleven, alhoewel ik niet zeker weet hoe de oermens zich wat dit betreft gedroeg. Dat zoek ik nog wel eens op. Intussen is het een fijne gedachte dat mijn winterse luiheid zo'n oorsprong zou kunnen hebben.
Maar terug naar de zomer nu, daar ging dit verhaal tenslotte over. En juist omdat het zulk mooi weer is, zal ik er hier niet langer over uitweiden. Ik ga er vandaag van genieten en morgen is de tuin aan de beurt. Gras maaien, onkruid weghalen, scheefgezakte boom rechtzetten, stoep vegen, allemaal klussen die moeten gebeuren. Maar in de zon bij een lekkere temperatuur is dat absoluut geen straf.

Zijden draad

Donderdagochtend stond het in De Gelderlander: "Fusie Nuon Essent aan zijden draad". Bij ons leek het erop dat die draad diezelfde nacht al geknapt was...
's Morgens vroeg om half 7 zat ik opeens rechtop in mijn bed, er klopte iets niet. Dat bleek maar al te waar te zijn toen ik op de wekkerradio keek: daar was helemaal niks te zien. Dood. Op mijn horloge was het echter al half 7, een half uur geleden had die wekkerradio zich al moeten laten horen. De lamp in de slaapkamer deed het ook niet, maar op de overloop wel. Dán zal er wel een stop omgeslagen zijn, maar na een blik in de meterkast werd het raadsel alleen maar groter. Alles zag er normaal uit, op één kleinigheidje na. Er brandde een minuscuul rood lichtje, dat hadden we nog nooit eerder gezien. Naast het lichtje stond een al even klein gevarendriehoekje. Niet bepaald geruststellend dus!
In bijna het hele huis was normaal elektriciteit, enkel onze slaapkamer met aangrenzende badkamer en een paar stopcontacten in het kantoor beneden waren daarvan verstoken. En niet geheel onbelangrijk, ook de verwarmingsketel hoort blijkbaar bij dezelfde groep. Wij gingen er van uit dat we voor 7 uur 's ochtends nog niemand konden bereiken en omdat we allebei ook graag op tijd op ons werk wilden zijn, improviseerden wij met verlengsnoeren van de ketel naar een werkend stopcontact. Zo hadden we toch warm water om te douchen. Ook de pc in het kantoor kreeg zo een andere aansluiting, zodat ik op internet het installatiebedrijf op kon zoeken waarvan wij een sticker in de meterkast hebben.
Om 8 uur, onderweg naar mijn werk, heb ik het installatiebedrijf gebeld en ons probleem uitgelegd. Ik kon gemakkelijk een afspraak maken voor diezelfde middag. Niet te vroeg, vanaf half 4. Het was geen enkel probleem om het zo te regelen. Petje af voor de flexibliliteit van Nabuurs uit Haps!
Tussen de middag zag ik wel 4 Essent bussen in de straat, maar bij ons was de situatie nog onveranderd. Het lampje in de meterkast brandde nog en boven was nog geen elektriciteit. Zou Essent er iets mee te maken hebben, lag het probleem niet bij ons binnen maar kwam het van buiten? Veel tijd om daarover na te denken had ik niet, snel eten en weer vlug terug naar De Straethof. Groep 8 wacht.
Zo snel als ik kon, ging ik na school naar huis en het eerste wat mij opviel, was dat Essent nog steeds bezig was in de straat. Ik werd opgevangen door onze buurman, ze waren me aan het zoeken geweest. Om me te waarschuwen dat alle stroom er af moest, er was een probleem met de elektriciteit! Dat hadden wij inderdaad al gemerkt...
's Nachts om een uur of 4 was er blijkbaar een kabel 'geknapt', maar omdat de stroomtoevoer in meerdere fasen de huizen binnenkomt, hadden wij dus nog gedeeltelijk elektriciteit. Het gedeelte van de Stationsstraat van Blokker t/m ons huis had er last van gehad. Maar, zo vertelde de buurman, het was bijna verholpen. De Essent medewerker die mij inmiddels gevonden had, bevestigde dat verhaal.
Inmiddels was ook Nabuurs gearriveerd, die kwam dus eigenlijk helemaal voor niks. Vervelend, maar dat was niet meer te voorkomen. We hebben nog even samen in de meterkast gekeken, maar daar viel uiteraard niet veel te zien. Toen ik hem voorstelde dat hij dan toch in ieder geval maar de voorrijkosten moest berekenen, lachte hij dat heel ver weg. Een warme douche voor Nabuurs dus, geweldige service!

