zondag 18 juni 2006

Zwaluwen in de zomer

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar een zwaluw in je slaapkamer kan je alleen maar overkomen ín de zomer! Terwijl de raam slechts een klein beetje openstaat op de kantelstand, weet een zwaluw zich er toch door naar binnen te wurmen. Gevangen tussen de raam en het rolgordijn fladdert de vogel paniekerig heen en weer.
Zo ongeveer was de situatie toen ik vanochtend naar de badkamer wilde gaan. Duidelijk genoeg, maar hoe los je zoiets op? Door het rolgordijn op te trekken geef je de vogel alle ruimte, maar daarmee wordt het bijna onmogelijk om het beestje weer buiten te krijgen.
Het raam moest van kantel- naar draaistand, maar hoe kom je bij de hendel met een fladderende vogel die volledig de weg kwijt is? Heel voorzichtig dus.
Door het rolgordijn zo strak mogelijk tegen het raam aan te houden en voorzichtig de vogel tegen te houden. Vervolgens weer heel voorzichtig het raam een klein stukje opendoen en tegelijkertijd de zwaluw naar de opening 'dwingen'. Het kostte wat tijd en moeite om de fladderaar duidelijk te maken dat de vrijheid voor het grijpen lag, maar na wat buitelingen koos die toch voor de zomer buiten. Met achterlating van een 'lekkere vogelflats' bij wijze van dank!
Toen ik later buitenkwam zag ik nog veel meer zwaluwen terwijl ze duikvluchten uitvoerden die rakelings langs het slaapkamerraam scheerden. Het was dus een kans van 1 op heel veel, maar 'onze' zwaluw scheerde zo waarschijnlijk naar binnen. Onze poes vindt het trouwens nog steeds een prachtig gezicht, zoveel vogels vlak boven haar in de lucht. Ze zit het op haar gemak te bekijken, met haar kopje flitsend van links naar rechts naar boven gericht. Nu maar hopen dat er geen zwaluw zo dom is om rakelings langs onze kat naar beneden te duiken. Het is welhaast uitgesloten dat een 'reddingsoperatie' dan nog mogelijk is!

maandag 12 juni 2006

Over hoeden en meisjes

Deze week zijn wij in Vietnam en vandaag reisden wij met een gids van Ho Chi Minh City naar Phan Thiet. Onderweg vertelde hij ons allerlei wetenswaardigheden over het leven in Vietnam en één daarvan is me in het bijzonder bijgebleven.
Langs de weg zagen we overal een soort bladeren te drogen liggen die bijna helemaal hun kleur verloren hadden. Omdat Bièn een goede gids is, hoefden wij niet te vragen waar die bladeren voor dienden.

Hij vertelde dat van deze plataanbladeren de bekende Vietnamese hoeden worden gemaakt, 'non la' genaamd. De zachtste bladeren worden in elkaar gevlochten en men laat ze meestal voor verwerking ook nog een nacht in de dauw weken. De hoeden hebben velerlei functies en de echte kun je herkennen aan 16 ringen aan de binnenkant. De ringen zorgen ervoor dat de hoed passend gemaakt kan worden en het aantal van 16 heeft te maken met de leeftijd waarop meisjes vroeger tot de volwassenen werden gerekend. Op die leeftijd kregen ze een hoed met 16 ringen aan de binnenkant, ze werden verondersteld die als bescherming tegen de zon en de regen op te zetten. Daarnaast was zo'n hoed erg handig als zo'n meisje even in verlegenheid gebracht werd door een leuke jongen, ze kon er dan haar gezicht een beetje achter verbergen.
Later, als ze mee moest werken op het land werd de hoed gebruikt om er eten in te bewaren en om er water in te doen om het gezicht mee te wassen.
Als de vrouw eenmaal moeder was geworden, stopte ze lekkere dingen voor de kinderen in haar hoed als ze naar de markt geweest was. Tenminste de moeder van onze gids deed dat!

Tegenwoordig zie je nog veel vrouwen met deze hoeden in Vietnam, maar niet meer zoveel jonge meisjes. Zij dragen liever een baseball cap, een overblijfsel van de Amerikanen dat hier erg populair is geworden.

zondag 4 juni 2006

Jeugdgemeenteraad

Een van de verworvenheden van de gemeente Mill is het hebben van een jeugdgemeenteraad. Daarin staat Mill niet alleen, er zijn diverse andere plaatsen met een jeugdgemeenteraad. Opvallend is echter wel dat de 'grote 4', d.w.z. Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag er (nog) niet over beschikken. Tenminste als men de gemeenteraad van Madurodam niet meetelt!