Aprilgrappen

Wat is er mooier dan het bedenken van een goede aprilgrap? Alleen al de voorpret zorgt voor hilarische momenten. Als er dan ook nog daadwerkelijk massaal ingetuind wordt, kan het helemaal niet meer stuk.

Op de commerciële afdeling van het bedrijf waar ik ooit werkte, wilden wij dit genoegen wel eens beleven en bedachten tijdens ons reguliere maandagse overleg een geloofwaardige, maar volstrekt onmogelijke situatie. Hoe kun je je collega's nu beter treffen dan door middel van hun auto? Of eigenlijk meer het parkeren van hun auto.
In dat bedrijf was het zo geregeld dat iedere werknemer die het bedrijf binnen wil, beschikt over een toegangsplaatje met daarin een persoonlijke code geprogrammeerd. Ook de slagboom van de parkeerplaats reageert op die code. Daarmee hadden we meteen een aanleiding voor ons aprilprobleem gevonden, het moest iets worden met het toegangsplaatje en parkeren. De huismeester werd in het complot betrokken en er werd een e-mail opgesteld met daarin het alarmerende bericht dat de slagboom niet meer zou openen zonder speciale registratie van je plaatje. Op 31 maart werd namens de huismeester deze mail aan alle werknemers die op de hoofdvestiging werken gestuurd, natuurlijk stond daar geen datum in. We repten alleen over 'morgen': in de kantine om half 11 bestond de mogelijkheid om je plaatje te laten registreren. De mail werd verstuurd via de info-mailbox en was dus niet direct te traceren naar de 'schuldige' afdeling. Alleen al het versturen van deze mail leverde brede glimlachen op, omdat we zo graag de gezichten wilden zien van de lezers!

Op 1 april om iets voor half 11 stonden wij in de kantine, gewapend met een doos paté die over was van de kerstrelatiegeschenken. Op de potten hadden we een sticker geplakt met de tekst: 'Sorry, 1 april!'

Het duurde niet lang of er kwam een groepje naar beneden met hun toegangsplaatje in de hand: de eerste slachtoffers. Natuurlijk konden ze lachen met zichzelf, óók met de volgende groep die al gewaarschuwd werd door hilarische geluiden. Nog harder werd gelachen met de 'kijkjesnemers': "Ik kwam eens even kijken wie er in zou trappen..."
Er waren zelfs goedgelovigen die aan een collega gevraagd hadden of die hun registratie wilde doen, omdat ze een vrije dag hadden. Ook per mail veel verontruste collega's die bang waren te laat te komen voor een gegarandeerde parkeerplaats. De hele dag en ook nog de dagen erna werd er 'nagepraat', door ons als commerciële afdeling werd er voornamelijk nagenoten.

Met een glimlach moest ik aan dit voorval denken toen ik op www.inmill.nl las dat ze de hand hadden weten te leggen op een heel speciaal softwareprogramma. Morgen toch eens even kijken wat mijn buurman op zijn bankrekening heeft staan! Jammer dat de redactieleden van www.inmill.nl niet kunnen genieten van het directe effect van hun bericht.