Typt men 'jeugdgemeenteraad' in bij Google dan staat de gemeente Mill en St. Hubert op nummer één, zelfs bij het intypen van 'jeugdgemeenteraad Amsterdam' is dat het geval! Dat móet iets zeggen over de activiteiten van deze raad en het wordt dan ook hoog tijd om er eens wat meer ruchtbaarheid aan te geven.
Wat doet 'onze' jeugdgemeenteraad?
Op hun eigen website (http://www.mill-sinthubert.nl/jeugdwebsite) omschrijven ze het als volgt:
'De bedoeling van de jeugdraad is dat kinderen voor hun mening uitkomen, en dat ze vertegenwoordigers van de jeugd zijn. In andere gemeentes wordt er ook wel aan de jeugd gedacht door de grote gemeenteraad, maar die mensen zien de problemen niet van dichtbij.'

Uit de notulen van de vergaderingen blijkt ook dat de raad zich bezighoudt met plaatselijke politiek die dicht bij de eigen leeftijd ligt. Dat is heel goed, schijnbaar kleine problemen kunnen tot grote overlast uitgroeien als er niet op tijd iets aan gedaan wordt. In de laatste raadsvergadering is er daarom gesproken over hondenpoep op plaatsen waar kinderen spelen, hangjongeren, het aanleggen van een ijsbaan, veranderingen in de dorpskern van Langenboom, losliggende stoeptegels, verdwijnen van het zwembad en plannen met de concertzaal. Alle vragen worden door twee wethouders beantwoord en de kinderen krijgen eerlijke voorlichting over eventuele plannen en veranderingen. Op deze manier voelen ze ook de eigen verantwoordelijkheid voor het meedenken over en meewerken aan een betere leefomgeving.
In de jeugdgemeenteraad in Mill zitten van alle 6 basisscholen in de gemeente 2 leerlingen, eentje uit groep 7 en eentje uit groep 8. Bij de jaarlijkse verkiezingen op de scholen wordt een nieuwe 7de groeper gekozen, zodat de 'zittenblijver' in de raad doorschuift als 8ste groeper. Deze 12 jeugdgemeenteraadsleden vergaderen ongeveer 4 keer per jaar na schooltijd.

Op de website van de Jeugdgemeenteraad van Mill en St. Hubert is veel meer te vinden over dit prima initiatief. Ook zijn er foto's te zien van alle jeugdgemeenteraden, vanaf 1996 tot heden. Het lijkt mij dat het bestaan van deze belangrijke gemeenteraad nog lang mag voortduren!

zondag 28 mei 2006

Wat wil Mill?

Deze week is de profielschets voor de nieuwe burgemeester bekendgemaakt. Er worden niet echt bijzondere eisen aan de nieuwe 1ste man of vrouw van Mill gesteld, er wordt dus blijkbaar 'breed' gezocht. Academisch werk- en denkniveau, ervaring in het leidinggeven en meer van die algemeenheden staan erin. Zelfs de politieke voorkeur is van geen belang. Dat is eigenlijk heel opvallend, in een dorp als Mill dat overwegend katholiek is, zou je dat ook anders kunnen verwachten. Ook over de keuze voor een man of vrouw wordt niets vermeld. Op de website van de gemeente is echter wel een poll te vinden waarin naar deze voorkeur gevraagd wordt. Helaas zijn daar pas 117 mensen hun stem gaan uitbrengen, maar de uitkomst daarvan is wel dat de keuze voor een vrouw opvallend is. Zonder te weten wie er allemaal gestemd hebben, zegt dat natuurlijk niks. Misschien hebben er wel 39 vrouwen gestemd (= 44,4% van 117) of is er steeds dezelfde vrouw die al 39 keer gestemd heeft!
In ieder geval zal de nieuwe burgemeester haar of zijn weg moeten kunnen vinden in een dorp als Mill. Zo zal het zeker op prijs gesteld worden als er grote betrokkenheid is bij het rijke verenigingsleven. De nieuwe eerste burger zal begrip moeten hebben voor het leven in een plattelandsgemeente en met gevoel daarvoor deel moeten nemen aan plaatselijke activiteiten.
Ook de waarnemend burgemeester gaat waarschijnlijk deelnemen aan de sollicitatieprocedure, hij heeft volgens de website van AB'90 tenminste laten weten dat hij misschien wel wil blijven. Dat zou wel heel gemakkelijk zijn, maar misschien is voor Mill de gemakkelijkste weg niet de juiste. Er zal flink nagedacht moeten worden en serieuze overwegingen zullen een rol moeten spelen. Een open procedure met liefst veel kandidaten is daarvoor de beste weg. Niet op voorhand kiezen voor een vrouw of een man, geen voorkeur voor zittende personen, maar de juiste man of de juiste vrouw voor deze ene speciale plek. Dat moet het doel zijn waarmee gekozen wordt uit de kandidaten die zich zullen melden.
Op 31 mei zal er een advertentie in de Staatscourant verschijnen, waarna een eerste selectie plaatsvindt in het provinciehuis. Daarna zal een vertrouwenscommissie uiteindelijk na 4 maanden een lijstje met geschikte kandidaten voorleggen aan de gemeenteraad van Mill en St. Hubert. Van deze lijst blijven 2 kandidaten over, waarvan er tenslotte slechts één mag worden voorgedragen als nieuwe burgemeester.
We zullen dus nog even geduld moeten hebben voordat we weten wie zich Mill's nieuwe burgemeester mag noemen. Tot die tijd verandert er misschien nog iets in de poll op de website van de gemeente (www.gemeente-mill.nl). Maar of ruim 100 stemmen in een maand echt van invloed zijn op de eindbeslissing is nog maar de vraag!

zondag 21 mei 2006

Barbecuepraatjes in de regen

Ook al regent het pijpenstelen (de Engelse uitdrukking cats and dogs is eigenlijk nog beter...), een geplande barbecue kan toch gewoon doorgaan. Dat bewezen wij zaterdagavond met een gezelschap van ongeveer 30 mensen in Mill. Het eten en de drank stonden droog, er is volop gegrilld, gegeten en gedronken en we hebben de hele avond buiten gezeten. Veilig afgeschermd door een grote partytent van de plaatselijke duikvereniging.
Het leek soms wel of we met tent en al de lucht ingingen en het water liep overal vrolijk binnen, maar met elkaar hadden we een gezellige avond.
Voor ons was het een verwarrende dag; eerst 's ochtends naar de begrafenis van onze buurman, 's middags naar het verpleeghuis naar onze demente moeder en 's avonds dus naar het 'wilde' feest van een verse 50-jarige. In ieder geval hebben de weergoden ervoor gezorgd dat het feest niet doorsnee was, maar behoorlijk wild.
De gesprekken varieerden in onderwerp van tuinaanleg, MRI-scans en autotechniek tot rock en rollmuziek in de kerk en 'mannenkalenders'.
Ook de dorpspolitiek kwam uiteraard ter sprake, dat kan bijna niet anders als je in de achtertuin van de lijsttrekker van de grootste partij ter plaatse zit. Maar eigenlijk was hij niet het onderwerp van gesprek, maar de nieuw te benoemen burgervader. Zouden er wel kandidaten zijn die zich gaan melden? Welke burgemeester met ambitie wil naar een kleine plaats als Mill? Waarschijnlijk wordt het weer iemand die onze gemeente als opstapplaats ziet en na een paar jaar weer zal vertrekken. Deze week is de procedure gestart, dus binnenkort zullen we er wel meer van horen.
Intussen staat het ons natuurlijk vrij om te bedenken wat er allemaal beter zou kunnen in Mill. Eindelijk maar eens het centrumplan gaan uitvoeren waarover al sinds eind jaren '60 wordt gepraat? Bij het afscheid van de vorige burgemeester is er een nieuwsbrief uitgegeven door de gemeente die suggereert dat er al vergevorderde plannen zijn. Als je die brief echter goed leest, vind je helemaal niks concreets! Práten over vernieuwing is blijkbaar toch wat anders dan vernieuwingen doorvoeren. Daarbij moeten vernieuwingen uiteraard ook verbeteringen zijn en daar wringt het volgens mij een beetje. Want als je het niet met elkaar eens kunt worden wat er precies beter moet, kun je niet verder. Zoveel mensen, zoveel wensen en dat geldt zeker ook voor het centrum van Mill. Wat mij betreft moet Mill in ieder geval haar dorpse karakter behouden, maar dan wel graag met een mooi plein als kern en niet alles dichtgeklinkerd en geasfalteerd. Laat de auto's buiten het directe centrum en plant wat meer groen, dat zou een begin zijn!

zondag 14 mei 2006

Terrorisme in Mill?