Terug naar Mill

Na de perikelen rond het copyright die ik hier vorige week beschreef, is het tijd om deze plaats weer te gebruiken voor de Millse berichten. Maar voordat ik daarmee begin, wil ik iedereen die heeft bijgedragen tot de discussie bedanken voor de tips en opmerkingen. Ook over de fotograaf geen verkeerd woord, de zaak is opgelost en wat mij betreft is het onderwerp daarmee afgerond.
Mill. Wat kunnen we op deze zonnige dag melden uit dit schone dorp? In ieder geval dat het er met mooi weer altijd beter uitziet dan in de regen. Dat zal ongetwijfeld voor meer plaatsen in Nederland gelden, maar door de grote 'klinkerdichtheid' van Mill ziet het er bij regenweer wel érg nat uit. Niks fris en groen in het centrum, maar koud en hard en nat. Het wordt tijd dat wij als inwoners van Mill een eigen centrumplannetje gaan bedenken om in ieder geval de kruising Oranjeboomstraat-Kerkstraat-Burgemeester Verstraatenlaan-Stationsstraat wat aantrekkelijker én verkeersveiliger te maken. Nu lijkt het soms meer op een parkeerplaats dan op een vriendelijk dorpshart. Ja, ook óp de kruising wordt de auto regelmatig achteloos achtergelaten! Met alle gevolgen voor het uitzicht van andere, overstekende weggebruikers.
Spannende tijden waren het deze week voor de Millse handbalvereniging: er was een mogelijkheid om kampioen van de eerste divisie te worden. Helaas verloren ze van Swift Arnhem met 24-26. Gelukkig krijgen ze later nog een kans in de nacompetitie.
De competitie tussen Mill en 'de rest van het land van Cuijk' gaat onverminderd voort. Hadden wij eerder al van Cuijk gewonnen door als eerste een Albert Heijn in het dorp te hebben, nu zijn we ze ook al een stapje voor met het vormen van een eigen cliëntenadviesraad (verplicht met het inwerkingtreden van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Ja, wie zijn eigen competities maakt, wint altijd! Je kunt er serieus meer over lezen op www.inmill.nl, zij besteden er flink wat aandacht aan.
Ook op deze website het -nietszeggende- bericht dat er half april meer duidelijkheid zal zijn over de brede school. Dat betekent dus dat er geen nieuwe ontwikkelingen zijn en dat door tussentijdse communicatie de burger even rustiggehouden moet worden. Over 2 weken maar weer eens actief op zoek naar informatie over dit onderwerp!
En voor iedereen die nog niet weet wat te doen met deze mooie lentedag: vanmiddag kunt u gaan genieten van het 15de accordeonfestival in Mill. Veel plezier!

Copyright en hoe het afliep

Het heeft wat losgemaakt onder de volkskrantbloggers, mijn 'overtreding' tegen het copyright van fotograaf Ed van Alem. Zaterdag schreef ik op dit blog dat ik een e-mailbericht van De Volkskrant gekregen had waarin mij medegedeeld werd dat ik € 357 moest betalen vanwege schending van het copyright. Tegelijkertijd zette de internetredacteur van het Volkskrantblog deze mail ook nog bij wijze van waarschuwing op zijn weblog. Dat ontketende dus een storm van reacties, eerst op www.volkskrantblog.nl en een dag later ook op deze weblog. Veel goedbedoelde medebloggers die me een hart onder de riem probeerden te steken met tips en opmerkingen die niet altijd juridisch verantwoord waren, maar ook een enkele reactie waarin de fotograaf in het gelijk gesteld werd. Helaas waren er ook redelijk wat bloggers die de fotograaf op voorhand beschuldigden van onrechtmatig winstbejag. Toch ligt de kwestie niet zo eenvoudig!
De fotograaf stuurde al op 30 januari een factuur naar De Volkskrant, in de veronderstelling dat deze krant verantwoordelijk is voor de inhoud van alle sites via www.volkskrant.nl. Iedere volkskrantblogger kan natuurlijk weten dat het zo niet geregeld is, oftewel dat De Volkskrant zich uitdrukkelijk distantieert van de inhoud van de volkskrantblogs. Waarom De Volkskrant dan toch een factuur waarvoor ze zich niet verantwoordelijk voelt 30 dagen achterhoudt en ook pas ruim een maand na ontvangst van die rekening de vrijheid neemt om eigenhandig een foto van één van haar blogs te halen, is niet echt duidelijk geworden. Óf je bent verantwoordelijk voor de inhoud en kunt dan foto's of tekst verwijderen met als consequentie dat je ontvangen facturen moet betalen, óf je bent dus niet verantwoordelijk en maant de blogger om de foto te verwijderen en stuurt tegelijkertijd de factuur door. Nog beter is om de factuur naar de fotograaf terug te sturen en te verwijzen naar de rechtmatige schender van het copyright, namelijk de blogger. Zo ging het dus niet, het werd een vreemde mengelmoes van bovenstaande constructies.
Vandaag ontving ik per mail de factuur van Ed van Alem en omdat ik van een rechtstreekse benadering houd, heb ik de fotograaf meteen gebeld. Hij vertelde me dat hij in eerste instantie helemaal geen reactie van de VK heeft gekregen, pas nadat hij de factuur aangetekend verstuurde, kwam er antwoord. Dat geeft al te denken over de werkwijze van De Volkskrant, waarom geen rechtstreekse benadering zowel richting fotograaf als naar mij toe, de blogger? Dat lost zaken in ieder geval sneller op dan ruim een maand afwachten en dan de bom laten barsten. Ed van Alem en ik zijn tot een soort compromis gekomen: in plaats van de pittige factuur te betalen, ga ik € 50 overmaken aan een goed doel. Bovendien zet ik op mijn Volkskrantblog dat hij niet de op geld beluste fotograaf is die sommigen van mijn lezers dachten dat hij was. Hij vindt het auteursrecht wél heel belangrijk en wil graag alle bloggers waarschuwen voor de gevaren van het onrechtmatig overnemen van afbeeldingen (of tekst, want ook daarvoor is het copyright goed geregeld). Daarmee is de discussie over auteursrechten wat mij betreft gesloten, andere reacties blijven natuurlijk welkom. Laten we als (Volkskrant)bloggers elkaar netjes blijven behandelen, zodat het een plezier blijft om elkaar op het web tegen te komen!

Op dit bericht kwamen 18 reacties, klik daarvoor hier.

Copyright geschonden?