Regelmatig bezoek ik de website van de Millse Webridder, ik heb er al vaak interessante dingen gevonden. Zo wilde ik ook vandaag even kijken of er nog iets bijzonders te lezen was en tot mijn grote verbazing kreeg ik de volgende melding:
DEZE SITE IS GEHACKT/GEKAAPT !!
Als uitleg staat er nog bij dat een MOSLIM groepering verantwoordelijk is voor deze kaping!

Wat is daar de zin nou van? Een website boordevol nieuws en verhalen over Mill en omstreken, daar vind je toch geen geheime informatie op? Al zoekende naar de motieven van deze hackers kwam ik op www.zone-h.org terecht, een website die zich de internet-thermometer noemt. Daar las ik , hoe ongelooflijk dat ook klinkt, dat het hacken van deze site een rechtstreeks gevolg is van de Deense spotprenten. Behalve heel veel Deense websites worden nu ook andere westerse sites gehackt. Je vraagt je toch in alle redelijkheid af wat daar de zin van kan zijn!

Tijdens al mijn bezoeken aan www.webridder.nl heb ik nooit, maar dan ook nooit iets kunnen vinden dat beledigend zou kunnen zijn voor wie dan ook. Daar lijkt de Webridder me veel te netjes voor! Nee, daar ís de Webridder veel te fatsoenlijk voor. Hoe kan het bestaan dat een Moslim groepering zich druk maakt over een informatieve lokale website. Hebben ze niks beter te doen?

Hoe ongerust moeten we nu zijn over deze ontwikkeling? Moeten we ons er eigenlijk wel druk over maken? Het is vervelend dat websites zomaar uit de lucht verdwijnen, of nog erger: dat de inhoud wordt vervangen door ongewenste teksten. Het lijkt op een inbraak in je huis, er wordt gerommeld met je eigendommen! Huizen kun je beveiligen met goedgekeurde sloten en alarminstallaties. Websites kun je óók beveiligen, maar net zoals er altijd inbrekers zullen zijn die erin slagen om goed beveiligde huizen binnen te komen, zullen er ook altijd hackers zijn die het lukt om websites (en nog erger, computers) te kraken. Hoe beter de beveiliging, hoe groter de uitdaging! Het is uitermate frustrerend dat het vrijwel onmogelijk is om alles zó te beveiligen dat kraken niet meer kan. Dat geldt voor zowel huizen als websites.
Maar ik heb er alle vertrouwen in dat De Webridder binnenkort weer gewoon te zien is, zonder meldingen van welke aanval dan ook.

zondag 7 mei 2006

Braderie in Mill

(foto van Rini Cornelissen)
'Als de zon weer gaat schijnen...' en meer van zulke muziek hoor ik vanaf 11.00 uur al de hele dag. Recht tegenover mij heeft zich tijdelijk een cd-kraam gevestigd op de jaarlijkse braderie in Mill. Vanachter mijn raam aanschouw ik de gezellige drukte in de Stationsstraat. Ondanks het mooie weer is het niet half zo druk als vorig jaar toen het bijzonder heet was voor de tijd van het jaar.

Natuurlijk zijn wij vanochtend al even over de braderie gelopen, het was vooral kijken en niks kopen. Alle aardige aanbiedingen ten spijt was er helemaal niks wat ons kon bekoren, maar er zijn zeker mensen die er iets van hun gading zullen vinden.

Voor onze hond Muis is het ook erg leuk; de hele dag lopen er mensen én honden binnen haar gezichtsveld. Onze tuin moet natuurlijk flink bewaakt worden en Muis heeft regelmatig wat te blaffen. Zo zorgen wij zelf voor een beetje tegengas als reactie op de 'vrolijke' muziek van de cd-man.

Wat is er zoal te koop op de Braderie Sportief zoals dit evenement voluit heet?
Van telefoonfrontjes tot hoeslakens, van suikerspin tot hartige Vietnamese hapjes, van dames/heren- en kinderkleding tot houten speelgoed en ja, óók sportkleding. Het sportieve in deze braderie ontgaat me een beetje, behalve misschien in de demonstratie van de Fitland-meisjes.
Georganiseerd door Juliana, de Millse voetbalclub, verwacht je toch iets meer van een Braderie Sportief. Volgens van Dale betekent braderie nog steeds: 'feestelijke, kermisachtige markt met straatverkoop door winkeliers, ambachtslieden enz.' Dat lijkt op een gemiste kans aan de zijde van Juliana, waar zijn die demonstraties van de Millse topscorers, de pingelaars en de penaltyschieters? Hebben ze al genoeg leden, hoeft de jeugd niet meer enthousiast gemaakt te worden? Met hier en daar een sportieve activiteit tussen de kramen zou het geheel een nóg vrolijkere uitstraling krijgen en bleef de braderie niet beperkt tot voornamelijk commerciële activiteiten.