Bij een aantal van mijn stukjes plaats ik zelfgemaakte foto's en soms gebruik ik bestaande afbeeldingen die ik van het internet haal. Daarbij vermeld ik bijna altijd, in ieder geval als ik over de juiste informatie beschik, de maker van de foto of de bron waar de foto vandaan komt. Zo deed ik dat ook met het verhaal over de stormschade in Mill in januari. De foto waarop je goed kon zien dat er een stuk van het zinken dak van Van Hout dwars over de weg tegen een woonhuis terecht was gekomen. Mooi detail daarbij was de 'doorgesneden' lantaarnpaal. Ik vond het een prachtige opname die mijn verhaal goed illustreerde. Op de digitale Gelderlander stond de foto mét naam van de fotograaf en die heb ik dus beide overgenomen. In ieder geval heb ik nooit de suggestie willen wekken dat ik de foto zelf gemaakt had en omdat de foto al op het internet gepubliceerd was - en volgens mij is het internet een openbaar medium - zag ik er geen kwaad in om er nogmaals gebruik van te maken. Niet voor commerciële doeleinden, maar omdat ik de afbeelding mooi genoeg vond om aan iedereen te laten zien. Helaas denkt de fotograaf daar zelf anders over.
Deze week ontving ik een mail van De Volkskrant met daarin de mededeling dat ze een factuur van fotograaf Ed van Alem hebben ontvangen. Hij claimt copyright en wil daarom een flink bedrag omdat ik daar geen rekening mee heb gehouden. En inderdaad, dat laatste is waar. Ik heb de foto geplaatst zonder toestemming te vragen, maar ik heb in de digitale Gelderlander ook niks gelezen over copyright. Op de website van de fotograaf zelf staat het inderdaad duidelijk vermeld, maar daar heb ik ook niks vanaf gehaald. - Ik zou niet durven. - Juridisch zal ik wel geen been hebben om op te staan, maar erg fair lijkt het allemaal niet. Wat zou er mis mee geweest zijn om eerst te vragen de foto te verwijderen? Eén mail was daarvoor genoeg geweest, dan had ik op deze plaats ook nog wel excuses aan willen bieden. Nu lijkt het een beetje een gemakkelijke manier van de fotograaf om aan geld te komen. Foto onterecht op internet gevonden? Hop, ik stuur een factuur... En maar hopen dat er veel foto's onterecht geplaatst worden.
Gelukkig heb ik al wel eens eerder reacties gehad van andere fotografen, die waren een stuk vriendelijker. Waarom zou je het elkaar ook moeilijk maken als het alleen maar ieders bedoeling is om anderen te laten genieten van wat je met plezier gemaakt hebt?
Inmiddels heb ik toch maar een aantal foto's van mijn weblog verwijderd, je weet maar nooit wie ik op deze plaats verder nog op een idee breng. Gelukkig heb ik een enorme voorraad afbeeldingen op mijn pc die ik zelf gemaakt heb. Misschien dat anderen die ooit gaan gebruiken en dat ik ze op zo'n manier ergens anders op het internet tegenkom. Mijn zegen hebben jullie, ik word er zelf niet slechter van.

Op dit bericht zijn 31 reacties gekomen, klik daarvoor hier.

Het gebeurde in Mill

Wat gebeurde er in Mill deze week? Misschien heb ik niet goed opgelet, maar als er echt iets gebeurd is, heb ik het in ieder geval gemist. Geen nieuws is goed nieuws, zullen we maar denken. Maar zelfs dat goede nieuws kan ik deze week nergens vinden. Er worden hier en daar al wel veel positieve dingen aangekondigd. Evenementen die nog in de toekomst liggen. Bijvoorbeeld het 'Artiesten Ondernemers Muziekspektakel' heeft de datum voor 2007 bekendgemaakt. Of de mededeling dat er al tickets te boeken zijn voor het Ballonnenfestijn in augustus 2007. Misschien toch het begin van een klein goed-nieuws-puntje: er is een winnares van de lokale voorleeswedstrijd. Dat kan natuurlijk ooit een Brabantse winnaar worden en misschien zelfs landelijke kampioen voorlezen. Maar ook dat ligt nog verborgen in de toekomst.
Het goede nieuws deze week was misschien wel dat de zon eindelijk schijnt. Na veel te veel regen, ziet Mill er nu weer vrolijk uit. Een nieuwe lente in hetzelfde oude centrum. Want het blijft heel erg stil rond de plannen voor een nieuw centrum. De nieuwe burgemeester had het over een trein die we niet mogen missen. Maar op de een of andere manier, heb ik nu toch het idee dat Station Mill gepasseerd is zonder dat de trein is gestopt...
In december op de informatieavond werd ons verteld dat de volgende stap het inspraaktraject zou zijn dat in februari 2007 moest starten. Het is inmiddels bijna half maart en over het centrumplan is nergens maar een spoortje nieuws te vinden. Niet op de website van de gemeente, niet op de lokale nieuwssite inMill en ook niet op de weblog van de burgemeester. Zelfs op de website van Algemeen Belang '90 wordt er niet meer over gerept. Terwijl deze partij er het toch heel druk mee leek te hebben. Nu is de aandacht verschoven naar de brede school en de geluidsmetingen n.a.v. de straaljagers van Volkel.
Geen nieuws dus uit Mill deze week. Maar of onder deze omstandigheden hier ook geldt dat 'geen nieuws' 'goed-nieuws' is, vind ik twijfelachtig. Op deze manier verandert er natuurlijk nooit iets in Mill en blijft het bij plannen alleen. De vraag of de plannen voor een nieuw centrum goed zijn voor Mill is hierbij minder belangrijk dan de vaststelling dat stilstand achteruitgang betekent. Als men níets doet, verandert er nooit iets. Niet in het negatieve (dat is trouwens nog maar de vraag), maar zeker niet in het positieve. Kom op Mill, doe er wat aan.

Reactie:
Corné 12-03-2007 13:14

Hoi Station Mill,
Op dit moment is de gemeente de financiele gevolgen van het centrumplan zoals ze dat in december presenteerde aan het doorrekenen. In juni zal (als het goed is) de gemeenteraad een definitief besluit nemen. Dan is duidelijk wat wat kost en waar men mee zal beginnen en vooral hoop ik wanneer. Algemeen Belang '90 zal zeker de vinger aan de pols houden, maar op dit moment hebben we niet meer informatie als dat men er mee bezig is.

Dubbele paspoorten

Er is al veel over gezegd, maar nooit hoor ik het enige argument dat echt hout snijdt. Het gaat niet om het paspoort, het boekje, zelf. Het gaat om het gevoel voor solidariteit en trots dat we nodig hebben in Nederland. Zeker van de mensen die ons land mogen regeren, verwachten we een hoge mate van solidariteit. En hoe je het ook wendt of keert, ik denk dat personen met een dubbele nationaliteit juist gezegend zijn met éxtra soldariteit. Altijd zijn zij zich bewust van hun afkomst, in Nederland worden ze als allochtoon beschouwd en in hun land van herkomst zijn ze juist de buitenlander. Dat betekent dat je met veel trots van beide landen heel veel moet houden om je daar overeind te kunnen houden. Het lijkt me duidelijk dat de dubbele nationaliteiten in onze regering heel bewust gekozen hebben voor Nederland, dus daar ook al hun solidariteit voor inzetten. Zij moeten er juist meer moeite voor doen om dat ook te laten zien, het is voor veel mensen minder vanzelfsprekend.

Vergelijk het met de katholieken boven de rivieren, die zijn bewuster met hun geloof bezig en er daardoor trotser op dan Brabanders en Limburgers die er als vanzelfsprekend mee groot geworden zijn. Om die vergelijking voort te zetten: uit ervaring weet ik dat Brabanders in de Randstad helaas op allerlei manieren proberen om 'onzichtbaar' op te gaan in de 'Hollandse' massa. Zolang als ze hun mond maar dichthouden is dat geen probleem, de zachte g blijkt echter moeilijk te verbloemen. Het Brabantse accent krijgt echter juist zijn charme als de gebruiker ervan zich verder helemaal heeft aangepast aan het leven tussen de 'Hollanders'. Dat betekent dus ook solidair zijn met de stadsmens en de meestal geëngageerde, politiek bewuste Brabander zal dan ook met trots opkomen voor diens belangen. Maar als je aan een ingeburgerde Brabander in bijvoorbeeld Utrecht vraagt of hij zich Brabander of Utrechter voelt, dan geeft hij waarschijnlijk een zeer diplomatiek antwoord. Het antwoord zal namelijk geografisch afhankelijk zijn van de afkomst van de vragensteller. Dat betekent absoluut niet dat je niet solidair bent met de anderen, maar mensen hebben wel de neiging om 'ergens bij te horen'.

Dat geldt natuurlijk ook voor de 'allochtone' leden van onze regering. Zij hebben duidelijk gekozen dat ze bij Nederland willen horen, daar zullen ze zich dan ook helemaal voor inzetten. En natuurlijk is het goed als een mens trots is op zijn afkomst, waarom zouden we daar een discussiepunt van moeten maken? Het zou juist nadelig zijn voor Nederland als we geregeerd zouden worden door ministers en staatssecretarissen die hun verleden gedeeltelijk weggestopt hebben. Laat ze lekker hun dubbele nationaliteit houden, geen gezeur en gewoon aan het werk! Ons land kan wel wat bewuste, trotse mensen gebruiken!