Want behalve een enkele non-profit kraam, zoals bijvoorbeeld van Scouting, gaat het er hier toch vooral om, om de grootst mogelijke omzet te behalen met schoonmaakartikelen, Peruaanse truien en kindersokjes. Gelukkig hebben de meeste winkels langs het circuit ook hun waren buiten uitgestald, zodat er tenminste ook een gedeelte van de opbrengst in Mill zal blijven!

zondag 30 april 2006

Koninginnedag of koninginnendag?

Koninginnedag zonder tussen-n, we hebben tenslotte maar één koninging. In Mill werd het als vanouds gevierd met o.a. kinderspelen in de Kerkstraat. Het weer werkte dit jaar wel heel slecht mee, maar de organisatie had daar goed op ingespeeld door de meeste spelletjes en andere attracties onder de luifels van de winkels te plaatsen. Helaas werd iedereen af en toe toch nog flink nat. Maar gezellig was het wel, niet in de laatste plaats door de zon die zich gelukkig ook nog regelmatig liet zien. Én de tent voor het gemeentehuis natuurlijk, waar de muziek vrolijk klonk en er ook wat te drinken was.

Op televisie keek ik tussen de bedrijven door ook nog naar de konininginnedagviering in de Flevopolder. Hagelstenen en veel nattigheid in Zeewolde en natuurlijk heel veel wind. Het zag er een beetje triest uit. Later in Almere was er wel meer zon, alhoewel er ook nog af en toe flinke buien vielen. In Almere leek het opeens of Nederland twéé koninginnen had, wie van de twee dames op enorme hakken en met grote hoeden was nu de echte? De burgemeester van Almere, Annemarie Jorritsma, had zich voor de gelegenheid als een echte vorstin uitgedost. Wie haar kledingadviseuse is, is mij onbekend en dat moet denk ik ook maar zo blijven. Verschríkkelijk, hoe kun je iemand zo op een verkeerde manier 'in het zonnetje zetten'.
Knalgroene schoenen met enórme hakken, voor de lange Annemarie Jorritsma overbodige extra centimeters. Het zag er ook niet echt comfortabel uit, wat zal ze 's avonds zere voeten hebben gehad. En dan haar 'pak', groene rok (passend bij de schoenen natuurlijk) met een jasje waar een soort vleugels aan gemonteerd waren. Met al die wind werkten die extra stroken stof een beetje op de lachspieren en het gaf mevrouw Jorritsma wel heel veel volume. Jammer voor iemand die net zo haar best heeft gedaan om veel kilo's kwijt te raken. Natuurlijk had de burgemeester ook een extravagante hoed op, maar die stond haar juist wel heel erg leuk. Als opvallend accent had die genoeg allure om van mevrouw Jorritsma een soort koningin te maken, een iets eenvoudigere outfit zou daar beter bij gepast hebben. Dan was het misschien wel even koninginneNdag in Almere geweest.

Terug naar Mill, waar de feestelijkheden 's middags en 's avonds gewoon doorgingen, ondanks het slechte weer. Ook de volgende dag, zondag 30 april vieren wij hier feest: de draaimolen draait door en de muziek klinkt nog steeds!

zondag 23 april 2006

Van de herfst naar de lente

Onze Australië-reis is afgelopen, wij zijn weer terug in Mill. Donderdagochtend heel vroeg landden wij op Schiphol en we vonden het er bar koud. In Australië is het nu dan wel herfst, maar de temperaturen liggen er nog boven een gemiddelde Nederlandse zomerdag. Daar hebben wij volop van genoten natuurlijk, daarbij hoopten we dat het weer in Nederland eindelijk beter zou worden als we weer terug waren. Uiteraard hielden we af en toe de temperatuur in Amsterdam (in iedere buitenlandse krant te vinden) in de gaten. Dat leek nog in de verste verte niet op lente...
Maar de weergoden waren met ons, of misschien hebben wij zelf een beetje warmte meegebracht, het leek toch of de lente eindelijk begonnen was. Aan de natuur nog niks te zien, alle bomen zijn nog bijna kaal, en de meeste mensen lopen nog met hun winterjas over straat.
Nadat we in Mill gearriveerd waren en ons een beetje opgeknapt hadden, zijn we aan een zonnige dag begonnen. Allereerst gingen we boodschappen doen, zonder jas natuurlijk. We vonden het al een gek gevoel dat we geen korte broek meer aanhadden. We werden toch een beetje vreemd aangekeken door warm aangeklede mensen, maar wij vonden dat het prima kon. Onze huid gloeide nog lekker na van alle zon die er de laatste 3 weken op geschenen had.
Vrijdag was het weer nog beter en zagen we al meer waaghalzen zonder jas! Het was al echt terrasjesweer, de lunch smaakt buiten extra lekker.
Vandaag is voor ons de lente pas écht begonnen: voor de eerste keer dit seizoen is het gras weer gemaaid. De tuin is opgeruimd, het eerste onkruid verwijderd en de kale plekken in het gazon zijn een beetje bijgezaaid. En nu maar hopen dat de bomen binnenkort weer volop in het blad zitten, zodat we lekker in de schaduw kunnen zitten als het buiten te heet wordt!

zondag 16 april 2006

Zondagmiddag in Sydney

Waren we vorige week nog in Perth, deze zondag brachten we door in Sydney. Tussen deze 2 steden zit 3 dagen treinen met de Indian Pacific. Voor iedereen die behoefte heeft aan onthaasten en er het geld voor over heeft, is dat een aanrader!
Maar op zondag 16 april 2006, Eerste Paasdag dus, was onze belangrijkste bezigheid het ontdekken van de Sydney Opera House. Een prachtig gebouw dat tot ieders verbeelding spreekt.
Wij zijn er eerst omheen gelopen, hebben het van verschillende kanten gefotografeerd en hebben tenslotte een kaartje gekocht voor de rondleiding.
The Sydney Opera House was oorspronkelijk een idee van Eugene Goossens, een Belg en ooit de dirigent van het Sydney's Symfonie Orkest. Er werd in januari 1956 een wedstrijd uitgeschreven voor architecten die gewonnen werd door de Deen Jorn Utzon. In 1959 werd met de bouw gestart.
De oorspronkelijke begroting was $ 7.000.000,= en het moest zo snel mogelijk klaar zijn. Uiteindelijk was er $ 122.000.000,= mee gemoeid en heeft de bouw tot 1973 geduurd. Inmiddels waren zowel Goossens als Utzon van het toneel verdwenen. Allebei door twijfelachtige omstandigheden. Utzon, op dit moment 88 jaar, is sinds 1999 in ere hersteld en werkt vanuit Mallorca nog aan verbeteringen en plannen voor the Opera House. Markant detail hierbij is dat hij niet meer in Sydney is geweest na het begin van de bouw en dus the Sydney Opera House nooit echt gezien heeft!
Het hele gebouw ademt een grandeur uit die met niets te vergelijken is. Ook binnen is het overweldigend mooi - en groot. Zie je aan de buitenkant witte en beige tegeltjes (speciaal in Zweden gemaakt en behandeld om het licht op een speciale manier te weerkaatsen), van binnen is het beton onbehandeld gelaten en zorgt daardoor voor een bijzonder krachtige uitstraling. Het glas dat gebruikt is, komt uit Frankrijk, maar behalve de tegeltjes en het glas bestaat het hele gebouw uit Australische materialen. Kilometers, 350 om precies te zijn, staal en veel beton zijn gebruikt om de constructie te waarborgen. De concertzalen zijn overal bekleed met hout om voor een juiste akoestiek te zorgen. Zelfs de lampen zorgen voor een goede verdeling van het geluid!
Het orgel in de concertzaal bestaat uit meer dan 10.000 pijpen, waarvan er iets meer dan 100 zichtbaar zijn. Deze zaal biedt plaats aan 2670 mensen. Er is nog een andere 'grote' zaal, hier worden de opera's vertoond en kunnnen 1550 mensen zitten. Dan zijn er nog 3 kleinere theaters met minder dan 500 stoelen.
Kortom: Jorn Utzon ontwierp een gebouw dat zijn tijd ver vooruit was... een gebouw dat het aanzien van een heel continent veranderde (Uitspraak van Frank Gehry bij de uitreiking van de Pritzker Prijs in 2003).