Een weekend in Barcelona

Een dag later dan normaal schrijf ik dit stukje voor mijn Volkskrantblog. Gisteren zat het er echt niet meer in om nog een bijdrage te leveren. 's Avonds laat landden wij in Brussel na een prachtig weekend Barcelona en de nieuwe dag was al ruimschoots begonnen voordat we in Mill aankwamen. De afgelopen dagen hebben wij onze ogen uitgekeken op al het moois wat Barcelona te bieden heeft. En om met onze zoon te spreken: wij zijn vanaf nu ook echte Gaudi-fans. Wat een feest van kleuren en onorthodoxe vormen, overal kom je daar 'werk' van hem tegen. Eigenlijk een prachtige overgang van het kleurige carnaval in Mill naar de kleurige, modernistische kunst in Barcelona. Bovendien was het carnaval in Barcelona nog niet afgelopen, dat vieren ze daar een héle week en pas zaterdagavond 24 februari klonken de 'eindknallen' die ik hier in Mill al op dinsdagavond hoorde! Verder waren er niet zoveel parallellen te trekken tussen Barcelona en Mill, of het moet de graffiti op de winkelramen in de oude binnenstad zijn. In Mill, zul je denken? Eigenlijk moet je denken: in Barcelona? Want ook daar hoort het absoluut niet thuis, in de oude Gothische wijk met hele smalle straatjes zijn alle luiken volgespoten. Dat zie je gelukkig alleen maar als de winkeltjes gesloten zijn. Dat was dan nóg een overeenkomst met Mill! Waar heb ik het over?
Vorige week dinsdagochtend waren het eerste wat ik zag de volgekliederde ramen van het pand aan de overkant. In niet mis te verstane bewoordingen had zich daar iemand flink uitgeleefd met de spuitbus. Boosheid, dat was wat er vanaf straalde.

Ik hoop dat de 'kunstenaar' er opgelucht door was, dan heeft het tenminste nog enig effect gehad. Maar eigenlijk denk ik dat iemand die zoiets doet, zichzelf alleen maar bozer maakt. Bovendien had het niet zoveel effect, want degene voor wie het bedoeld was, heeft het waarschijnlijk niet gezien. 'Met de carnaval gesloten' was hier het geval en voordat de nieuwe werkweek begon, waren de ramen alweer schoongemaakt door een ingehuurd schoonmaakbedrijf. Dat zal dan inderdaad betaald moeten worden door de 'kinderdief', schrale troost voor de dader. Jammer dat iemand zich met de carnaval zo laat gaan dat hij dit feest gebruikt om zijn boosheid te uiten. Daarvoor is het niet bedoeld, het is beter om je op een vrolijkere manier uit te leven tijdens deze dagen. Er is er waarschijnlijk maar één die echt last heeft gehad van deze graffiti in Mill en dat is degene die de spuitbus vast had. Misschien niet zozeer last van het spuiten zelf, maar de aanleiding van deze daad was duidelijk iets wat iemand enórm dwars zat.

Carnaval in Mill

Carnavalszondag 2007 in MIll. Dan moet je natuurlijk naar de optocht. Uit volle overtuiging kan ik zeggen dat het dit jaar de moeite waard was. Kwam het omdat Omroep Brabant ook van de partij was? Wie zal het zeggen, maar het zou fijn zijn als het niveau van dit jaar bepalend wordt voor de toekomst! Mijn favoriet voor de eerste prijsr is nummer 5 (foto's 8 en 9), een prachtige groep die getuigde van veel fantasie! Wat je al niet van verpakkingsmateriaal kunt maken! De hele dorpspolitiek kwam aan bod: centrumplan, nieuwe burgemeester, werkzaamheden spoorstraat, de storm enz. enz. (Klik op de foto's voor groter beeld)